Læknablaðið - 15.12.1986, Blaðsíða 70

370
LÆKNABLAÐIÐ
Einstaklingar sem voru sólgnir í nikótín (>5 á
Fagerström skala) og fengu Nicorette B höfðu 54,2%
líkur á að vera í reykbindindi eftir þrjá mánuði og eftir
sex mánuði 33,3% líkur. Ef þeir fengu Nicorette A voru
líkurnar 29,7% og 20,8%. Meðal þeirra sem fengu
minna en sex stig á nikótínskala, var enginn munur milli
og hópa.
Niðurstöðurnar benda til að í hópi, sem valinn er á þann
hátt, sem að ofan greinir, má með hópfræðslu,
meðferðarsambandi og tyggjónotkun ná um 45%
meðferðarárangri á tóbaksreykingum.
Nicorette B sé virkt og gætir áhrifanna a.m.k. svo lengi
sem lyfið er tekið. Athyglisvert er að þeim sem eru
sólgnir í nikótín verður meira gagn af Nicorette B en
þeim sem fá lága nikótínstigatölu. Eftir sex, níu og tólf
mánuði var ekki marktækur munur milli og hópa að því
er varðar reykbindindi í þessu hlutauppgjöri, en aðeins
var mælt með eins til þriggja mánaða notkun á tyggjó.
Mögulegt er að rétti notkunartíminn sé lengri og er þörf
frekari athugunar með tilliti til þess hvort notkun lyfsins
geti bætt langtíma árangur við meðferð reykinga.
ERFÐAMÖRK í HVÍTBLÆÐI OG MERGÞURRÐ Á
ÍSLANDI. Fylgni milli arfhreins HLA-B7, HLA-B40 og
hvítblæðis og mergþurrðar
Alfreð Árnason, Guðmundur K. Jónmundsson,
Hrafnhildur Gunnarsdóttir, Inga Skaftadóttir, Leifur
Þorsteinsson, Guðmundur M. Jóhannesson,
Guðmundur Eyjólfsson, Ragnheiður Fossdal, Ingibjörg
Pétursdóttir, Ólafur Jensson. Erfðarannsóknadeild
Blóðbankans, barnadeild Landspítalans,
rannsóknadeild Landspítalans, lyflækningadeild
Borgarspítalans.
Rannsökuð voru 24 erfðamarkakerfi hjá 60 sjúklingum
með hvítblæði, fimm sjúklingum með mergþurrð
(aplastica anemia) og 158 af nánustu ættingjum.
Sjúklingar skiptust þannig: 22 ALL, 21 AML, 10 CML,
CLL og aplastisk anaemia. Fjörutíu og fimm sjúklingar
voru greindir til arfðgerðar (genotypes) og 20 til
svipgerða (phenotypes).
Taflan sýnir tíðni HLA-B gerða, sem marktæk eru:
Fylgni er ,á milli ofangreindra sjúkdóma og HLA-B7,
B40, BF og GLO-l'. Auk þess er aukning í HLA-B62 í
ALL. Tveir sjúklingar höfðu rauðkornahvítblæði og
höfðu báðir HLA-B27. Það athyglisverðasta í þessum
niðurstöðum er hið háa hlutfall B7/B7, B40/B40 og
B7/B40 meðal sjúklinga.
Er munurinn á sjúklingum og viðmiðunarhópi mjög
marktækur í þessu tilliti. Ályktunin verður sú, að það sé
»eitthvað« nátengt HLA-B7 og HLA-B40 sem stuðlar
að hvitblæði og mergþurrð í hreinræktuðu formi.
INTERFERON VIÐ LOÐFRUMU LEUKEMI.
(HAIRY CELL LEUKEMI HCL)
Guðmundur I. Eyjólfsson, Leifur Þorsteinsson, Ólafur
Jensson. Lyflækningadeild Borgarspítalans,
Blóðbankinn.
Sjúklingur greindist með HCL í janúar 1984. Greining
var gerð með phase microskopy, litun fyrir tartrat
resistant súrum phosphatasa og með electromicroskopy
á frumum. I upphafi var hann með blóðleysi 110 g/1,
neutropeni 1,1 x 10’ í líter, thrombocytopeni 63.000,
monocytopeni og mikið af HC frumum í blóði 9,6 x 10’
/líter. Splenectomia var gerð í febrúar 1984, miltað vó
2600 g.
í nóvember 1985 var hafin Interferon meðferð, en þá
voru hvít blóðkorn 31,2x lO’/líter og HC 23,5 x 10’
/líter. Hann fékk þrjár milljónir eininga af Interferon á
dag, alls 140 skammta. Við Interferon meðferð hurfu
loðfrumur úr blóði og merg, neutropenia og
monocytopenia hvarf.
Phenotypiskir eiginleikar frumanna koma heim og
saman við lýsingar í litteratúrnum, að frumurnar hafi
svipgerðar eiginleika B-lymphocyta og monocyta. Við
Interferon meðferð hurfu þessar breytingar en umsnúið
hlutfall THj./TBæ helst áfram eftir meðferðina.
MYELOMA MULTIPLEX Á ÍSLANDI 1971-1985
Jón Baldursson, Guðmundur I. Eyjólfsson,
Guðmundur M. Jóhannesson, Sigmundur Magnússon,
Sigurður Björnsson. Lyflækningadcild Borgarspítalans,
rannsóknadeild Landspitalans, lyflækningadeild
Landakots.
Unnið er að rannsókn á tíðni myeloma multiplex hér á
landi síðustu 15 ár. Stuðst er við krabbameinsskrána og
farið yfir öll sjúkratilfelli, sem uppfylla skilmerki
(criteria). Á tímabilinu hafa greinst 130 sjúklingar með
Associations between HLA-B genotypes and leukemias and aplastic anemia in icelanders
Leukemia +
ALL AML CML CLL Apl. anemia Apl. anemia Control
HLA-B antigcns no °7o no °7o no °7o no °7o no °7o no °7o no °7o
7/7................. 4 18.2 2 9.5 0 0.0 1 14.3 0 0.0 7 10.8 10 3.3
7/40................ 2 9.1 1 4.8 2 20.0 1 14.3 0 0.0 6 9.2 20 6.7
7/62................ 3 13.6 0 0.0 1 10.0 1 14.3 1 20.0 6 9.2 16 5.3
7/X................. 1 4.5 4 19.0 3 30.0 1 14.3 1 20.0 10 15.4 68 22.7
40/40............... 1 4.5 1 4.8 1 10.0 0 0.0 1 20.0 4 6.2 1 0.3
40/X................ 3 13.6 3 14.3 0 0.0 0 0.0 1 20.0 7 10.8 43 14.3
X/X ................ 8 36.5 10 47.6 3 30.0 3 42.8 1 20.0 25 38.4 142 47.4
Total 22 21 10 7 5 65 300