Morgunblaðið - 15.04.2011, Side 29

MINNINGAR 29
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 15. APRÍL 2011
✝ Baldur Þor-steinsson
fæddist á Akureyri
7. janúar 1920.
Hann lést á dval-
arheimilinu Hlíð,
Akureyri, 3. apríl
2011.
Foreldrar Bald-
urs voru Þorsteinn
Steinþórsson, f. 19.
júní 1884 á Hall-
fríðarstöðum í
Hörgárdal, d. 4. júlí 1945, og
Marzilína Sigfríður Hansdóttir,
f. 27. ágúst 1899 á Myrká í
Hörgárdal, d. 3. ágúst 1987.
Börn Þorsteins og Marzilínu: 1)
Hálfsystir Baldurs, samfeðra,
Jóhanna, f. 3.12. 1917, d. 1998,
2) Baldur, f. 7.1. 1920, d. 2011,
3) Steinþór, f. 25.5. 1925, 4)
Hans, f. 6.11. 1926, d. 2002, 5)
Hulda, f. 22.5. 1928, d. 2009, 6)
Hildigunnur, f. 24.12. 1930, d.
2002, 7) Þórunn, f. 22.10. 1936.
Baldur kvæntist eftirlifandi
eiginkonu sinni Unni Herberts-
dóttur frá Myrká, f. 10.2. 1930,
hinn 25.12. 1951. Foreldrar
hennar voru Herbert Ingimar
Sigurbjörnsson, f. 6.12. 1906 í
tor Leví, f. 2010. Sambýlis-
maður Unnar er Hilmar Þór, f.
1975. 3) Birgir bifreiðarstjóri, f.
2.6. 1958.
Baldur byrjaði að vinna mjög
ungur og einkenndist hans
starfsferill af miklum akstri
enda var hann mikill áhuga-
maður um bifreiðar. Á árunum
1940-1945 gegndi Baldur ýms-
um verkefnum sem vörubíl-
stjóri á eigin bifreið. Á árunum
1945-1975 sem mjólkurbílstjóri
um Glæsibæjarhrepp, Öxna-
dalshrepp og Skriðuhrepp til
Akureyrar. Baldur var einn af
stofnendum Nýju bílastöðv-
arinnar á Akureyri sem síðar
varð Stefnir. Baldur gerði út
vöruflutningabíl frá Stefni á ár-
unum 1976-1995 og var í sam-
starfi við Birgi son sinn síðustu
árin, eða frá árinu 1987. Baldur
sá um póstflutninga í áð-
urnefndum hreppum, frá árinu
1945 til ársins 1996 eða í 51 ár.
Baldur og Unnur bjuggu
flest sín búskaparár á Ytri-
Bægisá, eða frá 1959 til 1988,
er þau fluttu til Akureyrar, í
Stapasíðu 10. Á þeim árum sem
þau bjuggu á Ytri-Bægisá voru
þau með blandaðan búskap,
einnig var þar símstöð, olíu- og
bensínsala.
Útför Baldurs fer fram frá
Akureyrarkirkju í dag, 15. apríl
2011, og hefst athöfnin kl.
13.30.
Saurbæjargerði í
Hörgárdal, d.
19.11. 1985, og
Lovísa Jóhanns-
dóttir, f. 10.11.
1910 í Myrkárdal,
d. 8. júlí 1985.
Börn Baldurs og
Unnar eru 1) Þor-
steinn bifreið-
arstjóri, f. 18.11.
1949, kvæntur Ce-
nizu Írisi, f. 8.12.
1951. Börn þeirra eru a) Maria
Ivy, f. 11.8. 1972, eiginmaður
hennar er Erwin Polines, f.
1974. Barn þeirra er Isabelle, f.
2007. b) Ian Glen, f. 2.12. 1973,
eiginkona hans er Mary Jane, f.
1974. Börn þeirra eru Xavier
Walt, f. 1994 og Xenia Katrín, f.
2000. c) Ivan Ívar, f. 6.10. 1982,
sambýliskona hans er Gena
Mae, f. 1980. d) Izaar Arnar, f.
10.10. 1985, sambýliskona hans
er Hildur Sif, f. 1987. 2) Ingi-
mar Þór bifreiðarstjóri, f. 20.6.
