Víkurfréttir - 30.04.2020, Blaðsíða 54

– Hvernig stóð á því að þú
fluttir til útlanda?
Ég hóf flugvirkjanám í október
1985. Meðan ég var í námi hitti
ég Tonyu og við giftum okkur 19.
ágúst 1987. Eftir námið fluttum
við til Lúxemborgar og hóf störf
hjá Cargolux. Svo fór ég heim til
Íslands 1988. Ég starfaði hjá Flug-
leiðum (Icelandair) sem flugvirki
árin 1988–1989 og þegar Icelandair
endurnýjaði flotann með nýju 757
og 737 vélunum, þá var 22 af okkur
sagt upp því að flugvélstjórarnir
af DC-8 og 727 vélunum komu á
gólfið. Við fórum tveir til Banda-
ríkjanna, tveir til Kanada svo fóru
nokkrir til SAS, Finair og German
Cargo. Ég flutti til Orlando og hóf
störf hjá Page Avjet Corporation
sem flugvirki í mars 1989.
– Var erfið ákvörðun að söðla
um og flytja í annað land?
Fyrir mig var það ekki erfið
ákvörðun á þeim tíma. Ég var á
tuttugasta og þriðja ári og konan
var frá Bandaríkjunum. Ég var
búinn að vera þar í skóla og kunni
vel við mig þar. Það var ekki erfitt
fyrr en kannski eftir á, þegar ég
var búinn að vera í nokkur ár. Ég
átti tvær ömmur, afa og langafa
og ég fór að sakna þeirra og allrar
fjölskyldunnar og vina. Það var
erfiðast á jólum og hátíðum. Í upp-
hafi var meiningin að vera ekki
lengi en það eru komin 31 ár síðan
ég flutti út.
– Saknarðu einhvers frá Íslandi?
Já, það er margt sem ég sakna frá
Íslandi. Það er viss orka og andi
í landinu sjálfu sem ég finn ekki
annars staðar í heiminum. Lands-
lagið er ótrúlegt og loftslagið ein-
staklega hreint. Ég sakna fjölskyld-
unnar, vinanna, menningarinnar,
fólksins, sagnanna, tónlistarinnar
og tungumálsins. Svo náttúrlega
hreina og tæra vatnsins, svo er það
fiskurinn, lambið, pylsurnar og
rjómaísinn besti.
Fleiri með illa lyktandi
mat til að halda upp
á gamlar hefðir
– Er eitthvað framandi sem
hefur komið þér á óvart þar
sem þú býrð núna?
Það kom mér á óvart hvað jólin eru
óhátíðleg hér. Við höfum haldið
upp á þau kannski meira eins og
við gerum heima á Íslandi en hér
er nánast bara haldið upp á jóla-
dag af heimamönnum, skrautið
sett upp í enda nóvember og tekið
niður milli jóla og nýárs. Svo á
vorin er festival hér í bæ. Að hefð
kúrekana þá eru nautaeistu djúp-
steikt, það er kallað Calf Fry og
er svakalega vinsælt. Ég hef aldrei
þorað að prófa þetta og mun senni-
lega aldrei gera. Svo er tengdapabbi
minn með svínagarnir (Chit-
terlings, eða chitlins á slangri) á
Þakkargjörðarhátíðinni og það er
mikið um það hér, þannig að við
Íslendingar erum ekki einir um að
vera með illa lyktandi mat til að
halda upp á gamlar hefðir.
– Hefurðu alltaf búið á sömu
slóðum?
Nei, við höfum búið á mörgum
stöðum. Árið 1990 hóf ég störf
hjá Ryan International, sem er
bandarískt félag, sem flugvirki,
seinna sem vélstjóri og flug-
maður. Fyrstu árin var ég að
vinna á bækistöðvum sem voru
JÓN ÞÓR KARLSSON BÝR VIÐ ÞJÓÐVEG 66 Í BANDARÍKJUNUM
„Á aldrei eftir að prófa
djúpsteiktu nautaeistun“
Jón Þór Karlsson er fæddur og uppalinn í Keflavík. Hann er giftur Tonyu Fay og þau búa í Vinita í Oklahoma í Bandaríkjunum. Vinita er um 100 km norðaustan við Tulsa, sem margir Íslendingar þekkja, og er heimabær Tonyu. Bærinn er einn af eldri bæjum Oklahoma og er með járnbrautakrossteina, eða „Junction“, og bærinn hét Junction í upphafi. Það var mikil gróska bænum á sínum tíma. Seinna varð pólitíkin þannig hér að þeir vildu ekki
stækka bæinn þannig að Tulsa varð að stórborginni á svæðinu,“ segir Jón Þór
þegar hann er beðinn um að lýsa heimabænum sínum. „Hér í bæ eru mörg
hjúkrunar- og elliheimili, þannig að ég tel að stærsti atvinnuvegur hér sé heilsu-
geirinn. Svo eru margir búgarðar hér og mikið um nautgripi, sem eru aldir til
kjöts. Jón Þór og Tonya eiga þrjú uppkomin börn, Kristinn Þór 32 ára, Árnína
Lilja 26 ára og Jakob Solimon, sem er 24 ára. „Hjá okkur búa svo tvö barna-
börn, þær Daenerys Phoenix og Solstice Rayne en þær eru dætur Árnínu.
Hilmar Bragi Bárðarson
hilmar@vf.is
Tonya Fay og Jón Þór.
54 // VíKurFrÉttir á SuÐurNESJum í 40 ár
Fimmtudagur 30. apríl 2020 // 18. tbl. // 41. árg.