Læknablaðið - 15.04.2009, Qupperneq 43

UMRÆÐUR 0 G
F R É T T I R
V I Ð T A L
Oddur Ingimarsson læknir
og viðskiptafræðingur.
þurfi að endurmeta afskriftarþörf vegna ársins
2008.
„Bein skuldabréf sjóðsins hafa verið færð niður
um 9,6 milljarða eða um 53% af markaðsvirði og
óbein eign í gegnum sjóði hefur verið færð niður
um 4,9 milljarða. Ríkir mikil óvissa um hvemig
heimtur verða á þessum skuldabréfum og getur
það haft mikil áhrif á afkomu sjóðsins á árinu 2009
og geta menn því átt von á því að það verði ennþá
bið eftir stöðugleika í ávöxtun sjóðsins."
Efla má kostnaðarvitund ungra lækna
Oddur starfaði í Landsbankanum á fyrir-
tækjasviði og eigin fjárfestingum bankans og
sinnti þar fjárfestingum fyrir hönd bankans á
hlutabréfamörkuðum á Norðurlöndunum. Hann
lauk kandídatsári sínu 2006 og starfaði sem
deildarlæknir á Vogi þar til hann hóf störf í
Landsbankanum. Hann sneri sér síðan aftur
að læknisstarfinu í lok árs 2008 enda ekki um
auðugan garð að gresja í Landsbankanum eftir
hrunið. Hann hefur nú hafið framhaldsnám í
geðlækningum og segir þá sérgrein hafa heillað
sig lengi.
Menntun hans og reynsla af viðskiptalífinu
hefur þó orðið til þess að hann sér læknanámið í
öðru ljósi og segir mjög brýnt að taka upp kennslu
í læknadeild sem efli kostnaðarvitund ungra
lækna. „Samfélagið kallar á meiri kostnaðarvitund
á öllum sviðum og fyrir lækna er mikilvægt að
hafa kostnað í huga þegar ákvarðanir eru teknar
þó ég sé alls ekki að segja að það eigi að vera
ráðandi afl við ákvarðanir. Þetta þyrfti ekki að
vera nema einn lítill kúrsus, það er fljótlegt að fara
yfir hvað helstu rannsóknir og aðgerðir kosta og
hvemig reikna má út heildarkostnað."
Annað sem Oddur hefur velt fyrir sér og leitað
lausna á er hvernig bregðast skuli við þrýstingi
sem settur er á lækna að skrifa út sem ódýrust lyf.
„Það er auðvitað alveg sjálfsagt að læknir geri það
og sýni ábyrgð í þessu efni. Hins vegar er ekki
auðvelt aðgengi að upplýsingum um ódýrustu
lyfin og það getur verið mjög tímafrekt fyrir lækni
að finna út hvaða lyf er ódýrast. Það vantar góðan
gagnagrunn þar sem hægt er að skoða lyf með
sambærilega virkni og verð á þeim. Ég er ekki
að tala um samheitalyf, það geta apótekin séð
um, heldur sambærileg lyf. I slíkum gagnagrunni
þarf að vera hægt að sjá á fljótlegan hátt annars
vegar endanlegt verð til sjúklings og hins vegar
verðið sem hið opinbera borgar fyrir lyfið. Ég
hef verið í samstarfi um þetta mál við starfshópa
geðlækna og öldrunarlækna og einnig hef ég sent
ábendingar til lyfjaverðlagsnefndar um að bæta
þurfi úr skorti á upplýsingum um lyfjaverð. Það
er í rauninni mjög skrýtið að grunnupplýsingar
af þessu tagi séu ekki til staðar með fullnægjandi
hætti í þeim upplýsingakerfum sem læknum er
ætlað að nota," segir Oddur Ingimarsson læknir
og viðskiptafræðingur að lokum.
LÆKNAblaðið 2009/95 291