Heimilisritið - 01.11.1951, Qupperneq 32

Heimilisritið - 01.11.1951, Qupperneq 32
„En hvað hann er lítill og hjálparvana“, sagði Lois. Og Helena Tarleton, sem bað- aði barnið rjóð í kinnum, svar- aði með rödd, er var full undr- unar: „Eftir eitt ár mun hann ganga, detta og standa aftur upp — og hlæja“. Peter Livingston sat og drakk te með' hfary, þegar þær komu aftur. Helena Tarleton lagði barnið varlega í faðm móðurinn- ar, hikaði andartak — og laut svo niður að Mary og kyssti hana ósjálfrátt á kinnina. „Eg þakka yður“, hvíslaði hún svo lág-t, að Mary greindi ekki orð- in. Lestin kipptist ofurlítið til, og fór svo loks hægt og rólega af stað aftur. „Við erum aftur komin á ferð“, sagði híary og ljómaði af gleði. „Eg er á leið til Johns. Eg get alls ekki trúað, að öllu þessu sé lokið núna, og að ég hafi litla drenginn minn hér við hlið mér. Eg ætla að láta hann heita í höfuðið á yður“, sagði hún hreykin við lækninn og greip hendur hans. „Eg vildi óska að drengurinn minn verði alveg eins og þér — góður og indæll og önnum kafinn við að gera öðr- um gott. Mig hefur alltaf dreymt um, að hann yrði þannig. Ekk- ert ónauðsynlegt, eins og auðæfi og völd, en ávallt um eitthvað, sem stöðugt er hægt að hafa hjá sér, eins og góðmennsku. Hvern- ig á ég að útskýra það? Hvernig á ég að finna orð til að lýsa því, sem þér hafið gert fyrir mig og John?“ „Hættið nú“, sagði Peter Liv- ingston. En hann gat ekki stöðvað þann hamingju- og þakklætis- Ijóma, sem skein úr augum henn- ar, eða upprætt þá blessunar- legu hlýju, er aftur hafði setzt að í hjarta hans. Mary, þér haf- ið gert svo mikið fyrir mig, sagði hann við sjálfan sig. Hvar sem ég er, og eins lengi og ég lifi, munu ávallt vera aðrir eins og þér, sem þarfnast mín. Það er dásamlegt að vita, að einhver þarf á manni að halda. Kyrrð og þögn ríkti í klefan- um. Lois Brown sat og starði upp í loftið. Ekki ónauðsjmlegir hlutir eins og auðæfi og völd, liljómaði í sál hennar, en aðeins það, sem ávallt er hjá manni, eins og góð- mennska. Allt stefnuleysi og taugaæsingur var horfinn úr andliti hennar, allar ráðaleysis- hugsanirnar úr hjarta hennar. Bláu augun í upplitsdjörfu andlitinu voru skær og ljóm- andi. ÍNDIK 30 HEIMILISRITIi?
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68

x

Heimilisritið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.