Jólagjöfin - 24.12.1917, Blaðsíða 10

Jólagjöfin - 24.12.1917, Blaðsíða 10
8 JÓLAGJÖFIN félagar og kunningjar drengsins sem sæma átti heiðurspen- ingnum. Allir gluggar hringinn í kring voru fullir af áhorf- endum, starfsmönnum bæjarstjórnarinnar og ráShússins. Á loftsvölunum fyrir framan bókasafniS stóS fjöldi fólks og var þaS aS troSast fram aS grindunum og á svölnnum beint á móti, sem eru yfir inngönguhliSinu, stóS hópur af stúlkum úr alþýSuskólunum, og á meSal þeirra margar úr „Her- mannadætra" félaginu, auSþektar af fallegu bláu andlitsblæj- unni. ÞaS var alveg eins og í leikhúsi. ÞaS lá vel á öllum og voru menn aS skrafa saman og gáfu viS og við auga rauða borðinu til þess að sjá, hvort nokkur væri þar kom- inn. Hljóðfærsflokkur var að leika á hljóðfæri fyrir endanum á súinagöngunum. Sólin skein niður á hina háu múra. Alt var svo yndislegt. Alt í einu fóru allir aS klappa saman lóf- unum, bæSi þeir sem voru niSri í garSinum og fólkiS á svölunum og viS gluggana. Eg teygði mig á tá til þess aS sjá betur. Mannfjöldinn sem stóð bak við rauða borðið hafði þok- ast til beggja hliða og gert gang á milli. Þar gengu inn maður og kona. Maðurinn leiddi dreng við hönd sér. Það var drengurinn, sem bjargað hafði félaga sínum. Maðurinn var faðir hans, múrari, klæddur sparifötum sínum. Konan. móðir t hans, lítil vexti og Ijó&hærS, var í dökkri yfirhöfn. Drengurinn, sem líka var lágur vexti og ljóshærSur, var i grárri treyju. Er þau þrjú sáu allan þenna mannfjölda og heyrSu gnýinn af lófaklappinu, hnykti þeim viS og námu þau staS- ar og komu sér varla aS, aS horfa í kringum sig eða hræra legg eða IiS; einn af ráðhúsþjónunum ýtti þeim fram aS borSinu, hægra megin við það. Þá varð kyrð eitt augnblik, en síðan skali á í öðru sinni Iófaklappið frá öllum hliðum. Drengurinn leit upp i gluggana i kring og siSan á svalirnar, þar sem „Hermannadæturriar" stóSu; hann hélt á húfunni í hendinni og virlist ekki allskostar viss um, hvernig hann ætti aS haga sér. Mér sýndist hann dálitið líkur honum Coretti, bekkjarbróður minum, i framan, en hann var miklu rjóSari. Faðir hans og móSir höfðu ekki augun af borðinu.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Jólagjöfin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Jólagjöfin
https://timarit.is/publication/872

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.