Jólagjöfin - 24.12.1917, Blaðsíða 28

Jólagjöfin - 24.12.1917, Blaðsíða 28
tf 26 JOLAGJOFIN hún trúlofaðist eina indæla sumarnótt í skrautlýstum lysti- garði við sjóinn. Hann varð mjög fljótt yíirdómari, hann hafði afbragðs heila og þau giftu sig. Eg, veslings garmurinn, varð varalæknir á einum aí' spítöl- unum og var daglegur gestur á skrautlaga heimilinu þeirra. Hann dæmdi menn og hvíldi i örmum hennar. Eg gerði við menn og hvildi innan um flöskurnar minar. Hann vann til þess að koma sér áfram. Eg erfiðaði af ftllum mætti til þess að komast aftur á bak. Guð á hæðum, en hvað mér þótti vænt um hana. Eg leyndi því eins og eg gat, bæði drykkkjuskap mínum og ást til hennar, en hún sá það' altsaman vel, og það getur vel verið, að hún hafi grátið mín vegna, þau augnablik, þegar hún var ekki að hugsa um hann. Aumingja konan, hún hafði ekki beðið um hjarta milt, en eg gat ekki gefið öðrum það, af því hún átti það. Svona liðu nú þrjú ár. Ári eftir að þau voru gift, höfðu þau eignast dreng, já, það var hinn dýrlegasti dreng- ur í þessuin heimi. Hann elskaði drenginn, eg get kveðið svo að orði. Hann lifði og hrærðist fyrir drenginn. Dómar hans urðu mildari, hann varð nærri því breytt- ur maður. Þessi „Mandarín" var að verða svipaður manni, þegar ógæfan skall á. Dag einn hvarf barn dómarans í einum af skemtigörð- um höfuðborgarinnar, þegar vinnukonan var að skemta sér með dáta úr riddaraliðinu, og nóttina eftir fanst litla líkið í tjörn einni í garðinum. Hann æddi eins og villidýr nætur og daga. Hann reyndi að svifta sig lífinu, það varð að vaka yfir honum. Ilann var geggjaður, hann var geggjaður. Það var ekkert af viti eftir í honum. Og svona hlaut það að vera. Það var hann sem átti drenginn. Það var nokkuð af honum sjálfum, sem var orðið að engu. Hefði það verið hún, konan hans, já, sjáum til, 1
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Jólagjöfin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Jólagjöfin
https://timarit.is/publication/872

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.