Tónlistin - 01.06.1946, Side 30

Tónlistin - 01.06.1946, Side 30
28 TÓNLISTIN aðeins „ritnefndin“, en síðar var nöfnunum bætt við af einum nefnd- armanna, sem sótti málið fastast, án þess að leita samþykkis hinna tveggja. Sætir það undrun, að nefnd- in skuli velja þessa leið til að kynna tilveru sina og um leið fyrsta afrek i þágu ritsins, með svo snögglegum og sérkennilegum hætti. Það skýt- ur og nokkuð skökku við, að menn, sem valdir eru til að sjá velferð félagsrits horgið, skuli gera sér leik að því að stofna málgagninu í aug- ljósa hættu með tilefnislausri árás eftir að liafa hvorki til góðs né ills skipt sér af því í full fimm undan- farin ár. íslenzk tónlist á í vök að verj- ast, svo ung og óþroskuð, sem hún er. Enn vantar okkur hljómsveit, kirkjusöngurinn er i líku horfi nú og um aldamót, nótnaútgáfa er á byrjunarstigi, raddsetning laga er svo ábótavant, að ógerlegt er að svngja mörg ágæt lög í islenzkum lagasöfnum vegna slæms frágangs, og prófskylda tónlistarkennslu vántar enn i skóla landsins, vegna skorts á kennurum. Þannig mætti halda áfram. En sízt er ástæða til örvænis. Svo langt sem við eigum i land, þá hafa nýliðnir áratugir borið væna ávexti. Hinsvegar er það lifsskilyrði fyrir þróun tónlist- arinnar á öllum sviðum, að allir sein að þeim málum vinna sjái hag málefnisins bezt borgið með sain- eiginlegu átaki. Félag islenzkra tón- listarmanna er enn ungt, en á hei-ð- um þess og sjálfra tónlistarmann- önna hlýtur í framtiðinni að hvila öll ábyrgð um afdrif þessara mála. Svo lengi sem tónlistarmennirnir gangast ekki við þeirri ábyrgð, geta þeir tæplega vænzt þess að verða skoðaðir jafnréttháir þeim, sem bar- izt hafa fyrir viðgangi áhugamála sinna með oddi og egg. Áhuga- mannafélög geta ýtt undir margs- konar tónlistarstarfsemi, en tónlist- armennirnir geta samt aldrei til lengdar varpað öllu fyrirsvari sínu í fang slíkra „tónlistarvina“, hversu mjög sem þeir kunna að hafa treint lifið í óbragðlegri sönggyðju. Tón- listarmennirnir sjálfir hafa jafnan orðið að vera merkisberar í allri umbótaviðleitni, bæði fyrr og síð- ar, og þeim mun nú ekki heldur verða hlíft við þeirri köllun sinni. Þeir munu ekki til langframa geta skýlt sér undir verndarvæng áhugamannanna nema með því að hafa hausavíxl á hlutunum og láta liöfuð dansa eftir limum. Ef tón- listarmenn kjósa þann kost að láta ,,söngvinina“ bera alla ábyrgð á þróun islenzkrar tónlistar, þá mun seint reka að þvi, að sú listgrein verði metin til jafns öðrum. Þá munu tónlistarmennirnir láta sér nægja, að svokallaðir áhugamenn segi þeim sjálfum fyrir verkum þar til áhugi þeirra er dauður úr ölluin æðum af einskæru ábyrgðar- leysi; þá munu frómir músikantar á yfirborðinu hæstánægðir — en innst inni sjálfum sér sundurþvkk- ir —una sinum smáa hlut með þvi að bera fram uppmálaða for- heimskun i líki skrumskældra og útvatnaðra liksöngslaga, lofsvngia dreggiar mergsoginnar rómantík- ur i eðlisframandi alþýðulögum

x

Tónlistin

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tónlistin
https://timarit.is/publication/922

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.