1955, var í sambúð með Birnu
Jóhannesdóttur, f. 30.7. 1952.
Þeirra barn er Unnur Erna, f.
7.2. 1983. Börn Unnar Ernu eru
Kolbrún Birna, f. 2001, og Hec-
Það var árla morguns 3. apríl,
Kolbrún var nýlega komin inn í
hjónaherbergi með Hector litla
og hláturinn glumdi í herberginu.
Fyrir tilviljun sá ég að gsm-sím-
inn minn blikkaði og var það
pabbi að hringja. Ég bað Kol-
brúnu um að svara og skaust hún
fram með símann en kom jafn
snöggt inn aftur og rétti mér
hann, ég heyrði í pabba, hann var
miður sín, hinum megin á línunni.
Þá vissi ég að pabbi væri að færa
mér slæmar fréttir og tárin byrj-
uðu að renna. Svona getur verið
stutt milli hláturs og gráts.
Stuttu síðar var ég mætt út á
flugvöll, mamma tók á móti mér
og skutlaði mér til ömmu, þaðan
lá leiðin upp á Hlíð að fá að sjá
þig. Mikill friður ríkti yfir þér,
afi, ég horfði lengi á þig og velti
fyrir mér öllum andlitsdráttum,
það var svo erfitt að segja „bless,
afi“.
Þegar ég hugsa til baka um
mína fyrstu minningu af þér, þá
er ég um þriggja ára, stend uppi
á stól, nýbúin að læra símanúm-
erið hjá ykkur ömmu, það er
svarað og ég segi „afi, viltu sækja
mig?“ Þetta var í fyrsta skiptið af
mörgum. Þú keyrðir póstinn í
sveitinni okkar og voru þær
nokkrar ferðirnar sem ég hjólaði
niður á veg til að hitta á þig. Að-
alsportið var auðvitað að fara
með þér í Bögglageymsluna,
flokka bréf og keyra með á milli
sveitabæjanna, fór ég einnig með
þér í þína síðustu póstferð 1996.
Strax frá mínum fyrstu árum
ferðuðumst við mikið saman fjöl-
skyldan, um Ísland þvert og endi-
langt. Þið amma fluttuð til Ak-
ureyrar og var heimili ykkar mitt
annað heimili og undi ég ávallt
vel hjá ykkur. Ég man eftir teygj-
ustundunum okkar í forstofunni,
þegar ég mældi ykkur ömmu hátt
og lágt, göngutúrunum við gömlu
brýrnar, sunnudagsrúntunum,
þegar ég hlassaði mér niður í sóf-
ann og bað þig að strjúka á mér
tærnar, þegar þú, amma, pabbi
og Biggi komuð til mín til
Reykjavíkur sumarið 2009. Allt
svo góðir tímar sem ég met mjög
mikils og einnig það að hafa feng-
ið að hafa þig svona lengi í mínu
lífi.
Elsku afi minn eini, ég mun
aldrei gleyma þér og tímanum
okkar saman, þú átt stað í hjarta
mínu. Þar til við hittumst næst og
jafnframt takk fyrir allt sem þú
hefur gert fyrir mig í gegnum tíð-
ina.
Guð geymi þig og varðveiti.
Þín „litla“,
Unnur Erna.
Elsku langafi, takk fyrir sam-
veruna.
Guð blessi þig og varðveiti.
Þinn „stóri“,
Hector Leví.
Elsku langafi, þú átt stað í
hjarta mínu. Þú varst svo góður
við mig og ég vona að þér líði bet-
ur hjá Guði. Allir sakna þín.
Guð blessi þig.
Þín „stóra“
Kolbrún Birna.
Baldur
Þorsteinsson
✝ Reynir Ólafs-son fæddist í
Reykjavík 30. októ-
ber 1952. Hann lést
9. apríl 2011.
Foreldrar hans
voru Ólafur Þ. Sig-
urðsson, f. 1. sept-
ember 1924, d. 7.
febrúar 2001, og
Guðríður Ólafs-
dóttir, f. 28. mars
1929, d. 30. desem-
ber 1998. Systur Reynis eru
Þóra Björg, f. 5. júlí 1950, og
Rósa, f. 19. ágúst 1951. Systkini
sammæðra eru Valdimar, f. 9.
mars 1964, Ólöf Jóna, f. 27. júní
1966, og Björgvin, f. 20. mars
1973. Systkini samfeðra eru
Einar, f. 20. janúar 1954, Helga,
f. 10. desember 1956, Þorbjörg
Kristín, f. 15. janúar 1959, og
Sveinn Ómar, f. 12. nóvember
1964.
