Vera - 01.10.1987, Blaðsíða 37

Vera - 01.10.1987, Blaðsíða 37
 Fundað með ítölskum konum Kvennalistanum hafði borist boð um að senda fulltrúa til ítalíu um miðjan júní, fulltrúinn átti að segja frá okkur á fundi, sem konur í ítalska kommúnistaflokkn- um stóðu fyrir. Meira vissi ég varla, þegar ég flaug til Rómar þ. 29. júlí. Fundurinn reyndist vera liöur í sumarhátíö kommún- istaflokksins, L'Unita, sem haldin hefur veriö árlega svo áratugum skiptir einhvers staðar á ítalíu. í sumar var konunum faliö að sjá um skipulag og dagskrá hátíðar- innar, sem að þessu sinni var haldin í Tivoli — lílilli borg í fjöllunum fyrir ofan Róm. Tivoli er fræg fyrir aldagaml- ar hallir eða villur, þangað sem fyrirmenn Rómaborgar flýðu undan sumarhitunum niðri á láglendinu. Sú elsta er byggð af Hadrian keisara á annarri öld eftir Krist. Og miðstöð L'Unita reyndist vera í einni af þessum villum; Villa d'Este, sem kardinálinn Ippolitus II d'Este byrjaði að láta reisa árið 1550. í þessari villu — í hverjum saln- um á fætur öðrum, undir fagurlega skreyttum loftum, höfðu konur hreiðrað um sig. í einum sal var bókasýn- ing, í öðrum handavinnusýning, í enn einum sífelld kvik- myndasýning. Og í enn einum — lárviðartrén bærðust fyrir heitri nægurgolunni úti fyrir gluggunum, var hald- inn fundur um kraftinn sem stafar af kvenfólkinu. (Mér var sagt að Lucretia Borgia hefði gróðursett lárviðinn en ég sel það ekki mjög dýrt!) Konurnar í ítalska kommúnistaflokknum höfðu sýnt af sér mikinn kraft í ný-yfirstaðinni kosningabaráttu. Þær gáfu út sína eigin stefnuskrá („stefnuskrá flokks- ins okkar er fagurlega orðuð en hún segir lítið. Við sögð- um hvers vegna og hvernig og til hvers og fyrir hverja. . .") þær héldu sérstaka kvennafundi, gáfu út blöð og bæklinga, sem þær töldu höfða til kvenna og skorðuð á konur að kjósa kynsystur sínar vegna þess að konur yrðu sjálfar að vinna að sínum málum og það áeigin forsendum. Óflokksbundnum konum, sem starf- að hafa með óháðu kvennahreyfingunum var boðið að taka sæti á listum. Þó svo fyrirkomulag kosninga í ítalíu sé að því leyti líkt okkar, að þar er kosið um framboðs- lista ber það þó á milli, að ítalskir listar eru óraðaðir. Hver kjósandi hefur því sex atkvæði, eitt handa flokkn- um en hin fimm notar hann til að kjósa ákveðnar persónur af þeim lista, þ.e. listanum er raðað samhliða því sem kosið er. í Kommúnistaflokknum fengu konur því framgengt að listarnir voru jafnt skiptir á milli kynja og i kosningabaráttunni lögðu þær höfuðáherslu á að kvenkjósendur kysu konurnar. Árangur baráttunnar var að konum í þingflokki Kommúnistaflokksins fjölgaði úr um 30 í 76 og þær eru nú 30% þingflokksins. (Á italska þinginueru nú um 10%þingmannakonur.) Þósvoþær **«*, *K0l ^o, 'Wen 'n/St<3f/l °**8, r°9at iví *>Ona sem ég hitti í Róm, væru svekktar yfir tapi flokksins í kosningunum, voru þær þó harla ánægðar með úrslitin hvað þær sjálfar varðaði og hafa fullan hug á að halda baráttunni áfram innan flokksins fyrir auknum hlut kvenna þar. Nú — fundurinn, sem ég sótti fyrir hönd Kvennalistans okkar var kynning á konum, sem sitja Evrópuþingið — ég hef grun um að okkur hafi verið bætt við eftir það umtal sem úrslit íslensku alþingis- kosninganna fékk í ítölskum fjölmiðlum. Við vorum þarna fimm gestimir: Barbara Schmidbauer frá þýska socialdemokrataflokknum, Birgitte Heinrich frá þýsku Græningjunum, Bodil Boserup frá danska socialista- flokknum og Marisa Rodano frá ítalska kommúnista- flokknum en allar þessar konur eru fulltrúar landa sinna á Evrópuþinginu. Á milli 50 og 100 manns sóttu þennan fund, mestkonurogþærvoruáöllumaldri. Þóvaktiþað athygli mína hversu mikið var af fullorðnum konum. Hver og ein erlendu kvennanna sagði frá störfum kvenna innan síns flokks. Barbara sagði t.d. frá því að fyrir fimmtán árum hefðu konurnar í SPD farið fram á kvótaskiptingu í nefndum og ráðum flokksins en það hefði verið fellt þá. Hins vegar samþykkti flokkurinn slíka skiptingu fyrir þremur árum og er nú skylt að hafa ekki minna en 40% af hvoru kyni. Þetta hefði aukið virkni kvenna í störfum innan flokksins og hún gerði sér vonir um að sú aukning myndi skila sér í bættum hlut kvenna sem fulltrúa flokksins út á við, t.d. á þinginu. Barbara kvaðst vera þeirrar skoðunar að konur og karl- ar yrðu að vinna saman að málum, ekki sér. Hún reynd- ist vera sú eina okkar, sem var þessarar skoðunar og sú eina sem ekki sýndi skilning (ath! ekki sama og stuðn- ingur!) á sérframboði kvenna. 37

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.