Morgunblaðið - 06.03.2015, Side 30

O
ft hafa fermingar úti á
landsbyggðinni á sér annað
yfirbragð. Ferming-
arbörnin koma úr minna
samfélagi, hópurinn er fámennari og
þá gjarnan þéttari og oft meiri nánd
á milli prests og sóknarbarna en í
stóru sóknunum á höfuðborg-
arsvæðinu.
Jóna Kristín Þorvaldsdóttir er
sóknarprestur í Kolfreyju-
staðarprestakalli, Fáskrúðsfirði, en
hún ólst upp á
þessum sama
stað. „Sem ung-
lingur fór ég að
heiman til að
mennta mig og
eftir að há-
skólanáminu lauk
vígðist ég sem
farprestur í Nes-
kaupstað og var
þar í eitt ár. Síðan
var ég skipuð
sóknarprestur í Grindavík þar sem
ég bjó í tæp tuttugu ár og starfaði í
sautján ár sem prestur,“ segir Jóna
Kristín, sem tók við sókninni á Fá-
skrúðsfirði í desember 2009.
Sjö til fjórtán börn
Byggðin er ekki stór, og búa þar
um 700 manns. Fermingarbarna-
hópurinn er þó hlutfallslega stór og
segir Jóna Kristín að undanfarin ár
hafi á bilinu sjö til fjórtán börn
fermst hjá henni ár hvert. Núna eru
tíu börn í árganginum, níu í ferming-
arundirbúningi og átta sem fermast
saman á skírdag.
Börnin búa öll í byggðarkjarn-
anum og stunda þar nám sitt og tóm-
stundir. „Við, sem komum að barna-
og unglingastarfi hér, hittumst að
hausti og setjum saman upp „tóm-
stundatöflu“ til að reyna að gæta
þess að tómstundirnar skarist sem
minnst. Fermingarfræðsla er svo
einu sinni í viku hverri yfir veturinn
og ég styðst þar meðal annars við
kennslubókina Con Dios. Eftir jólin
höfum við lagt áherslu á að lesa eitt
guðspjallanna og fara saman í gegn-
um merkingu textans. Síðan halda
börnin það sem við köllum „Bibl-
íumaraþon“ og lesa þá guðspjallið
fyrir gesti í safnaðarheimilinu og við
sköpum þar skemmtilega kaffi-
húsastemningu.“
Forn kirkjustaður
Í dag kemur ekkert barn úr sveit-
inni í kring og segir Jóna Kristín að
það hafi breyst frá því sem var þeg-
ar hún ólst upp á staðnum. Þá var ið-
andi líf sveitinni og mörg börn á
sumum sveitabæjunum. „Sum árin
hafa þó börn, sem tengjast sveitinni,
kosið að fermast í Kolfreyju-
staðarkirkju. Kolfreyjustaður er
mjög forn og einstaklega fallegur
kirkjustaður yst í firðinum,“ bætir
Jóna Kristín við.
Fljótlega eftir að fermingarstarfið
hefst að hausti fer hópurinn saman í
fermingarbúðir í Kirkjumiðstöðinni
á Eiðum. „Þar dveljum við í tvo sól-
arhringa en í fermingarbúðunum
koma saman krakkar úr öðrum
prestaköllum á svæðinu og ræðst
samsetningin af fjöldanum í árgang-
inum á hverjum stað og hvað hús-
rúmið leyfir.“
Þekkt er að fermingarbörn mæti
oftast samviskusamlega í kirkju fyr-
ir fermingardaginn, en draga úr
kirkjusókninni þegar fermingin er
afstaðin. Þetta virðist gilda jafnt um
börnin á höfuðborgarsvæðinu og úti
á landsbyggðinni. En þess má geta
að aukin áhersla kirkjunnar á leið-
toganám fyrir eldri ungmenni breyt-
ir nokkuð þessari kunnugu þróun.
„Nú eru fjórar stúlkur sem fermdust
í fyrra í Farskóla leiðtogaefna hér
fyrir austan og þær koma sterkari
inn í starf kirkjunnar í framhaldinu.
