Morgunblaðið - 26.09.2015, Blaðsíða 38

38 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 26. SEPTEMBER 2015
✝ Jóhanna Gísl-ína Vigfúsdótt-
ir fæddist á Grund
í Þorvaldsdal á Ár-
skógsströnd, Eyja-
firði, 11. febrúar
1925. Hún lést á
dvalarheimilinu
Hlíð, Akureyri, 14.
september 2015.
Gíslína var dótt-
ir hjónanna Vigfús-
ar Kristjánssonar
útvegsbónda á Grund og síðar
Litla-Árskógi, Árskógshr., f.
7.2. 1889 á Litlu-Hámund-
arstöðum, Árskógshr., d. 8.10.
1961, og Elísabetar Jóhanns-
dóttur, húsfreyju, f. 18.10. 1891
í Svínárnesi, Grýtubakkahr., S-
Gíslína eiginmanni sínum,
Hjalta Bjarnasyni. f. 18. maí
1917, d. 13. júní 2010. Börn
Gíslínu og Hjalta eru: 1) Bjarni
Hilmir, f. 1944, kvæntur Önnu
Guðrúnu Sigurðardóttur. 2)
Bjarki Viðar, f. 1945. 3) Elín, f.
1947. 4) Reynir Gísli, f. 1953,
kvæntur Helgu Ólöfu Finn-
bogadóttur. 5) Vignir, f. 1956,
kvæntur Eddu Björk Krist-
insdóttur. 6) Vigdís Elísabet, f.
1964, eiginmaður hennar er
Guðmundur Þórarinn Jónsson.
Barnabörn Gíslínu og Hjalta
eru 19 og barnabarnabörnin 27.
Gíslína og Hjalti bjuggu
fyrstu hjúskarparárin í Litla-
Árskógi eða þar til þau hjónin
byggðu íbúðarhúsið Sólvang á
Árskógsströnd 1957 og bjuggu
þar allt til ársins 2000 er þau
fluttu til Akureyrar.
Útför Gíslínu fer fram frá
Stærra-Árskógskirkju í dag, 26.
september 2015, og hefst at-
höfnin kl. 14.
Þing., d. 14.6.
1975. Bjuggu þau
lengst af í Litla-
Árskógi, Árskógs-
strönd.
Systkini Gíslínu:
Hulda, f. 16.8.
1914, d. 31.5. 2007,
Georg, f. 19.9.
1915, d. 6.4. 2015,
Kristján Eldjárn, f.
28.7. 1917, d.
12.11. 2001, Hann-
es, f. 28.3. 1919, d. 13.10. 2013,
Jón, f. 25.5. 1920, Guðrún Jó-
hanna, f. 3. 11. 1921, d. 9.2.
2015, Reynir, f. 6.11. 1926, d.
2.3. 1929, og Reynir, f. 17.9.
1929, d. 30.11. 1931.
Hinn 2. janúar 1944 giftist
Ástarfaðir himinhæða,
heyr þú barna þinna kvak,
enn í dag og alla daga
í þinn náðarfaðm mig tak.
Náð þín sólin er mér eina,
orð þín döggin himni frá,
er mig hressir, elur, nærir,
eins og foldarblómin smá.
Einn þú hefur allt í höndum,
öll þér kunn er þörfin mín,
ó, svo veit í alnægð þinni
einnig mér af ljósi þín.
Anda þinn lát æ mér stjórna,
auðsveipan gjör huga minn,
og á þinnar elsku vegum
inn mig leið í himin þinn.
(Steingrímur Thorsteinsson)
Elsku mamma mín, takk fyrir
allt. Ég veit að pabbi hefur tekið
vel á móti þér.
Þín dóttir,
Vigdís Elizabet Hjaltadóttir.
Loksins er stríði elsku
mömmu lokið eftir margra ára
baráttu við Alzheimers-sjúkdóm-
inn. Þrátt fyrir þennan erfiða
sjúkdóm þá hélt mamma alltaf
sínum yndislega og ljúfa per-
sónuleika sem einkenndi hana
alla tíð.
Mamma hafði yndi af söng og
var hún um árabil í kirkjukórnum
og samkór í sveitinni. Allt fram á
síðustu stundu hafði hún mikla
ánægju af söngstundum á dval-
arheimilinu og mundi alla texta
og lög upp á 10 þrátt fyrir sjúk-
dóm sinn.
