Vera - 01.12.1991, Blaðsíða 30

Vera - 01.12.1991, Blaðsíða 30
KVENNABLAÐIÐ MANAÐARRIT LESTRARFÉLAGS KVENNA REYKJAVÍKUR Bríet Bjarnhéðinsdóttir stakk upp á því mjög fljótlega eftir stofnun Kvenréttindafélags ís- lands árið 1907 að komið yrði upp lesstofu fyrir konur þar sem þær gætu fylgst með því sem væri að gerast í kven- réttindamálum í heiminum og þjóðmálum almennt. Hafði Bríet haft spurnir af slíkri les- stofu í Kaupmannahöfn sem var mjög vinsæl meðal kvenna. Lesstofa var síðan opnuð 1908. Bríet gaf bækur og tímarit um kvenréttindi, en húsnæðisskortur og peninga- leysi háði stofunni ávallt. Nokkrar konur innan félagsins gengust þess vegna fyrir stofnun Lestrarfélags kvenna Reykjavíkur 20. júlí 1911. Stofnendur voru um 70 en þegar best lét voru hátt á þriðja hundrað konur í félaginu. í L.F.K.R. voru bæði konur innan og utan Kvenréttinda- félagsins sem seldi því, við vægu verði, þær bækur og blöð sem lesstofa þess átti. Félagið gerði Torfhildi Holm skáld- konu snemma að heiðurs- félaga og heiðraði hana sér- staklega á sjötugsafmæli hennar. Laufey Vilhjálmsdóttir var formaður félagsins frá upphafi og til dánardags, 29. mars 1960. Tilgangur L.F.K.R. var „að vekja og efla löngun til að lesa góðar bækur, að rekja og ræða efni þeirra til aukins skilnings og framkvæmda". Innritunar- gjald var ein króna en árgjald var 10 krónur. Bókasafnið var opið þrjú síðdegi í viku frá 4-6 og tvö kvöld milli 8-9. Lán- þegar máttu hafa bækur hálf- an mánuð í senn, en nýjar bækur voru þó aðeins lánaðar í vikutíma. Allt starf við bóka- safnið og lesstofuna var unnið í sjálfboðavinnu. Félagskonur voru á hrakhólum með hús- 30 Laufey Vilhjálmsdóttir næði og þurftu oft að flytja bókasafnið og lesstofuna, fjár- þröng háði einnig starfseminni og áhugi félagskvenna minnk- aði töluvert þegar á leið. Lestrarfélagið opnaði les- stofu fyrir börn árið 1912 og rak hana samfleytt í 25 ár. Þetta var eina barnalesstofan í bænum um langt skeið og aðsókn var mjög góð. Barna- lesstofan var opin yfir vetur- inn, tvo tíma á dag, alla virka daga. Félagskonur höfðu sögu- stund fyrir yngstu börnin og hjálpuðu skólabörnum við heimanám auk þess að veita þeim athvarf. Lestrarfélag kvenna Reykja- vikur lét menningar-, fræðslu- og líknarmál til sín taka. Félagið tók þátt í undirbúningi kvenfélaganna í Reykjavik fyrir bæjarstjórnarkosningarnar 1912 þegar Guðrún Lárusdótt- ir var kosin af sérstökum kvennalista. Félagskonur báru hag heimilisiðnaðarins fyrir Ljósmynd: Þjóðminjasafn Islands brjósti, en þær töldu hann vera í mikilli niðurlægingu hér á landi á sama tíma og hann var hafinn til vegs og virðingar meðal hinna Norðurlandaþjóð- anna. Til að bæta úr því geng- ust nokkrar þeirra fyrir stofn- un Heimilisiðnaðarfélags ís- lands árið 1913. L.F.K.R. tók þátt í fjársöfnun til Landspi- tala, var eitt stofnfélaga að Barnavinafélaginu Sumargjöf, átti t.d. fulltrúa í Mæðra- styrksnefnd, KRFÍ og fjáröflun- arnefnd Hallveigarstaða. L.F.K.R. lagði til hæsta hlutinn þegar Kvennaheimilið Hall- veigarstaðir hf. var stofnað. L.F.K.R. beitti sér einnig fyrir málvöndun og árið 1920 var kosin sérstök orðanefnd sem var í sambandi við nýyrða- nefnd Verkfræðingafélags ís- lands. Nefndin stakk m.a. upp á því að nota orðið gangföt í staðinn fyrir dragt, hártengur í stað krullujárns, vindutjöld frekar en rúllugardínur og segja „að snyrta sig" fremur en „að gera tojelette". Einnig vildu nefndarkonur útrýma orðum eins og búket, galossíur og móður og nota þess í stað blómvöndur, skóhlífar og tíska. Á veturna voru haldnir umræðu- og skemmtifundir þar sem flutt voru erindi um bókmenntir, heimilismál (t.d. barnauppeldi, heimilisiðnað og heimilisþrif), þjóðfélagsmál eða önnur hugðarefni félags- kvenna. Fyrirlesarar voru ým- ist félagskonur eða utanfélags- menn. Félagið efndi einu sinni til samskota og bauð Kristínu Sigfúsdóttur skáldkonu til Reykjavikur og hún hélt erindi á félagsfundi. Hápunktur fundanna var að margra mati upplestur úr hinu handskrif- aða Mánaðarriti, sem sérstök ritnefnd sá um frá 1912 til 1931. Fyrstu árin var kosið mánaðarlega í ritnefnd, en síðar var ákveðið að Mánaðar- ritið kæmi jafnoft út og fundir voru haldnir. Stjórn félagsins var falið að fá konur til að skrifa í blaðið og sjá um það að öllu leyti. í fyrsta, Mánaðar- ritinu kemur fram sá vilji ritnefndarkvenna að: „vekja athygli á merkum bókum og höfundum þeirra, á merkum mönnum og starfi þeirra, koma með fyrirspurnir og fróðleiksmola um ýmislegt það, er varðar fjelagsskap vorn og áhugamál. ... Mánaðar- fundir vorir ná skamt, tími þeirra svo takmarkaður. Það á blað þetta að reyna að bæta. Með þeirri einlægu ósk, að blað þetta hljóti vinsældir, og verði til þess að vekja góðar hugs- anir hjá lesendum þess, efli starfslöngun þeirra og starfs- gleði, ..." Meðal efnis í blaðinu má nefna þýddar sögur, fróðleiks-

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.