Samtíðin - 01.12.1934, Page 25

3 AMTÍÐIN
nútímans verði beitt við fcrn-
fræði. Til hvers væru menn þá
að læra fornfræði, ef hver og
einn mætti vinna að athugun
hennar eftir sínu höfði? Þú veist
víst hvernig farið hefir um okkar
góðu og gömlu trúarbrögð. —
Mönnum hefir haldist uppi að
beita hugsanagangi nútíma-
mannsins á rannsóknum og á-
lyktunum um trúna. Því er nú
komið sem komið er. — Nei, við
fornfræðamenn höfum haldið
öðruvísi á spilunum en prest-
arnir. Við skiljum okkar hlut-
verk og látum ekki ungæðisleg
áhrif hræra í okkur. Það gerir
ekkert til þó einhverjir spjátr-
ungar séu að koma með eitthvað,
sem þeir kalla ný rök. Engir
aðrir en við hafa rétt til að á-
kveða hvað eru rök í okkar fræð-
um.
Ég dvaldi lengi hjá Markúsi
og var með skýringuna í vas-
anum, þegar ég fór.
Á leiðinni datt mér í hug að
líta hjá Sigurði skólastjóra. —
Mér fanst eitthvað grunsamlegt
við þessa vísu. Margeir sonur
hans var heima og ég spurði
hann, hvort hann hefði beðið
Markús að skýra einhverja vísu.
Hvers vegna spyrðu að því?
Ég var hjá Markúsi áðan, og
hann sýndi mér skýringuna.
Nei, hvert í logandi! Þá verð
óg að fara og finna hann strax.
Það er víst óþarfi. Ég tók
afrit af henni, sagði ég, um leið
og ég dró blað upp úr vasanum
og rétti Geira.
Hann hrifsaði af mér blaðið
oglas:
Hvatir (þ. e. ætlanir) fórusta) fyrir,
fannir og leiðir ísar mundu banna
(hamla) meiðum (þ.e. sleðum). Minnib)
(lítill) þeirc) í sinni<J) hríðar. Óragere)
fita folduf). Um síðir fennas) enni
(mannanna). Hörð er>>) þar Harðav
knýa1), harkvari) er náð markar'O.
a) fóru þ. e. fórust (st fallið niður í
afriti. b) minn. Hér verður að bæta við
i = minni (sbr. skýringu J. Þork. á 28.
vísu í Snækolls sögu). c) tveir, mislest-
ur afritara, á að vera þeir (þ lesið tv).
d) sinnu, augsýnilega ritvilla fyrir sinni,
hugur (sbr. Haustlöng 3. erindi, 4. lína).
e) órager, ger = mugga, órar = villa,
órager (flt.) mug'ga sem gerir menn
vilta, þ. e. hríðarbylur. f) fita foldu.
gera jörðina feita (fylla lautir). g)
fenna = þekja fönn. Enni mannanna
bræðra ekki af sér lengur, líkamshitinn
er þorrinn. h) hörðer = hörð er. i)
Harðar knýja, knýja = orusta, (Harðar
knýja, orustukenning, barátta). j) hark-
var, var (skjól) fyrir harki = dauði,
er náð markar(innar). náðu les: náðun.
k) marki, hlýtur að vera ritvilla afrit-
ara, á að vera marka.
Ætlanir fórust fyrir. Fannir og ís
hamlaði sleðum að komast áfram. Hi'íð-
in var hörð í skapi. Fannfei'gið fyllti
allar lautir. Eftir harða baráttu dóu
mennirnir. Dauðinn er náðargjöf merk-
urinnar.
ÞaS setti að Geira hlátur hvað
eftir annað, svo að hann ætlaði
aldrei að verða búinn með lest-
urinn.
Af hverjum skollanum hlærðu
svona, Geiri?
23