Mömmu féll aldrei verk úr
hendi, enda í mörg horn að líta á
átta manna heimili. Til fjölda ára
sá hún að auki um heimili bræðra
sinna sem bjuggu á uppeldis-
heimili þeirra á næsta bæ, Litla-
Árskógi.
Hannyrðir, málun, garðrækt
auk samvista við stórfjölskylduna
voru hennar áhugamál og lífsfyll-
ing. Sem dæmi flosaði hún falleg-
ar „Drottinn blessi heimilið“-
myndir handa öllum börnunum
sínum.
Ég naut góðs af prjónaskap
mömmu því þegar ég fór ungur á
sjóinn passaði hún upp á að ég
ætti alltaf hlýjar ullarnærbuxur
og húfu því ekki vildi mamma að
mér yrði kalt. Húfan rataði þó
stundum í vasann því ekki þótti
nógu karlmannlegt að mæta með
ullarhúfu til sjós í þá daga.
Alltaf var hægt að treysta því
að finna nægan mat í búrinu
hennar mömmu og hún gat
galdrað fram góðgæti á svip-
stundu ef gesti bar að garði. Gull-
tertan hennar og fjallagrasasúp-
an var til dæmis í miklu
uppáhaldi hjá barnabörnunum.
Heimili mömmu og pabba var
einstaklega fallegt og hlýlegt og
bar þess vitni hversu samhent
þau voru í einu sem öllu. Ynd-
islegar samverustundir fjölskyld-
unnar í stóra eldhúsinu í Sólvangi
vekja ljúfar minningar en þar
naut mamma sín vel við að dekra
við fjölskylduna.
Hjónaband mömmu og pabba
var einstaklega hamingjusamt,
þannig að eftir því var tekið. Ef
ætti að lýsa hjónabandi þeirra
með einu orði, þá kemur virðing
efst í hugann. Framkoma þeirra
hvors í garð annars einkenndist
af væntumþykju og ekki síst þeg-
ar veikindi mömmu og síðar
pabba fóru að ágerast. Þau voru
svo sannarlega fyrirmynd fyrir
okkur öll.
Þegar litið er til baka er mér
efst í huga þakklæti fyrir alla um-
hyggju hennar og kærleika. Þótt
söknuðurinn sé sár er huggun í
þeirri vissu að þau pabbi séu
sameinuð á ný hjá Guði.
Ég sendi þér kæra kveðju
nú komin er lífsins nótt,
þig umvefji blessun og bænir
ég bið að þú sofir rótt.
Þó svíði sorg mitt hjarta
þá sælt er að vita af því,
þú laus ert úr veikinda viðjum
þín veröld er björt á ný.
Ég þakka þau ár sem ég átti
þá auðnu að hafa þig hér,
og það er svo margs að minnast
svo margt sem um hug minn fer,
þó þú sért horfinn úr heimi
ég hitti þig ekki um hríð,
þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sigurðardóttir)
Blessuð sé minning þín.
Þinn sonur,
Bjarni, Anna og fjölskylda.
Nú kveð ég ástkæra tengda-
móður mína, hana Gíslínu. Það
voru mikil forréttindi að fá að
koma inn í þessa fjölskyldu og er
mér minnisstætt þegar ég kom
fyrst í Sólvang hvað mér var vel
tekið, og hvað ég fann strax
hlýjuna í kringum þau. Gíslína
var einstök manneskja, svo indæl
og góð. Hún var líka afbragðs-
kokkur og var kjötsúpan hennar
sú besta sem ég fékk.
Tengdamamma hafði mjög
gaman af því að syngja og hún
átti mjög auðvelt með að muna
ljóð og texta. Ég man vel þegar
við yngsta dóttir hennar giftum
okkur, þá fór hún með ljóð fyrir
okkur í veislunni og hefur mér
alltaf þótt vænt um það síðan.
Eins og ég hef áður nefnt var
Gíslína einstaklega góð og einna
mest þótti mér vænt um hvernig
hún var við börnin okkar fjögur
og hvað hún var þeim frábær
amma.
Hjónaband þeirra Hjalta og
Gíslínu var alveg einstakt og
virðingin sem þau báru hvort fyr-
ir öðru var mikil. Samband þeirra
var mér þess vegna mikil fyrir-
mynd í mínu eigin hjónabandi. Á
dánarbeði Gíslínu sagði eitt af
barnabörnunum hennar við mig:
„Mikið væri gaman að sjá þegar
Hjalti og Gíslína hittast aftur,
það yrði falleg sjón.“ Þetta lýsir
sambandi þeirra svo vel.