Það fylgir að vera virkur og sýni-
legur í kirkjustarfinu.“
Jóna Kristín segir að ferming-
arbörnin mæti vel í sunnudagaskól-
ann, sem er alla sunnudaga. Einnig
mæta þau við guðsþjónustur yfir
veturinn og tóku virkan þátt í æsku-
lýðssamkomu á æskulýðsdaginn, svo
eitthvað sé nefnt.
Flytja tónlistaratriði
Börnin á Fáskrúðsfirði fermast
yfirleitt öll saman. Segir Jóna Krist-
ín að það hafi heppnast vel að ferm-
ingarhópurinn taki virkan þátt í
fermingarathöfninni, þau flytji tón-
listaratriði fyrir kirkjugesti, s.s. með
söng eða hljóðfæraleik. Þá er vaninn
að foreldri einhvers barnsins úr
hópnum lesi guðspjallið.
Fermingardagur er fjöl-
skyldudagur og á minni stöðum
verður allur staðurinn hátíðlegur,
fánar blakta víða við hún, veislur
haldnar í heimahúsum og sölum og
gestir streyma á staðinn. Jóna reyn-
ir að heimsækja börnin öll eftir at-
höfnina. „Mér hefur alltaf þótt vænt
um að sjá hvernig dagurinn gengur
hjá þeim, hvernig þeim líður og sjá
þau umkringd sínu fólki. Mig langar
ekki að sleppa alveg hendinni af
krökkunum. Mér finnst þessi tími í
undirbúningi líða allt of hratt, þetta
er svo líflegur tími í kirkjustarfinu
og ég fyllist alltaf eftirsjá þegar
hann er liðinn að vori. Þessu starfi
prestsins fylgja yfirleitt skemmti-
legar minningar.“
ai@mbl.is
30 | MORGUNBLAÐIÐ
Glæsilegur fatnaður
fyrir fermingarnar
Engjateigur 5 | Sími 581 2141 | www.hjahrafnhildi.is
Ætli börnin séu öðruvísi úti á
landi en í borginni? Eru
spurningarnar sem brenna á
þeim þær sömu og viðhorfið
til tilverunnar eins hjá öllum
unglingum? Jóna Kristín segir
að í grunninn séu ungmenni
örugglega ósköp svipuð hvar
á landinu sem er. „Vitaskuld
mótast þau þó nokkuð af sínu
nærsamfélagi, eins og hér á
Fáskrúðsfirði þar sem at-
vinnulíf og bæjarlíf er mjög
tengt sjávarútvegi. Svo er það
oft raunin með smærri sam-
félög að það munar meira um
hvern einstakling, og andinn á
meðal unglinganna er sá að
það skipti miklu að allir séu
með.“
Jóna segir fermingarbörn í
dag mjög opna einstaklinga
og fróðleiksfúsa. „Vegna
tækninnar eru þau bók-
staflega með allan heiminn í
hendi sér, með aðgang að
hafsjó upplýsinga um hvað
sem þeim dettur í hug.“
Með heiminn í
hendi sér
Skemmtilegur tími sem líður alltof hratt
Jóna Kristín segir stundum
geta verið erfitt að sleppa
hendinni af fermingarbörn-
unum eftir að hafa átt
ánægjulegan vetur saman.
Jóna Kristín
Þorvaldsdóttir
Samkoma „Eftir jólin höfum við lagt áherslu á að lesa eitt guðspjallanna og fara saman í gegnum merkingu textans. Síðan halda börnin það sem
við köllum „Biblíumaraþon“ og lesa þá guðspjallið fyrir gesti í safnaðarheimilinu og við sköpum þar skemmtilega kaffihúsastemningu.“ Kirkja
Fáskrúðsfirðinga er sérlega falleg þegar bærinn er snævi þakinn.
Spræk Fermingarbarnahópurinn í ár samanstendur af hressu ungu
fólki sem á framtíðina fyrir sér.