Úrval - 01.11.1969, Blaðsíða 67

Úrval - 01.11.1969, Blaðsíða 67
B.JÖRGUNIN SÉM VIRTIST . . . . 65 hann. Það var búið þannig um hann, að hann sæti líkt og í sæti, svo að hann ætti auðveldara með að vernda Campbell fyrir skakka- föllum á leiðinni niður. Björgunar- mennirnir settu sig nú í stellingar, gengu vandlega frá öllum sigútbún- aðinum og létu mennina tvo síga út yfir hamrabrúnina. í fyrsta siginu komust þeir Camp- bell og Wilson á syllu um 470 fet- um neðar. Hinir fylgdu svo á eftir þeim. Þeir áttu enn 1430 fet ófar- in. Og nú lentu þeir í alvarlegum vandræðum. Næsta sylla fyrir neð- an þá var stór og var kölluð „Stúk- an“. Ortenburger lét stein falla út yfir hamrabrúnina og byrjaði strax að telja. Þannig ætlaði hann að reikna út, hve langt væri niður á stóru sylluna. „Sex sekúndur,“ hróp- aði hann, þegar steinninn skall á sylluna. „Sex hundruð fet!“ Það er mjög erfitt að hafa stjórn á sjúkra- börum, séu þær látnar síga meira en 300 feta vegalengd. Og því yrðu þeir nú að finna eina til tvær aðr- ar syllur, sem þeir gætu numið staðar á á leiðinni niður til „Stúk- unnar“. En þeir gátu ekki séð neina aðra syllu. „Jæja, það er aðeins ein leið til þess að ganga úr skugga um það,“ sagði Ortenburger og lét sig síga út yfir brúnina. Stundum „gekk“ hann niður eftir hamraveggnum, en þess á milli sveiflaði hann sér fram og aftur í leit að fótfestu. Þannig leið hálftími. Svo heyrðist rödd hans skyndilega í móttökutækinu þeirra: „Ég er búinn að finna eina!“ Hann hafði „lent“ á mjórri syllu, sem var um 200 fetum fyrir neðan þá. Þeir urðu glaðir við og tóku nú að láta sig síga niður hamarinn að nýju. En þeim brá heldur en ekki í brún, þegar þeir voru allir komn- ir niður á sylluna tveimur tímum síðar. . . . „Syllan“ var aðeins ör- mjó brún, sem skagaði út úr hamr- inum. Hún gæti bilað undan þunga þeirra á hverri stundu. Þeir festu mjög varlega krók í sylluna, og að klukkustundu liðinni voru þeir komnir niður á öruggari syllu 100 fetum neðar. Þeir þyrftu ekki að standa í fleiri selflutningum, ef „Stúkan“ væri aðeins 300 fetum fyrir neðan þá. En var það víst? Það gat verið stórhættulegt að láta sjúkrabörurn- ar síga niður, ef þeim tækist svo ekki að koma þeim alla leið niður í „Stúkuna". Slíkt væri stórhættulegt jafnvel þótt aðeins vantaði nokkur fet upp á. Þá mundi Campbell ekki komast lengra, heldur mundi hann sveiflast þar fram og aftur í nætur- myrkrinu. Svo yrði næstum alveg ómögulegt að ná honum upp á hina sylluna aftur. EKKI ÞUMLUNGUR AFLÖGU! Sólin var að setjast í rauðu eld- flóði, þegar Ortenburger lét sig síga út yfir hamrabrúnina enn einu sinni. Hann var orðinn þreyttur og svangur. Enginn hafði fengið neitt annað en nokkra súkkulaðimola til þess að viðhalda líkamskröftunum. Reyndist kaðall Ortenburgers of stuttur, hefði hann alls ekki nægi- lega krafta lengur til þess að klifra upp aftur. Það leið næstum heil klukku- stund, þangað til rödd Ortenburg-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Úrval

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.