Tímarit Máls og menningar - 01.03.1961, Blaðsíða 11

TÍMARIT MÁLS OG MENNINGAR • 22. ÁRG. • MARZ 1961 • 1. HEFTI
STOFNUN JÓNS SIGURÐSSONAR
Oft hefur verið á það minnzt hver nauðsyn bœri til að koma betra skipu-
lagi á rannsóknar- og útgáfustarjsemi í þágu íslenzkra frœða hér á landi,
en minna hefur orðið úr framkvœmdum. Að vísu hejur nokkuð þokazt í rétta
átt á síðustu árum, og má þar einkum nefna til stofnun útgáfunefndar Háskól-
ans og tilkomu Vísindasjóðs, en allt um það má raunar segja að ekkert sé til
sem heitið geti skipulag í þessum efnum hér á landi. Þeir aðiljar sem nefndir
voru hafa alltof lítið fé til umráða til þess að hægt sé að koma þessari starf-
semi í fastar skorður, en af því leiðir óhjákvœmilega að þeir peningar sem til-
tœkir eru nýtast ekki sem skyldi, svo og hitt að ungum frœðimannsefnum gefst
ekki kostur á að sinna þeim störfum sem þeir hafa menntun til, þeir hafa í
ekkert hús að venda til að afla ,sér frœðilegrar þjálfunar eða til að sýna hvað
í þeim býr.
í erindi sem flutt var í hátíðasal Háskólans 1. des. síðastliðinn lagði Þór-
hallur Vilmundarson til að hér yrði brotið í blað, að á þessu vori yrði sett á
laggirnar vísindastofnun í íslenzkum frœðum hér á landi, sem kennd yrði við
Jón Sigurðsson og komið upp á 150 ára afmœli hans og 50 ára ajmæli Háskól-
ans. Þessi stofnun skyldi verða miðstöð útgáfustarfsemi og rannsókna á ís-
lenzkum handritum, skyldi leysa af hendi svipað hlutverk og stofnun sú í
Kaupmannahöfn sem kennd er við Arna Magnússon. Þessari tillögu œttu allir
sem láta sig íslenzk frœði nokkru varða að taka fegins hendi og gera sitt til að
hún nœði fram að ganga.
Engum getur dulizt að sá afmœlisdagur sem í hönd fer — 17. júní 1961 —
er betur til þess fallinn en aðrir dagar að á honum yrði þvílíkri hugmynd
hrundið í framkvœmd, og ekkert mundi geta orðið íslenzkum frœðum í Há-
skólanum önnur eins lyjlistöng og slík stofnun, ef sómasamlega vœri að henni
búið. Við það bœtist — eins og Þórhallur lagði réttilega áherzlu á í rœðu
sinni — að við íslendingar mundum engar sterkari röksemdir eiga í hand-
ritamálinu en slíka stojnun, vœri hún rekin með dugnaði og myndarbrag.
1
1