Jólagjöfin - 24.12.1917, Blaðsíða 50

Jólagjöfin - 24.12.1917, Blaðsíða 50
48 JOLAGJOFIN „Konan mín getur sagt yður frá þvi", svaraði Kruse. Gerner leit til húsfreyju, og það lá við að honum brygði við, er hann sá eldinn i stóru, skæru augunum hennar. Hún tók til máls: „Eg get verið stuttorð. Þér hafið eflaust getið yður til, að stúlkan var eg. Eg er dóttir umsjónarmannsins. Foreldr- ar mínir voru trúuð og eg hafði líka falið frelsara mínum hjarta mitt. Þegar maður er svo að segja alinn upp með- al fanga, verður manni ósjálfrátt á að líta á fangelsið og fangana öðrum augum en almenningur. JVið sjáum þjáningar þeirra og blygðun, við horfum á baráttu þeirra, við finnum að fang- elsisvistin er þeim ekki þungbærust, heldur að hegningin byrj- ar oft þá fyrst, er þeir losna úr fangelsinu. Þessvegna kenn- um við í brjósti um þá og okkur þykir vænt um þá, og vilj- um reyna að hjálpa þeim til þess að komast á réttan kjöl. Faðir minn sagði okkur mömmu einu sinni frá ungum fanga, sem nýkominn var í fangelsið. Hann sagði okkur alla sögu hans og viS kendum öll innilega í brjósti um þenna unga, ógæfusama mann, sem fallið hafði fyrir hinni miklu freistingu fyrir varmensku bróður síns. Og meðaumkvunin er góður ráðunautur. Þér vitið sjálfur, af sögu mannsins míns hvernig fór. Og til þess að segja það í fám orðum : meðaumkvun er stundum upphaf ástar. Það reyndist svo i þetta sinn. Þegar maðurinn var látinn laus kyntust við nánar. Það skiftir ekki máli hvemig það skeði. En guð gaf mér hann, sem blessaða gjöf, og betri og göfugri mann gæti eg ekki kosið mér. Hverjar afleiðingar þessi einkennilegi atburður, sem hér hefir orðið i kvöld, kann að hafa, veit eg ekki — en------". Hér fengu tilfinningarnar yfirhöndina í hjarta konunnar. Hún varpaði sér um háls manni sinum og hvíslaði með grát- staf i kverkunum: „Axel, vinur minn — það er aðfangadagskvöld — og til okkar er einnig kallað — friður á jörð!" Svo gat hún ekki sagt meira.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Jólagjöfin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Jólagjöfin
https://timarit.is/publication/872

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.