Morgunblaðið - 06.03.2015, Side 28

A
ð sögn Óttars Sveinssonar
halda Íslendingar fast í
hefðirnar þegar kemur að
vali á kökum fyrir ferm-
ingarveisluna. Óttar er
framleiðslustjóri Bakarameistarans
og fer létt með að galdra fram
kransakökur og „fermingarbækur“
þegar fermingatímabilið gengur í
garð.
Hann segir fermingarbækurnar
svokölluðu alltaf jafn vinsælar. „Bæk-
urnar eru mjög gömul hefð og ég
hugsa að þær hafi fyrst komið fram á
sjónarsviðið um það leyti sem ég var
að byrja að baka, fyrir 30-35 árum.“
Handskrifað með gamla laginu
Fermingarbókin er að uppistöð-
unni til sú sama og áður, gerð úr
svampbotni, með rjóma, og ávaxta-
mauki, og skreytt með marsípani.
Kakan er mótuð þannig að hún minn-
ir á opna bók, og þar er skrifað með
súkkulaðisprautu nafn ferming-
arbarnsins, fermingardagurinn eða
ritningartexti. „Fermingarbókin hef-
ur aðeins breyst að því leyti að bak-
arar bregða oftar á leik með liti í
bakstrinum. Þá var stutt tímabil þar
sem matarprentararnir voru notaðir
til að setja textann á kökuna, en í dag
er textinn aftur handskrifaður með
gamla laginu.“
Kransakakan er líka fastur liður í
fermingarveislum. Þessi ljúffenga
kaka barst til landsins með danskri
bakarahefð og fæst ýmist sem turn
eða horn. „Mér virðist að fleiri séu
farnir að sækja í hornið og er þá opið
fyllt með kransakökubitum og súkku-
laðikonfekti. Einnig færist í aukana
að fólk velji rice-krispies turn í stað
kransakökuturns. Er þá rice-krispies
blandan mótuð í hringi rétt eins og
gert er með kransakökuna og staflað
upp.“
Sleppa styttunni
Ein hefð virðist þó smám saman
vera að hverfa og það er að setja
styttu af fermingarbarni ofan á
kransakökuna. „Ástæðan virðist að-
allega vera sú að fallegar ferm-
ingarbarnastyttur eru ekki á
hverju strái og sumar
stytturnar þannig að
fermingarbarnið lítur
frekar út eins og gam-
all karl eða kerling. Í
staðinn er toppurinn á
kökunni prýddur fánum
eða öðru skrauti.“
Bakarameistarinn býður
upp á alhliða pakka fyrir
fermingarveisluna og segir
Óttar að auk kökuúrvals
útbúi kokkar og mat-
reiðslumenn fyrirtækisins
heita og kalda rétti,
snittur og annað ljúf-
meti. „Kjúklinga-
spjót hafa verið mjög
vinsæll réttur og er
ýmist hægt að borða
köld eða hita upp á
bakka. Þá vilja sumir
bjóða upp á sushi í veislunni eða ta-
pas. Klassísku snitturnar með smáá-
leggi eiga líka alltaf vel við,“ segir
hann. „Til viðbótar við fermingarbók-
ina og kransakökuna er gaman að
hafa franska súkkulaðiköku, hefð-
bundna marsípantertu, ostkaköku,
makkarónubakka og ekta íslenska
brauðtertu.“
Passað upp á skammtana
Verðlistinn er skýr og má finna
verð og myndir á heimasíðu Bak-
armeistarans. Starfsmenn bakarísins
eru vitaskuld boðnir og búnir að að-
stoða viðskiptavininn við að áætla
rétt matarmagn fyrir veisluna.
„Pakkarnir okkar þykja yfirleitt
nokkuð vel útilátnir, en í þeim fjöl-
skyldum þar sem finna má mikið mat-
arfólk gæti verið ráðlegt að gera ráð
fyrir fjórum eða fimm snittum á
mann frekar en tveimur eða þremur,“
segir Óttar kíminn.
