Morgunblaðið - 06.03.2015, Side 4

4 | MORGUNBLAÐIÐ
M
argir hafa rekið augun í
auglýsingu frá Hamborg-
arafabrikkunni þar sem
stofnendur og aðalsp-
rautur veitingastaðanna, þeir Sig-
mar Vilhjálmsson og Jóhannes Ás-
björnsson – Simmi og Jói – sjást á
myndum frá fermingardögum þeirra
kumpána. Það er þó meiri saga á bak
við myndirnar, þegar að er gáð, ekki
síst í tilfelli Simma. Þar er ekki allt
sem sýnist.
Sá allra mest fermdi!
Blessunarlega tekst flestum að
lenda málum með þeim hætti að þeir
eru sáttir við eigið útlit á ferming-
ardaginn, enda búið að leggja allt í
sölurnar svo vel megi við una. Simmi
var þó ekki í þeim hópi, eins og hann
rifjar upp.
„Ég var ekki svo heppinn á ferm-
ingardaginn. Mér fannst ég ekki
flottur þá,“ rifjar hann upp og ekki
laust við angurværð í röddinni. „Í
fyrsta lagi þá fermdist ég í Svíþjóð,
ári á eftir öllum íslensku vinum mín-
um því í Svíþjóð fermast börn ári
seinna en hér á landi. Ég hef oft sagt
að ég sé mest fermdi maður sem ég
þekki, því ég þurfti að fara í lest frá
Gautaborg til Kaupmannahafnar til
að hitta Íslendingaprestinn fyrir
Norðurlönd í Köben. Þar var ég á
vikulöngu námskeiði hjá prestinum í
einkafræðslu. Ég komst því ekki
undan undirbúningnum að neinu
leyti því ég var þarna einn! Það þýð-
ir ekki að kunna trúarjátninguna til
hálfs og ætla að muldra hana og
vona að hún hverfi inn í kliðinn þeg-
ar hinir fimmtán fara með játn-
inguna – það er ekki í boði þegar þú
ert einn! Það var bara próf í lok vik-
unnar og ég las eins og skepna fyrir
það til að ná. Svo endaði þetta á því
að fermingarathöfnin fór fram í
norsku sjómannakirkjunni, með
danska Íslendingaprestinum, í
Gautaborg í Svíþjóð. Það vantaði
bara Finnland til að fullkomna
þetta,“ bætir Simmi við, hugsi. En
þá að því sem máli skiptir. Ferming-
arfötunum.
Laxableikt og vínrautt
„Fermingarfötin voru hræðileg.
Mamma keypti þau án þess að ræða
við mig og þegar ég sá þau sagði ég
bara nei. Við sömdum svo reyndar
þannig að ég myndi samt nota þau,
fyrst búið var að kaupa þau, gegn
því að ég fengi sjálfur að velja mér
flott föt að fermingunni lokinni. Ég
var semsagt í vínrauðum ullarjakka
og laxableikum buxum, með bindi
frá bróður mínum og burstaklipptur
í ofanálag, en ég var þá nýbúinn að
fara í mislukkaða burstaklippingu.“
Viðstaddir hrista höfuðið og súpa
hveljur undir þessari upptalningu og
ekki er laust við samúð í garð
Simma.
En Jói hnýtur þá um lykilatriði í
þessu öllu saman: „En bíddu hægur
– þú ert nú bara með venjulega
klippingu á fermingarmyndinni,“ og
vísar þar til myndarinnar í auglýs-
ingunni sem vísað var til hér að
framan. „Hvernig stendur á því?“
Simmi útskýrir hvernig í pottinn
var búið. „Við ákváðum að fresta
fermingarmyndatökunni, uns hárið
hefði náð sér á strik á ný.“
Þetta hlýtur að hafa verið hreint
afleit klipping!
„Engu að síður á ég mynd af mér
á fermingardaginn, sem er alveg
skelfileg.“ Jói sleppir þessu tæki-
færi ekki og krefst birtingar á
myndinni.
„Þú hefur aldrei flíkað þessari
mynd, heldur bara leikið þér að því
að líta vel út við hliðina á mér.“
Jóa þykir félagi sinn hafa sloppið
billega á meðan hann hefur ekki hlíft
sér – né þjóðinni – við birtingu sinni
mynd. Myndin af Simma er geymd
en ekki gleymd, ákveðum við.
