Jólagjöfin - 24.12.1917, Blaðsíða 43

Jólagjöfin - 24.12.1917, Blaðsíða 43
JÓIiAGJÖFIN 41 þetta traust sé bygt á óhagganlegum grundvelli, — geti stað- ist. Áður en eg fer lengra vil eg þess vegna spyrja yður, hvort þessi tilgáta mín sé rétt". <£? „Því get eg vel svarað játandi, án þess að segja með því nokkuð um aðalástæðuna til þcss að eg mælist til þessa af yður", svaraði Gerner. „Eg ræð af þessu, að þér óskið þá aðeins að fá vitn- eskju um, hvort ekki mundu vera einhver atvik í lífi mínu, sem þannig væru löguð, að veikt gætu traust yðar til mín, — ef þér vissuð um þau. Er það ekki svo?" „Öldungis rétt", svaraði Gerner. Axel Krúse þagði stundarkorn og leit til konu sinnar — horfði inn í stóru, skæru augun hennar, sem hann einu sinni hafði lesið í örlög sjálfs sin, — augun sem voru honum sem opin bók. Nú las hann þetta í þeim: Axel segðu það alt! — Og hann hélt áfram. „Eg ætla þá að byrja á því, sem þungbærast er og ^r^ ógurlegast, því, sem eg hafði hugsað mér að eg mundi aldrei segja neinum, nema einni manneskju. Eg ætla að segja það eins og það er. Já, í lífi mínu er atvik, sem veikt getur traust yðar á mér,— já, sem gæti algerlega eyðilagt það". Gerner laut áfram og starði á verzlunarstjóra sinn, og svipur hans bar þess ótviræðan vott, að hann var ekki all- litið undrandi. En hann sagði ekkert. Axel drap höfði. Hann dró þungt andann — eins og hann styndi við, og þessar stunur voru það eina, sem rauf kveljandi þögnina i stofunni. Loks stundi hann upp þessum orðum: „Já, — eg segi það eins og það er — eg — hefi verið — — glæpamaður!" Kaupmaðurinn gamli kiptist við. Skjöldur hans var svo ílekklaus sem frekast gat verið. Ilann stökk á fætur, stað- næmdist fyrir framan Axel, — og allir tilburðir hans og svipurinn bar ótvíræðan vott hinnar mestu undrunar. Upp- glent augun, þunnu, blóðlausu varirnar, og hrukkótta ennið — alt virtist hrópa: „Hvað eruð þér að segja!"
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Jólagjöfin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Jólagjöfin
https://timarit.is/publication/872

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.