Jólagjöfin - 24.12.1917, Blaðsíða 49

Jólagjöfin - 24.12.1917, Blaðsíða 49
JOLAGJOFIN 47 Eg veit ekki um tilfinningar minar á þessu augnabliki. Eg gat ekki heldur gert mér grein fyrir því hvað það var sem henti mig, — eða hvað um mig mundi verða. Eg vissi það eitt að guð var mér nálasgur, að hann var hjá mér i litla klefanum mínum. Eg litaðist um og mér fanst alt vera svo breytl, svo fagurt og hátíðlegt — eins og klefinn væri orðinn að koii- ungshöll — af þvi að Guð var þar hjá mér. Og alt annað varð um leið svo Htilfjörlegt og fjarlægt. Jafnvel augun sem eg hafði séð í glugganum. Þau voru eins og stjörnur, langt, langt í burtu. Upp frá þeirri stundu varð Guðs orð mér brauð, fæða, líf — eilíft líf. Eg get ekki stilt mig um að segja þetta: er biblían ekki dásamleg bók, þegar við eignumst sjálfir andann sem hún er innblásin af, þegar við skiljum hana og notum okkur lífið og kraftinn sem hún veitir. Þetta var fyrsta skiftið sem eg kom til Guðs, — en ekki seinasta skiftið. Alt varð svo nýtt fyiir mér, — það var eins og eg væri að stafa mig fram úr framandi tungumáli. Eg hafði svo oft heyrt um þetta talað alt saman, en ekki skilið, — réttlæti, friður, fyrirgefning syndanna, líf og eilífur fögn- uður. Og fyrst og fremst nafnið sem öllum nöfnum er æðra — Jesús — friðþægjarinn, frelsarinn, krossinn og blóðið, alt varð þetta mér nú að sælum raunveruleik, eg þekti það, því eg átti það, — það varð sem óaðskiljanlegur hluti af sjálf- um mér. Og afbrot mitt! Já, það varð margfalt. En við kross- inn sá eg fyrir það bætt með blóðí lambsins ásamt öðrum syndum minum, — fyrirgefið og afmáð og allar afleiðingar þess. Þegar eg losnaði úr prísundinni, var eg sem annar mað- ur Og þó að vanvirðan elti mig eins og vofa, — þá hefi eg þó reynt það, að Guð getur umkringt oss og varðveitt og að þá getur ekkert grandað oss". Axel þagnaði og huldi andlitið í höndum sér. „Sáuð þér ekki stúlkuna aftur?" spurði Gerner, rólegur að vanda.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Jólagjöfin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Jólagjöfin
https://timarit.is/publication/872

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.