Almanak Hins íslenska þjóðvinafélags - 01.01.1944, Blaðsíða 75

Markús F. Bjarnason. Páll IJalldórsson.
aðferð yrði tekin þar upp. Lét hann verzlunarfélag
sitt reisa söltunarhús á mörgum stöðum í fjórðungn-
um og féklc mann frá Bíldudal til að kenna Norð-
lendingum saltfiskverkun. Voru Vestfirðingar þá
lengst á veg komnir með þessa framleiðslu, sem
m. a. má nokkuð marka af þvi, að á árunum 1873—
1877 fengu Isfir.ðingar 63 kr. að meðaltali fyrir salt-
l'iskskippundið, en Reykvíkingar 48 krónur.
Meðal þeirra mála, sem hið endurreista Alþingi
fékk einna fyrst til meðferðar, var mat á fiski. Var
fyrst torið fram frumvarp þess efnis 1847, en náði
ekki fram að ganga. Lá sams konar frumvarp fyrir
fjölmörgum þingum, en loks 1909 voru fyrst sam-
I>ykkt lög um fiskimat.
Arið 1816 var flutt út 2485 skpd. af liarðfiski, en að-
eins 1304 skpd. af saltfiski. Tuttugu og fjórum árum
síðar var saltfiskútflutningurinn orðinn rösklega 4
sinnum meiri en Tiarðfiskurinn, og 1855 7 sinnuin
meiri. Árið 1872 mátti svo heita, að harðfiskur væri
úr sögunni sem útflutningsvara, því að þá voru flutt
út af honum aðeins 441 skpd., en 22851 skpd. af
saltfiski.
(73)
4