Vera - 01.12.1991, Blaðsíða 10

Vera - 01.12.1991, Blaðsíða 10
GOÐMENNSKAN m WMBBSbSÍ §£$5 ¦¦'¦ ' flpH mm m m& r STENDUR - - GÓÐMENNSKAN F Y R I R ¦.:>-.¦ R I F U M Þaö er aliö á því aö viö eig- um aö vera góöar, gjaf- mildar, hjólpsamar, fórnfúsar og óeigingjarnar. Viö eigum aö vera góöar viö lítilmagn- ann, góöar eiginkonur, góö- ar mœöur, góðar dœtur, góöar systur, góöar vinkon- ur, góðar konur. Þegar ó unga aldri gera stúlkur sér Ijóst að þœr eru góðar ef pœr hjdlpa öðrum. Og þeg- ar við erum góðar eigum við aðdóun skilda og það sem meira er, við erum óstarinnar verðar. Margar lenda síðar í þeim vítahring þegar þcer eldast að reyna að öðlast ást og virðingu með því að vera sífellt að rétta öðrum hjálparhönd. Engin er al- góð, nema ef til vill Móðir Teresa, og margar konur gjalda góðmennskuna dýru verði. Sífellt fleiri gera sér grein fyrir því hve hættuleg góðmennska getur verið ef hún gengur út í öfgar. í Ameríku kom nýlega út sjálfshjálparbók íyrir „of gott" fólk og sífellt fleiri konur leita sér sérfræðihjálpar til að geta sagt NEI og til að læra að biðja aðra um hjálp þegar þær þurfa sjálfar á aðstoð að halda. Hafa verður í huga að fólki hættir til að gefa jafn mikið og það þarfnast sjálft. Mörgum kon- um reynist örðugt að segja nei 10 af því að þær óttast höfnun og eiga erfitt með að taka því ef bón þeirra er neitað. Þær sem eru ávallt boðnar og búnar til að hjálpa öðrum vonast til að fá hið sama á móti, en eiga hins vegar oft erfitt með að láta óskir sínar uppi. Þó þú hafir orð á þér fyrir að vera yndisleg og hjálpsöm kona þýðir það ekki að þú þurfir sífellt að vera að til að viðhalda ímyndinni. Þó þú hjálpir einhverjum einu sinni þýðir það ekki að þú ætlir að gera það til eilífðar. Þú ættir aðeins að hjálpa öðrum ef þig langar til þess og hefur tök á því, en ekki af því að þér finnst þú verða að gera það. Hér á landi hefur verið lítil umræða um þetta vandamál sem allt of margar konur eiga við að glíma. Þess vegna sperrti VERA eyrun þegar Anna S. Björnsdóttir gerði góð- mennsku að umtalsefni í þætti sínum um daginn og veginn í útvarpinu í sumar. Anna er fjögurra barna móðir og hefur verið grunn- skólakennari í 22 ár. Þar af var hún skólastjóri á Ströndum í tvö ár, en hefur annars kennt í Reykjavik og Kópavogi. Árið 1988 gaf hún út ljóðabókina Örugglega ég og tveimur árum síðar ljóðabókina Strendur. Þriðja ljóðabók hennar er ný- komin út og heitir Blíða myrkw. Anna kom víða við i erindi sínu, en fór svo að tala um fæðingu barna sinni. Hún sagði meðal annars: - Reyndar hafði ég sótt námskeið í slökun og leikíími fyrir tuttugu og einu ári þegar til stóð að ég fæddi fyrsta barnið mitt og rætt var um sársaukalausa fæðingu sem sjálfsagðan hlut. Önnur varð reyndin. Og varð ég fyrir áfalli við þessar aðstæður. Því ein- hvern veginn hafði gleymst að það kynni að verða sárt. Mín kynslóð fékk ekki næga um- fjöllun um sársauka og þján- ingu og þess vegna þegar það mætti mér siðar á lífsleiðinni, varð ég skelfingu lostin. Ég man að í fæðingunni náði ég að hugsa sem svo: Hvernig geta konur um allan heim þolað þennan sársauka aftur og aftur? En svo þegar við sjáum þessi nýfæddu kríli og sár-

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.