Ég bið góðan guð að styrkja
aðstandendur þína á þessum erf-
iða tíma en við huggum okkur við
að núna ert þú komin í faðminn til
hans Hjalta þíns aftur, elsku
besta tengdamamma í heimi.
Þinn tengdasonur,
Guðmundur Þ. Jónsson.
Okkur systkinin langar til að
minnast ömmu í nokkrum orðum,
ömmu sem var yndisleg kona, svo
hlý og góð.
Við eldri systkinin eigum ynd-
islegar minningar frá því þegar
við komum í heimsókn og gistum
hjá ömmu og afa í Sólvangi. Það
var alltaf svo mikill friður og ró
yfir ömmu. Hún bauð iðulega upp
á kjúkling með appelsínusalati í
hádeginu á sunnudögum og ekki
skemmdi fyrir að fá ísblóm eða
poppís í eftirrétt. Amma hafði un-
un af því að syngja og í Sólvangi
geymdi hún söngbók í eldhús-
glugganum. Á meðan amma var
að bardúsa í eldhúsinu fannst
Guðrúnu æðislegt að sitja hjá
henni og glugga í söngbókina.
Það var sama hvaða lag var sung-
ið, amma kunni þau öll.
Þolinmæði ömmu virtist
ómæld og hún gaf sér alltaf tíma
fyrir okkur barnabörnin. Hún
kenndi okkur til dæmis að reima
skóna og var dugleg við að æfa
okkur í lestri.
Eftir að amma veiktist flutti
hún á elliheimilið. Þrátt fyrir að
glíma við erfiðan sjúkdóm var
hún alltaf svo blíð og góð. Þegar
maður kom að heimsækja ömmu
á elliheimilið klappaði hún manni
á kinnina og sagði hvað maður
væri nú góður og fallegur og
brosti svo. Enda var það umtalað
á elliheimilinu hversu geðgóð og
ljúf hún var.
Okkur langar að enda þetta á
lítilli bæn sem minnir okkur á
ömmu. Hún var dugleg að fara
með bænirnar með okkur og
þessi var okkar uppáhalds.
Elsku amma, núna ertu komin
á betri stað og í fangið á afa. Takk
fyrir allt, elsku amma. Hvíldu í
friði.
Leiddu mína litlu hendi,
ljúfi Jesús, þér ég sendi
bæn frá mínu brjósti, sjáðu,
blíði Jesús, að mér gáðu.
Hafðu gát á hjarta mínu
halt mér fast í spori þínu,
að ég fari aldrei frá þér,
alltaf, Jesús, vertu hjá mér.
Um þig alltaf sál mín syngi
sérhvern dag, þó eitthvað þyngi.
Gef ég verði góða barnið,
geisli þinn á kalda hjarnið.
(Ásmundur Eiríksson)
Guðrún Jóna, Heiðmar,
Hjalti Jón og Heiðrún.
Yndislega, fallega og kærleiks-
ríka móðursystir mín, Gíslína,
hefur nú kvatt þessa tilveru, og
mikill söknuður, en jafnframt
þakklæti, gagntekur hjarta mitt.
Ég varð þeirrar miklu gæfu
aðnjótandi, þegar ég var á átt-
unda ári, að vera komið í fóstur til
Gíslínu og Hjalta, eða Gillu
mömmu og Hjalta pabba, eins og
ég kallaði þau gjarnan, á meðan
foreldrar mínir fóru utan til árs-
dvalar á Norðurlöndum. Árið í
Sólvangi skipar sérstakan sess í
lífi mínu fyrir margra huta sakir.
Ég upplifði að vera hluti af
stórum systkinahóp, sem tók
frænku sinni frá Ísafirði með
stökustu rósemi þótt dvöl hennar
á heimilinu hefði í för með sér
ýmis viðbótarhandtök fyrir Gillu
mömmu, sem hafði í nógu að snú-
ast fyrir. Hér má nefna tíðan hár-
þvott á síðu hári fósturdótturinn-
ar sem flóði uppúr stálfatinu, sem
Gilla mamma fyllti með volgu
vatni, og gætti þess vandlega að
hitastigið væri rétt. Ómældur
tími fór í að greiða hárflókann að
loknum þvotti svo ekki sé minnst
á vinnuna við að flétta hárið á
hverjum morgni. Eins má nefna
stundirnar þegar ég sat við eld-
húsborðið í Sólvangi og Gilla
mamma hjálpaði mér að stíla bréf
til foreldra minna með reglu-
bundnu millibili. Í minningunni
var hún alltaf til staðar með sitt
fallega viðmót og jafnaðargeð og
virtist hafa nægan tíma fyrir
aukaverkefni eins og þetta þrátt
fyrir öll verkin sem fylgja því að
sjá um stórt heimili.