Eiginkona Reynis er Sigríður
Stefánsdóttir, f. 5.
mars 1955 í Reykja-
vík. Foreldrar
hennar voru Stefán
Jónasson, f. 11. júní
1919, d. 22. ágúst
2000, og Að-
alheiður Hann-
esdóttir, f. 8. apríl
1924, d. 2. mars
2006. Reynir og
Sigríður bjuggu í
Burknabergi 2,
Hafnarfirði. Synir þeirra eru 1)
Stefán, f. 16.11. 1977, sambýlis-
kona er Oxana Skakoun, f.
12.11. 1980. Dóttir þeirra er
María Sigríður, f. 17.2. 2010. 2)
Gylfi, f. 15.11. 1986.
Reynir var rennismiður og
pípulagningameistari og starf-
aði hjá Íslenskum aðalverktök-
um.
Útför hans fer fram frá Há-
teigskirkju í dag, 15. apríl 2011,
og hefst athöfnin kl. 15.
Í svipnum hans sé ég æsku okkar
og eitthvað svo viðkvæman
sumarstreng,
við skiljum vart þessi óblíðu örlög,
sem ætla sér, vinur, þinn góða
dreng.
Við uxum úr grasi með glitrandi
vonir
en gleymdum oftast að hyggja að
því
að það er ekki sjálfsagt að sólin rísi
úr sæ hvern einasta dag eins og
ný.
(Matthías Johannessen.)
Elsku bróðir okkar er látinn
eftir erfið veikindi.
Vonin var lengi ráðandi um
bata en varð að lúta þeim dómi að
baráttan var töpuð. Með hjálp
fjölskyldu sinnar dvaldi hann
heima meðan hægt var.
Við systkinin vorum alin upp
af einstæðri móður okkar af mik-
illi nægjusemi og oft við þröngan
kost, en samt var glaðværðin allt-
af ríkjandi. Bárujárnshúsið við
Bergþórugötuna var okkar
æskuheimili og sundin og garð-
arnir leiksvæði okkar. Þar byrj-
aði Reynir að smíða kofa og mála
hjól sem hann hafði fundið ein-
hvers staðar í rusli. Hann var
ekki hár í loftinu þegar hann til-
kynnti mömmu að þegar hann
yrði stór mundi hann byggja fyr-
ir hana stóra höll. Flestar helgar
og allar hátíðir vorum við á Reyn-
isvatni hjá ömmu og afa og þar
kynntumst við sveitalífinu. Reyn-
ir smíðaði sér kajak og var einn
með Reynisvatnið og naut sín vel,
fann sér alltaf eitthvað til að gera
og Týra fylgdi á eftir. Hann var
sjálfum sér og okkur til mikils
sóma og mamma var alla tíð mjög
hreykin af stráknum sínum. Þeg-
ar litið er yfir lífshlaup Reynis,
má til sanns vegar færa að „hver
er sinnar gæfu smiður“, það
sýndi hann svo sannarlega.
Hamingja hans reis hæst þeg-
ar hann og Sigga kynntust. Þau
eignuðust tvo yndislega stráka,
Stefán og Gylfa, og síðan litla afa-
dúkku, hana Maríu Sigríði.
Einhvers staðar stendur, „að
sá sem er góður við móður sína
verður góður við eiginkonu sína“.
Hjónaband Siggu og Reynis var
hamingjusamt og þau samhent
með alla hluti og miklir vinir.
Reynir var mjög músíkalskur,
spilaði á hljóðfæri og hafði fallega
tenórrödd. Hann elskaði að
syngja og var lengi félagi í karla-
kórnum Fóstbræðrum. Hann var
í eðli sínu náttúrubarn, veiðimað-
ur og mikill hagleiksmaður.
