Unga Ísland - 01.03.1944, Blaðsíða 14

Unga Ísland - 01.03.1944, Blaðsíða 14
fulltrúa til að halda uppi merki Einars Þveræings, sem mælti forðum, þegar Nor- egskonungur vildi fá Grímsey að gjöf: — Munum vér eigi það ófrelsi gera einum oss til handa, heldur bæði oss og sonum vor- um og allri ætt vorri, þeirri er þetta land byggir og mun ánauð sú aldrei hverfa af þessu landi. — Og eigi opnaði það heldur augu islendinga, né efldi mótstöðu J)eirra að gagni, þó að norskur sendimaður kon- ungs hrakyrti landsmenn og teldi búkarla gera sig digra, er þeir vildu skipa lögum í landi, þar sem konungur ætti einn að ráða, og það þó að landsmönnum hefði öllúin' mátt vera ljóst, að konungur átti alls ekki að ráða lögum & Islandi, heldur Alþingi, eins og verið hafði síðan það var stofnað og þar að auki þannig ákveðið í Gamla sáttmálá. En þetta var hvorki í fyrsta né síðasta sinn sem ósyífnar staðhæfingar yf- irstíga lög og rétt. 5. Eftir þetta mikla áfall eiga íslendingar óhægra'um vik í vörninni. Landið er selt á leigu án þess að þjóðin sé spurð um álit sitt og helztu embættin gengu kaupum og sölum me'ðal erlendra manna. Erlendir valdsmenn fóru með óeirðum og ránum um byggðir, og íslendjrigar báru stundum hönd fyrir höfuð sér með því að taka suma þá verstu aí' lífi, þegar' þeir höfðu unnið sér til óhfelgis .en slíkt var aðeins stundargróði. Hið erlenda vald náði smám saman undir sig miklum auði í lönduni og lausum aur- um. I fyrstu voru það eignir manna, sem sekir urðu við lög konungsins, en síðar, eirikum um siðaskiptin, bættust þar við eignir klaustranna og dýrgripir úr kirkjum, sem voru rændar. Sumt þessara muna er enn til í erlendum söfnrim og fæst ekki skilað aftur, enda þó að það sé ránsfengur. Síðar var handritum fornritanna safnað saman og farið með þau til útlanda. Þar eru þau enn og fást ekki aftur, enda þó að fáir eða engir geti lesið þau, nema Iálend- ingar. Þjóðin var lögð í fjötur einokunar- verzlunarinnar, svo að eftirlætisbörn hins erlenda valds gætu auðgazt, og tekjurnar af þéssari verzlun voru á SÍriurri tíma ein aðal auðsuppspretta Kaupmannahafnar, því að ríkustu mcnn þeirrár miklu höfuð- borgar ráku verzlun á íslandi. Auður þeirra óx jöfnum höndum við fátækt og eymd okkar, en jafnframt urðu þeir stöðugt að herða þrælatökin á þjóðinni með vaxandi miskunnarleysi og pína hana til síðasta blóðdropa. Hinir voldugu kaupmenn urðu að fá sem mest, hvað sem íslenzku fólki leið. Loks mátti svo heita, að lýðfi'elsi Is- lendinga vsEffi liðið undir lok. Ekkcrt var eftir af því, nema dauður bókstafur í hálf- gleymdum samningi, þar sem þeir höfðu meðal annarra réttinda áskilið sér þann rétt að vera lausir allra mála, ef samningur- inn yrði rofinn. Enn jafnvel þessar leifar af fornu frelsi 'vóru frá oss teknar.. 6. Sumarið 1662 kom hingað að landi her- skip frá Danmörku. Þar var innanborðs Hcni'ik Bjelke höfuðsmaður og umbjóðandi hins erlérida valds á Islandi. Stefndi hann lögréttumönnum og öðrum, sem sæti áttu á Alþingi, til fundar við sig. og var sá fundur haldinn í Kópavogi. Umboðsmaður hins erlenda valds krafð- ist þess af íslendingum á þessum fundi, að þeir afsöluðu sér réttindum þeim og frelsi. sem þeim bar að lögum. Og þó að hvor- ugt væri orðið mikils virði, þá var kúgun- in þó ckki sársaukalaus, þeim. scm fyrir hcnni urðu. Þarná. á þingstaðnum var samankom- inn dálítill hópur lítilsmegandi manna. Helztu leiðtogar þeirra voru biskup og clli- 36 UNGA ISLAND

x

Unga Ísland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Unga Ísland
https://timarit.is/publication/894

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.