Læknablaðið

Árgangur

Læknablaðið - 01.10.1966, Blaðsíða 58

Læknablaðið - 01.10.1966, Blaðsíða 58
220 LÆKNABLADIÐ LÆKNABLAÐIÐ 52. árg. Október 1966 FELAGSPBENTSMIÐIAN H F UM EITRANIR Getið er þegar í heimildum, sem ritaðar eru löngu fyrir Krists burð, um eitranir afvöld- um ýmissa efna. Úr sögu fyrri alda eru þekkt mörg dæmi um nafngreinda menn, er ýmist réðu sér sjálfir bana eða var banað með eitri. Frægasta dæmi slíks er sennilega dauðdagi spekingsins Sókratesar, er Plató befur lýst. Segja má, að á mið- öldum og endurreisnartímabil- inu svokallaða hafi eiturmoro verið í tízku. Þannig er sagt, að skálkurinn Alexander páfi 6. af Borgiaætt bafi stytt líf ýmissa kardínála sinna með eitri og loks verið byrlað eitur sjálfum. Nú á dögum eru eiturmorð hins vegar fátíð og lítt í tízku, enda er yfirvöldum auðveldari eftirleikur en áður var, síðan skipulegar citurefnafræðilegar ákvarðanir (forensic chemical analyses) hófust snemma á 19. öld. Eitranir eru þó jafnvel enn tíðari á okkar dögum en áður var. Þessu veldur hinn mikli fjöldi hættulegra efna, sem menn eru daglega í snertingu við, svo og misnotkun sefjandi og róandi lyfja, er ekki sjaldan veldur eitrunum og stundum dauða. í þessu hefti Læknablaðsins er skýrt frá eitrunum af völd- um tetraklórmetans og triklór- etýlens i Reykjavík og grennd á tímabilinu 1945—1964. Höf- undarnir benda á, að tetraklór- metan sé efni mun hættulegra en triklóretýlen og því full ástæða til þess að leggja strang- ar hömlur á sölu þess. Reynd- ar benda þeir einnig á, að tak- marka beri sölu tríklóretýlens við ákveðið magn hverju sinni. Eftirtektarvert er, hve alkóhól eykur og magnar eiturhrif telra- klórmetans, cn flestir sjúkling- anna höfðu verið undir áhrif- um áfengis, er þeir veikíust. Xú þarf ekki að leyna því, að aðgæzla og gát ölvaðra manna er mun minni en algáðra. Ein- ungis strangar hömlur á sölu tetraklórmetans munu því eðli málsins samkvæmt draga að marki úr tíðni tetraklórmetan- eitrana. Er ánægjulegt til þess að vita, að heilbrigðisyfirvöld skuli nú hafa í undirbúningi reglur að þessu lútandi. Alkunnugt er, að barbílúr- sýrulyf og ýmis önnur sefjandi og róandi lyf, svo sem mepróba- mat, geta valdið ávana. Á síð- ari árum hefur mönnum enn fremur orðið Ijóst, að fíkn (evfómaní) í þessi lyf er engu betri viðureignar eða jafnvel verri en t. d. morfínfikn. Hættu- legar eitranir af völdum þess-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108

x

Læknablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Læknablaðið
https://timarit.is/publication/986

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.