Læknablaðið

Árgangur

Læknablaðið - 01.12.1957, Blaðsíða 9

Læknablaðið - 01.12.1957, Blaðsíða 9
L /E K N A BLAPIÐ 103 að afla vissu um, livernig sýru- mynclun magaslímhúðarinnar væri stjórnað. Edkins skýrði frá því 1906, að hann hefði fundið efni í pylorusslímhúð- inni, sem hefði þau áhrif, að sýrumyndun í maganum yk- ist, ef því væri dælt inn i æð. Tilraunir þessar voru gerðar á þann hátt, að hann sauð pv- lorusslímhúð úr köttum og svínum í veikri saltsýruupp- lausn, og dældi siðan soðinu inn i æð. Við það óx saltsýru- rnyndunin. Soð af fundus- slímhúð liafði hins vegar eng- in áhrif. Edkins dró af þessu þá ályktun, að pylorusslím- húðin framleiddi efni, sem skildist út í hlóðið og sem stjórnaði að einhverju leyti sýrumynduninni. Efni þetta kallaði hann gastrin. Edkins tókst einnig að sýna fram á, að við dælingu á kjötseyði nið- ur í pylorus, örvaðist sýru- myndun mjög. Pavlov viður- kenndi þessa niðurstöðu Edk- ins, en Pavlov fann einnig, að áhrif frá pylorussiimhúðinni eru ekki alltaf örvandi, lieldur stundum þvert á mó'ti. Þannig fann hann, að við dælingu á saltsýruupplausn niður í pylo- rus, dró að mun úr sýrumynd- un í maga. Þessar niðurstöður Edkins hafa sumir staðfest, aðrir dregið í efa. Ekki liefur enn tekist að einangra gastrin. Það virðist hins vegar óyggj- andi sannað, að auðvelt er að framleiða magasár með því að láta garnainnihald vera í stöð- ugri snertingu við pylorus og antrum slímhúðina. Hefur það verið gert með því að ílytja antrum að ristli, þannig að það liefur verið látið mynda eins- konar diverticulum á ristli, eða ristill hefur verið tekinn sundur og antrum skeytt inn á milli endanna, svo að allt garnainnihaldið liefur orðið að fara gegnum antrum. Þessar tilraunir hafa verið gerðar á hundum, og hafa þessir liund- ar fengið magasár nokkrum vikum eftir aðgerð. Þá hefur það einnig komið í ljós, að myndun magasafans örvast mjög mikið í mönnum, þegar fæða kemur niður í magann. Iv}r telur, að heilbrigður magi gefi frá sér 225—350 cc næstu 5 klst. eftir mál'tíð. Magn og gerð magasafa er allmismun- andi í mönnum. Einnig fer magnið mjög eftir því, hver fæðan er. Magurt kjöt og lifur virðast t. d. hafa meiri áhrif en kolvetnissambönd. Pavlov skýrði 1910 frá hinum sigildu tilraunum sínum á hundum, sem gerð liafði verið á oesoph- agotomia og magafistill. Eins og öllum er kunnugt, fann hann, að magasafi þessara hunda fór að renna ört 5 min. eftir að þeir sáu, hrögðuðu eða fundu lykt af mat, og jafn- vel við það eitt að sjá mann þann, sem venjulega fóðraði
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108

x

Læknablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Læknablaðið
https://timarit.is/publication/986

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.