Hann var glaðvær og léttur í
lund, oft dálítið stríðinn, dýravin-
ur og mjög barngóður. En fyrst
og fremst fjölskyldumaður og
hún var alltaf í fyrsta sæti. Fyrir
þau byggði hann „höllina“og
garðurinn fallegi í Burknaberg-
inu var stolt þeirra þar sem öllu
var sinnt af alúð. Sigga og Reynir
voru glæsileg hjón og miklir vinir
og strákarnir þeirra Gylfi og
Stefán sjá á eftir föður og vini og
María Sigríður barnabarnið
þeirra mun gleðja í framtíðinni
þó að afa hafa ekki auðnast að
njóta hennar nema í nokkra mán-
uði. Hugur okkar allra er hjá
þeim og Siggu sem er að missa
sinn besta vin.
Fyrir stuttu sátum við syst-
urnar hjá honum og hlustuðum á
uppáhaldslögin hans, stundin var
viðkvæm en þá stóð hann upp og
sagði þessi orð sem hann söng
svo oft: „don’t worry be happy“.
Það verða hans lokaorð og við
munum reyna að virða þau á
þessum erfiða tíma. Með þessum
orðum okkar kveðjum við hann
Reyni litla bróður okkar með
innilegri þökk fyrir allt og biðjum
góðan guð að styðja fjölskyldu
hans.
Þóra Björg og Rósa.
Einn kafla í lífi mínu kalla ég
Reynisvatnsárin, en á þeim tíma
var Reynir mágur minn. Nú er
góður drengur farinn langt fyrir
aldur fram. Mér eru minnisstæð-
ar allar veiðiferðirnar sem við
fórum í. Við áttum lítinn bát með
utanborðsmótor og á honum fór-
um við margar sjóferðirnar rétt
út fyrir Gróttu. Iðulega var með í
för Stefán tengdafaðir hans og
alltaf fengum við í soðið. Veiði-
ferðirnar voru fleiri því við fórum
líka á rjúpu, veiddum í Reynis-
vatni og ýmsum ám.
Þær voru margar góðar stund-
irnar sem við Reynir áttum sam-
an, okkur var afar hlýtt hvorum
til annars. Svo skildi leiðir okkar,
en við vissum alltaf hvor af öðr-
um. Síðast þegar ég hitti Reyni
vorum við báðir á E11 á Land-
spítalanum. Hann lifnaði allur við
þegar við ákváðum að fara á sjó-
inn í sumar og síðan á rjúpu í
haust. En lífið er svo stutt, það
verður maður var við núna.
Ég er Reyni afar þakklátur
fyrir allar samverustundirnar
sem við áttum. Sigga mín, þú hef-
ur misst mikið. Megi góður Guð
styrkja þig, syni ykkar og fjöl-
skyldur.
Jón Jakob Jóhannesson.
Reynir Ólafsson
✝ SigurðurÁrni Árnason
fæddist 10. des-
ember 1974.
Hann lést 1. apríl
2011.
Foreldrar hans
eru Ásdís Móeið-
ur Sigurðardóttir,
f. 2.1. 1951, og
Árni Guðmundur
Árnason, f. 30.5.
1949. Systkini
hans eru: 1) Brynja,
f. 1972, maki Kol-
beinn Steinþórsson,
og eiga þau einn
son, Baldur Þór. 2)
Aron Bachmann, f.
1984.
Sigurður Árni
verður jarðsunginn
frá Keflavík-
urkirkju í dag, 15.
apríl 2011, og hefst
athöfnin kl. 14.
Elsku brósi, ég trúi því ekki
að þú sért farinn, hjartað mitt
er svo kramið og ég get ekki
hætt að gráta. Þú varst alltaf
svo taumlaus og orkumikill og
þoldir engin höft og bönn, vildir
bara fara þína leið. Ég man að
draumabíllinn þinn var svartur
Mustang árgerð ’69, mér finnst
það lýsa þínum karakter, þú
varst svona mustang sem eng-
inn getur tamið. Einlægur og
hreinskilinn grallari, sagðir
alltaf hæ tvisvar og alltaf stutt
í prakkaralegan hlátur. Þú
varst svo sætur krakki með
þessi brúnu augu og alltaf bros-
andi, bræddir mömmurnar í
götunni og ég get alveg ímynd-
að mér að það hafi verið erfitt
að skamma þig. En þú barðist
við erfiðan sjúkdóm sem tók
þig alla leið og það var rosalega
erfitt oft að vita hvað þú þjáðist
mikið. Þegar þú varst í bata þá
áttum við stundum svo gott
spjall um lífið og tilveruna, það
var virkilega gott að tala við
þig og þú varst svo fordóma-
laus. Ég var alltaf að vonast
eftir að eiga fleiri svona samtöl
og að þú myndir verða heill.