Eftirminnilegasta afmælisgjöf
lífs míns kom úr fíngerðum hönd-
um Gillu mömmu að morgni átt-
unda afmælisdagsins míns. Hún
rétti mér bleikt mjólkurglas, sem
í var poki fullur af gráfíkjum, og
óskaði mér til hamingju með af-
mælið af allri sinni hlýju og ástúð.
Hluti systkinahópsins í Sólvangi
átti áþekk mjólkurglös í mismun-
andi litum sem mér fannst einkar
falleg. Ég man hvað ég gladdist
mikið yfir gjöfinni.
Árið í Sólvangi er það ár lífs
míns sem ég varðveiti hvað best í
minningunni. Gilla mamma og
Hjalti pabbi voru einstakar fyr-
irmyndir í mannlegum samskipt-
um. Ástúðin sem ríkti þeirra á
milli alla tíð var töfrum líkust og
af þeim geislaði væntumþykja og
nærgætni sem umvafði alla í ná-
vist þeirra. Sólvangur er í mínum
huga heimili kærleika og um-
hyggju þar sem öllu var tekið af
æðruleysi og jákvæðni á sama
tíma og léttleiki og glaðværð réð
ríkjum. Alltaf var stutt í sönginn
hjá Gillu mömmu, enda lagviss og
kunni alla texta, og Hjalti var æv-
inlega hnyttinn í tilsvörum og
mikill prakkari í eðli sínu. Það
leiddist engum í Sólvangi. Dvölin
þar færði mér ómetanlegt ríki-
dæmi, sem ég gæti ekki hugsað
mér að vera án, og þar var Gilla
mamma í stærsta hlutverkinu.
Ég, einkabarnið að vestan,
hafði oft látið mig dreyma um að
eignast systkini. Sá draumur
rættist margfalt með systkina-
hópnum í Sólvangi sem deildi
með mér yndislegri móður og
föður.
Síðustu skiptin sem ég hitti
Gillu mömmu var hún fljót að átta
sig á hver var á ferð þegar ég
nefndi stelpuna með flétturnar.
Þá færðist bros yfir fallegt andlit-
ið og augun töluðu sínu máli.
Ég sendi ykkur kæru systkini
og fjölskyldum ykkar mínar inni-
legustu samúðarkveðjur.
Eyrún Ísfold.
Ég held að móðursystir mín
Gíslína, sem jarðsett verður í
dag, myndi vilja koma skila-
boðum til ástvina á þessari stund.
Þegar nú lífinu lokið er hér,
leggst ég á staðinn minn kunna.
Þekki vel söknuð og sé fyrir mér,
sorg hjá þeim er mér heitt unna.
Verið ei sorgmædd því sál mín hún er,
sameinuð ástvini mínum.
Útsýnið það er svo yndislegt hér,
hjá ættmennum mínum og þínum.
(HR)
Þessi hægláta, prúða
fyrirmyndarfrænka hefur kvatt
okkur. Þegar ég smápolli kynnt-
ist henni í Litla-Árskógi, þá með
móður minni, þá var hún ung og
glæsileg dama.
Ekki leið þó á löngu áður en
hún hitti hinn eina sanna föru-
naut, Hjalta Bjarnason, sam-
sveitunga sinn, og hóf með hon-
um búskap á loftinu í
Litla-Árskógi. Þar var oftast
margt um manninn og þröngt á
stundum. Svo kom að því að
börnum þeirra fjölgaði, þá
keyptu þau land úr landi föður
hennar sem þau nefndu Sólvang.
Sólvangur var réttnefni, þar nutu
þau víðáttunnar og sólar.
Virðing og vinátta þeirra hjóna
var á allra vörum, lipurð og hjálp-
semi einkenndi þau hjón bæði, að
ég tali ekki um samheldnina og
snyrtimennskuna, utan húss sem
innan og umtalað í sveitinni.