Sáttur við sjálfan sig í dag
„Þetta eru alveg nýjar fréttir fyrir
mér. Þegar fólk sér fermingarmynd-
irnar af Simma og mér hlið við hlið,
þá fæ ég yfirleitt viðbrögð á borð við
„Simmi hefur ekkert breyst, en þú
hefur nú eitthvað fríkkað.“ Af því ég
lenti í því um fermingaraldurinn að
vera einfaldlega ekki í réttum hlut-
föllum. Líkaminn á mér var bara
ekki í réttum hlutföllum. Ég stækk-
aði mjög grimmt þarna rétt fyrir
fermingu og var með þeim stærri
sem fermdust, og ég hef oft horft á
andlitið á mér á myndum frá þessum
tíma og furðað mig á því hversu
svakalega það lengdist og var ekki í
réttri lögun. Nokkrum árum seinna
rétti þetta sig svo allt saman af og
small í rétt hlutföll, og endaði í eðli-
legri stöðu, eins og þið þekkið mig í
dag. En ég var ekki kominn á þann
stað þegar ég fermdist.“ Engu að
síður segir Jói að sér hafi liðið vel á
fermingardaginn og í raun sé hann
miklu meðvitaðri um það nú en hann
var þá, hversu asnalega hann leit út.
Hann uppsker mikinn hlátur við
þessari yfirlýsingu.
„Þetta þótti ekki versta ferming-
armyndin á þeim tíma en hún hefur
hins vegar elst afleitlega. Mér líður
hins vegar betur með mig í dag og er
allur þeim mun sáttari, þegar ég lít á
mig og ber mig saman við drenginn
á myndinni.“
Hvað fermingarfötin varðar þá
fékk Jói að fara í tískuverslunina
Sautján og velja sér föt. „Ég man að
ég var mjög sáttur við fötin enda
vissu fótgönguliðarnir hennar Svövu
Johansen upp á hár hvernig átti að
dressa fermingardrenginn upp.“
Mismunandi fermingarmenning
Við ákveðum að ræða aðeins frek-
ar fermingarnar í Svíþjóð og í hverju
þær eru frábrugðnar þeim á Íslandi.
Simmi segir kúltúrmuninn gríð-
armikinn. „Ég fór í fermingarveislu
til vinar míns því hans veisla var á
undan minni. Ég fór bara sem leið lá
í bókabúð og keypti Parker-
pennasett, með kúlupenna og skrúf-
blýanti. Þetta kostaði nokkra þús-
undkalla á verðlagi þess tíma, engin
ósköp þannig lagað. Þessu lét ég
pakka inn og fór svo með í veisluna.
Þegar þangað er komið kemur hálf-
gert fát á vininn sem spyr hvað ég sé
eiginlega að gera? Og þegar hann
opnar pakkann fer bara kurr um sal-
inn; fólk pískrar hvað vinurinn sé að
hugsa með þessa gjöf?! Menn gefa
nefnilega ekki fermingargjafir
þarna ytra, utan mamma og pabbi
sem gefa einhverja mjög flotta gjöf.
En með þessu var ég meðal annars
að toppa gjöfina sem hann fékk frá
ömmunni og afanum, og það var nú
ekki beint vinsælt. Og þegar þessi
sami sænski vinur kom í ferming-
arveisluna mína og sá peninga-
umslögin í stöflum þá gapti hann
bara yfir allri geggjuninni. Fyrir
þeim er gjöfin sú að játast kristinni
trú.“
Spurning hvort íslensk fermingar-
börn eru tilbúin í það fyrirkomulag?
jonagnar@mbl.is
Fínir á fermingardaginn
Morgunblaðið/Golli
Fermingardrengir Simmi var ekki sáttur við eigin útgang á fermingardaginn, í vínrauðum ullarjakka og laxableikum buxum ásamt því að skarta
mislukkaðri klippingu. Jói var hins vegar sáttur nokk með föt bæði og sjálfan sig – þó hann hafi orðið ennþá sáttari við eigið útlit í seinni tíð.
Jói „Ég hef oft horft á andlitið á mér á myndum frá þessum tíma og
furðað mig á því hversu mjög það lengdist og var ekki í réttri lögun.“
Simmi „Við ákváðum að fresta fermingarmyndatökunni, uns hárið
hefði náð sér á strik á ný.“ Hér er hárið semsé komið aftur á sinn stað.
Það er fermingarbörnum
öllum stórmál að vera upp
á sitt besta á ferming-
ardaginn og flest gert til að
líta sem glæsilegast út,
bæði hvað varðar föt og
hárgreiðslu. Slík viðleitni
eldist vitaskuld misvel, fyr-
ir utan að fermingardaginn
ber jafnan upp á mótunar-
árum okkar mannfólksins.