Heimsmynd - 01.10.1991, Síða 51

Eitt sjnn var svo látið um mælt að Hannibal Valdimarsson
væri líkur glóhærðum og bláeygum dreng sem ætti það til að
koma ofan úr skýjunum eins og þruma úr heiðskíru lofti, rugla
stjórnmálamunstrið og sópa til sín at-
kvæðum en sterki maðurinn að baki
hans væri bróðir hans, Finnbogi Rút-
ur. Þegar Hannibal var að kljúfa sig
út úr Alþýðubandalaginu og stofna
Samtök frjálslyndra og vinstri manna
var stundum talað um Marbakka-
valdið sem hefði ítök víða í þjóðfé-
laginu og í flestum stjórnmálaflokk-
um. Finnbogi Rútur bjó á Marbakka
í Kópavogi. Þessir áhrifamiklu bræð-
ur um áratugaskeið voru úr fátækri
vestfirskri fjölskyldu, tveir af sex
systkinum sem upp komust. Sem
ungir menn drukku þeir í sig kenn-
ingar jafnaðarmanna og höfðu ein-
læga samúð með málstað verka-
lýðsins. Þeir hófu feril sinn í Alþýðu-
flokknum en urðu báðir viðskila við
hann á miklum umbrotatímum þó að
aftur kæmust þeir til föðurhúsanna
að lokum. Sonur Hannibals, Jón
Baldvin utanríkisráðherra, er nú for-
maður Alþýðuflokksins.
ÆTT SÉRA ARNÓRS í VATNS-
FIRÐI
verið afburðaknár og skarpur að enginn maður stóðst hann í
glímu til síðasta æviárs. Var hann hinn mesti fjörmaður og
hvatlegur. Lék hann ýmsar þær íþróttir á elliárum, sem nálega
enginn fékk eftir leikið, bæði handa-
hlaup og stökk. Hann var gáfumaður
hinn mesti og snillingur að íþróttum,
vel lærður og mælskumaður, enginn
raddmaður, en þó lagsæll; Hafði all-
oft mikinn flýti á embættisverkum sín-
um og sagði hann að menn ættu að
flýta sér að þeim sem öðrum verkum
og hirðulaus var hann með færslu á
embættisbókum sínum. Hann var
glaðsinna og glaðvær og ræðinn mjög,
afbragðs-gestrisinn, kappsfullur við
hvaðeina . . . Hann var ágætlega að
sér í norrænum fornfræðum og unni
mjög hvers konar vísindum. Vel var
hann að sér í lögum. Mörgum piltum
kenndi hann undir skóla og útskrifaði
nokkra þeirra sjálfur.“
Til dæmis um knáleik og gaman-
semi séra Arnórs í Vatnsfirði var það
að hann glímdi eitt sinn við Jón Espó-
lín sem var mjög stór vexti og manna
sterkastur en Arnór hins vegar með
lægstu mönnum. Þeir reyndu með sér
glímu og varpaði séra Arnór Jóni Es-
pólín til jarðar, hló við og mælti: „Oft
veltir lítil þúfa þungu hlassi.“
Árið 1895 byrjuðu búskap Vald-
emar Jónsson (1866-1922) og Elín Hannibalsdóttir (1866-1953),
þá tæplega þrítug að aldri. Valdemar var ættaður norðan af
Ströndum, fæddur á Eyri í Ingólfsfirði, sonur Jóns Jónssonar,
bónda þar og hákarlaformanns frá Melum í Árneshreppi, og
konu hans Helgu Guðmundsdóttur frá Kjörvogi. Elín var hins
vegar frá Neðri-Bakka í Langadal í Isafjarðardjúpi, dóttir
Hannibals Jóhannessonar og konu hans Sigríðar Arnórs-
dóttur, prestsdóttur frá Vatnsfirði. Faðir Sigríðar var
séra Arnór Jónsson og er ekki ólíklegt að skarpar gáfur,
hamagangur og allt að því fjölkynngi, sem fylgt hefur
ýmsum afkomendum hans, séu frá honum komin. Það
er hálfgerð Sturlungaöld í mörgu af þessu fólki. í bók-
inni Frá ystu nesjum eftir Gils Guðmundsson er svofelld
lýsing á séra Arnóri:
„Það sögðu nákunnugir menn að svo hefði séra Arnór
BASL FÁTÆKRA HJÓNA
Þau Valdemar af Ströndum og Elín, barnabarn séra Arn-
órs, hófu búskap sinn að Eiríksstöðum í Laugardal í Ögursveit
og giftu sig árið eftir. Þau voru á hálfgerðu flakki næstu árin
og bjuggu á mörgum stöðum, voru t.d. 1896 að Strandseljum,
en þar höfðu áður búið Baldvin og Halldóra, foreldrar Jóns
Baldvinssonar, formanns Alþýðuflokksins, sem Jón
Baldvin Hannibalsson er skírður eftir. Strandseljar
koma þannig mjög við sögu Jóns Baldvins því að Sól-
veig, móðir hans, er líka þaðan komin. Árið 1898
keyptu þau Valdemar og Elín hálfa jörðina að Fremri-
Arnardal við mynni Skutulsfjarðar, skammt frá ísafjarð-
arkaupstað. Þar bjuggu þau til 1912 og þar fæddust flest
börn þeirra. Enn tóku þau sig upp og fluttu sig nú vestur
í Arnarfjörð og bjuggu í Ketildölum næstu fimm árin,
eftir GUÐJÓN FRIÐRIKSSON
HEIMSMYND 51