Þegar við fórum á skíði með
pabba í Skálafell, þá óðst þú
beint í hólana og ójöfnurnar
meðan ég var eins og spýtukall
í öruggum plóg. Þú varst aldrei
hræddur við neitt en ég hins
vegar hrædd við allt. Besta
dæmið um það var þegar Nikki
hundurinn þinn datt í sjóinn og
án þess að hugsa þig tvisvar
um hentir þú þér á eftir honum
og bjargaðir honum.
Við vorum svo ólík systkini
og gátum gert hvort annað
brjálað, en okkur þótti samt
svo vænt hvoru um annað. Ég
ætla að geyma þig í hjartanu
mínu og sýna þér að til er meiri
gleði og hamingja en þú gast
ímyndað þér að væri til. En nú
ertu kominn til afanna okkar og
Ástu ömmu sem þótti svo
óskaplega vænt um þig. Ég sé
þig fyrir mér með Sambó,
Batta og Mollý í kringum þig,
þú varst svo mikill dýravinur.
Ég óska þess að þín eirð-
arlausa sál hafi fundið frið, ljós
og gleði. Ég ætla ekkert að
kveðja þig, ég ætla bara að
segja sjáumst seinna, ég elska
þig brósi.
Brynja systir.
Þó að lífsins mein þig mæði
margvíslega hér í heim,
angrið svíði, undir blæði
öruggt það í hjarta geym.
Ef þú trúir og þú biður
almáttugan Guð um lið,
sviði úr öllum sárum hverfur,
sálin öðlast ró og frið.
(G. Jóh.)
Elsku Ása mín, Árni, Brynja
og Aron.
Við Elli og strákarnir vottum
ykkur innilega samúð og biðj-
um Sigga Árna Guðs blessunar.
Ykkar
Rannveig (Venný).
Sigurður Árni
Árnason
✝
Af hug og hjarta þakkar fjölskyldan öll inni-
lega fyrir hlýhug, samúð og nærgætni sem
okkur var sýnd í veikindum og við andlát
okkar ástkæru sambýliskonu, móður, tengda-
móður, ömmu og langömmu,
ÞÓRDÍSAR INGIBJARGAR
SVERRISDÓTTUR
frá Dúki.
Innilegar þakkir færum við starfsfólki Heilbrigðisstofnunarinnar á
Sauðárkróki, Fjórðungssjúkrahússins á Akureyri og Landspítala
háskólasjúkrahúss fyrir góða umönnun, ástúð og hlýju.
Einar Jakobsson,
börn, tengdabörn, barnabörn og barnabarnabörn.
Allar minningar á einum stað.
ÍS
L
E
N
S
K
A
S
IA
.I
S
M
O
R
48
70
7
01
/1
0
–– Meira fyrir lesendur
Bókina má panta á forsíðu mbl.is eða á slóðinni mbl.is/minningar
Um leið og framleiðslu er lokið er bókin send í pósti.
Hægt er að kaupa minningabækur með greinum sem birst hafa frá
árinu 2000 og til dagsins í dag.
Morgunblaðið birtir minn-
ingargreinar endurgjalds-
laust alla útgáfudaga.
Skil | Greinarnar skal senda í
gegnum vefsíðu Morgun-
blaðsins. Smellt á reitinn
Senda inn efni á forsíðu mbl.is
og viðeigandi efnisliður valinn.
Skilafrestur | Ef óskað er eftir
birtingu á útfarardegi verður
greinin að hafa borist eigi síðar
en á hádegi tveimur virkum
dögum fyrr (á föstudegi ef út-
för er á mánudegi eða þriðju-
degi).
Þar sem pláss er takmarkað
getur birting dregist, enda þótt
grein berist áður en skila-
frestur rennur út.
Lengd | Minningargreinar sem
birtast í Morgunblaðinu séu
ekki lengri en 3.000 slög. Ekki
er unnt að senda lengri grein.
Lengri greinar eru eingöngu
birtar á vefnum. Hægt er að
senda örstutta kveðju,
Minningargreinar