Gíslína missti mann sinn fyrir
nokkrum árum og hafði sjálf
dvalið um árabil á Dvalarheim-
ilinu Hlíð á Akureyri. Að minnast
góðrar frænku er mér ljúft, því
Gíslína var svo ljúf, orðvör og
blíðlynd, snillingur í útsaumi og
annarri handavinnu, kom upp
yndislegum börnum, sex að tölu,
sem nú syrgja og sakna góðrar
móður.
Blótsyrði kunni hún ekki og
notaði því aldrei.
Hvíld er oft góð og í hennar til-
felli, eftir löng veikindi, þá er
bara að taka andláti hennar sem
lausn frá kvöl, en snertir afkom-
endur auðvitað sárast. Minning-
arnar sem ég á spanna um 70 ár
og allt of langt að rifja allt upp
hér í minningargrein. Það var
yndislegt að ganga með þér, þó á
hliðarlínunni væri og ég gleymi
aldrei þeim skemmtilegu stund-
um, þegar þú og mamma (Hulda)
komuð saman. Þá var gaman.
Hljóða fagra fjóla,
friðsæl, einskis spyr.
Setur máða sóla,
saman inn við dyr.
Lauk nú starfi stríðu,
stundar friði náð.
Lent í ljúfri blíðu,
á lífi, - ætíð dáð.
(HR)
Góða ferð, elsku frænka.
Innilegar samúðarkveðjur til
allra afkomenda Gíslínu og
Hjalta.
Hafsteinn Reykjalín
Jóhannesson og fjölskylda.
Jóhanna Gíslína
Vigfúsdóttir
Morgunblaðið birtir minningargreinar endurgjaldslaust alla
útgáfudaga.
Skilafrestur | Ef óskað er eftir birtingu á útfarardegi verður greinin
að hafa borist eigi síðar en á hádegi tveimur virkum dögum fyrr (á
föstudegi ef útför er á mánudegi eða þriðjudegi).
Þar sem pláss er takmarkað getur birting dregist, enda þótt grein ber-
ist áður en skilafrestur rennur út.
Lengd | Minningargreinar sem birtast í Morgunblaðinu séu ekki
lengri en 3.000 slög. Ekki er unnt að senda lengri grein. Lengri grein-
ar eru eingöngu birtar á vefnum. Hægt er að senda örstutta kveðju,
HINSTU KVEÐJU, 5-15 línur. Ekki er unnt að tengja viðhengi við
síðuna.
Formáli | Minningargreinum fylgir formáli sem nánustu aðstand-
endur senda inn. Þar koma fram upplýsingar um hvar og hvenær sá
sem fjallað er um fæddist, hvar og hvenær hann lést og loks hvaðan og
klukkan hvað útförin fer fram. Þar mega einnig koma fram upplýs-
ingar um foreldra, systkini, maka og börn. Ætlast er til að þetta komi
aðeins fram í formálanum, sem er feitletraður, en ekki í minning-
argreinunum.
Minningargreinar
Harpa Heimisdóttir
Útfararstjóri
Hrafnhildur Scheving
Útfararþjónusta
Kirkjulundur 19  210 Garðabær
sími 842 0204  www.harpautfor.is
Þökkum auðsýnda samúð og vinarhug við
andlát og útför okkar ástkæra eiginmanns,
föður, tengdaföður, afa og langafa,
HARALDAR HARALDSSONAR,
Yrsufelli 22, Reykjavík.
Innilegar þakkir til þeirra sem önnuðust
hann í veikindunum á deild 13E á
Landspítalanum við Hringbraut.
.
Elísabet Ólafsdóttir,
Haraldur Haraldsson, Wilailux Lumpha,
Hafdís Haraldsdóttir, Helgi Sigurjónsson,
Brynja Ásta Haraldsd., Magnús Ingimundarson,
barnabörn, fjölskyldur þeirra og langafabörn.
Við þökkum ykkur fyrir hluttekningu, hlýjar
kveðjur og vináttu við andlát og útför elsku
mannsins míns, pabba, tengdapabba og
afa,
GUNNARS INGIBERGS
GUÐMUNDSSONAR.
Starfsfólki hjarta- og lungnaskurðdeildar
Landspítalans og heimahjúkrun Karitas er
þökkuð umhyggja og hlýja.
.
Halldóra Hallfreðsdóttir,
Díana Dröfn Ólafsdóttir, Guðmundur Karl
Reynisson,
Heimir Logi Gunnarsson,
Guðlaug Harpa Guðmundur Tryggvi
Gunnarsdóttir, Ólafsson
og afabörn.