Jólagjöfin - 24.12.1917, Blaðsíða 41

Jólagjöfin - 24.12.1917, Blaðsíða 41
JÓLAGJÖFIN 39 Axel varð hálfórótt. Verzlunarmálefni á aðfangadagskvöld — það var kynlegt, — hvað skyldi það eiga að þýða? Hann hauð gesti sínum vindil, settist síðan andspænis honum og ¦^* mælti: „Hvað eigið þér við, herra etatsráð?" „Já, sjúið þér nú til, — eg er nú hálfgerður sérvitring- ur, — þeir eru víst lil sem nefna mig svo, og vel get eg hugsað að þér séuð þeirrar skoðunar líka í kvöld. Erindið er sem sé það — já, eg hefi sérstakar ástæður til þess að leggja eina spurningu fyrir yður í kvöld, — all einkennilega spurningu gæti eg sagt, — biðja yður að skýra mér frá nokkru, sem áríðandi er fyrir mig að vita?" „Mér er sönn ánægja að því", svaraði Axel, og var nú orðinn ekki litið forvitinn — „ef eg þá get leyst úr spurn- ingunni". „Já, þár getið það ef þér viljið". „Þér vitið það, etatsráð, að tilmæli frá yður eru það + sama og skipun". „Nei, þetta er engin skipun, — aðeins spurning. — Sjáið þér til — mig langar til að biðja yður að segja mér ofurlítið um fortið yðar". „Fortíð mína?" Axel náfölnaði. Það var eins og ham- ingjusól hans gengi til viðar í einni svipan. „Já", hélt Gerner áfram, án þess að hægt væri að sjá nokkuð í svip hans sem lýst gæti því, hvað hann hugsaði. „Eg þekki yður auðvilað — eins vel og unt er að þekkja mann sem maður hefir haft í þjónustu sinni í sex ár — í trúnaðarstöðu, og eg hygg eg þurfi ekki að endurtaka það, sem yður er fullkunnugt, að eg ber ótakmarkað traust til yðar. En það geta komið fyrir atvik, — ástæður sem gera það að verkum að manni ríður á því að þekkja manninn til "* hlítar. Með öðrum orðum þér gerðuð mér greiða með því að segja mér hreinskilnislega og afdráttarlaust æfisögu yðar. Auðvitað veit eg ekki, hvort þér berið svo mikið traust til mín, eða óskið þess að gera mig að trúnaðarmanni yðar, að þér viljið gera þetta. Eg endurtek það þess vegna, að þetta er ekki skipun, heldur vinsamleg bón".
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Jólagjöfin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Jólagjöfin
https://timarit.is/publication/872

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.