Í eldhúsi Bakarameistarans er
hægt að afkasta miklu en Óttar segir
samt vissara að hafa samband tím-
anlega, og sérstaklega áríðandi að
hafa góðan fyrirvara á pöntunum sem
afhenda þarf á miklum álagsdögum.
„Allur maturinn er afhentur vandlega
innpakkaður í box og plastöskjur.
Kemur það sér vel ef ekki er pláss
fyrir réttina í ísskápnum, en muna
verður að láta viðkvæm matvæli ekki
standa lengi við stofuhita og hafa t.d.
úti á köldum svölum þar til styttist í
veisluna, eða geyma inni í einu her-
bergi sem haldið er köldu.“
ai@mbl.is
Gömlu góðu kökurnar falla í kramið
Landsmenn vilja hafa
kransaköku og „ferming-
arbók“ á veisluborðinu.
Rice-Krispies-turnar eru
farnir að verða algengari.
Morgunblaðið/Sverrir
BaksturÞað duga engin vettlingatök í stóru bakaríi.
Morgunblaðið/Árni Sæberg
Fagmennska Óttar Sveinsson, framleiðslustjóri Bakarameistarans, leggur áherslu rétt vinnubrögð.
Augnakonfekt
Fagurlega skreyttar
veitingar gleðja augað.
28 | MORGUNBLAÐIÐ
Óttar lumar á góðum ráðum handa
þeim sem vilja gera eigin kransa-
köku, en hann segir að mótun og
bakstur kökunnar kalli á örlitla lagni
og óvanir geti klikkað á mikilvægum
smáatriðum.
„Uppskriftin er einföld og veit ég
ekki betur en að öll bakarí landsins
kaupi kransakökumassa frá Odense
og blandi svo sykri og eggjahvítum
saman við. Hvítur sykur þykir mér
henta betur en flórsykur, því flórsyk-
urinn tekur í sig meiri raka og gefur
kökunni þéttari og þurrari áferð.“
Þá eru hringirnir mótaðir koll af
kolli. „Deigið er rúllað í lengju og
skorið í bita. Hver biti ætti að vera
um 2 cm lengri en næsti biti á und-
an, til að mynda æ stærri hringi.“
Hringirnir fara svo inn í bak-
araofninn, þar sem þeir eru „ristaðir
frekar en bakaðir,“ eins og Óttar lýs-
ir því. „Hringirnir mega ekki vera of
lengi í ofninum, annars verða þeir of
harðir, en heldur ekki svo stutt að
neðstu hringirnir geti ekki bor-
ið uppi þyngdina af hringj-
unum fyrir ofan. Er ágætt að
hafa neðstu hringina ögn lengur í
ofninum svo þeir fái harðari skel,
enda hvílir á þeim meiri þungi.“
Skraut og líming
Þegar hringirnir hafa kólnað kem-
ur að því að skreyta þá með flórsyk-
urkremi. Hér segir Óttar að þurfi
góða sprautu, og kremið megi ekki
vera svo þunnt að hvítar sikk-sakk
línurnar fari að leka og mynda
dropa.
Loks þarf að raða hringjunum upp
í turn. Segir Óttar einfaldast að nota
til þess bráðið súkkulaði. „Að nota
sykurbráð er vandasamara, en ef
sykurbráðin er notuð rétt þá getur
verið auðveldara að losa bitana
hvorn frá öðrum. Er samt hætta á að
sykurbráðin verði of stökk og missir
hún þá límeiginleika sína.“
Nú er kakan komin á borðið og
gestir byrja að taka sér bita. Þegar
líður á veisluna vill kransakakan
stundum minna á hálfgerðar rústir,
þar sem hringbitar eru á stangli og
ekki allir jafnlystugir. „Það getur
verið ágætis ráð að hafa disk og hníf
við hliðina á kransakökunni. Gestir
geta þá tekið af hringi í heilu lagi,
lagt á diskinn og skorið sér hæfilega
stóran bita frekar en að rífa með
höndunum, og skilið eftir snyrtilega
skorið stykki handa næsta manni.“
Listin að gera kransakökuKJÓLADAGAR
20–50% AFSLÁTTUR
Skoðið laxdal.is/kjólar