Úrval - 01.11.1982, Blaðsíða 70

68
ÚRVAL
inn í skurðstofuna þar sem Kenneth
Sze stjórnaði aðgerðum. Hægt var að
hefjast handa við aðgerð á kvið
Owens á meðan haldið var áfram að
ganga frá áverkunum á brjósti hans.
Mikið var enn ógert. Nú þegar
blóðstreymið var nokkurn veginn
orðið eðlilegt urðu læknarnir að
stöðva blæðingarnar. Gera þurfti við
lungað. Kviðarholið hafði verið
hreinsað á meðan Owen var enn inni
á slysastofunni og klútar vættir í salt-
upplausn iagðir' yfír sárin til þess að
koma í veg fyrir frekari skaða, en
síðan hafði ekki meira verið að gert.
Nú gátu læknarnir byrjað að gera sér
grein fyrir hversu alvarleg sár Owens
voru. Gera þurfti aðgerð á lifrinni,
gallblöðrunni og ristlinum. En áður
en aðgerðin hæfist þurfti að beina
blóðstreyminu aftur niður í neðri
hluta ltkamans. Liðnar voru að
minnsta kosti 45 mínútur frá því
klemman hafði verið sett á slagæðina.
Sama hætta vofði nú yfir nýrum og
lifur og áður hafði ógnað heilanum
vegna súrefnisskortsins. Það gat þó
verið hættulegt að taka klemmuna af
æðinni. Blóðþrýstingurinn var við-
unandi vegna þess eins að blóðið
streymdi aðeins um takmarkaðan
hluta líkamans. Blóði var dælt inn í
æðar Owens jafnhratt og aðstoðar-
fólkið gat þrýst blóðinu út úr blóð-
pokunum. Vel gat þó verið að það
yrði ekki nægilegt til að blóðið
streymdi um allan líkamann ef
klemman yrði tekin í burtu.
Lttill tími var til stefnu. Sandi
Nambisan læknir losaði hægt og hægt
klemmuna — og blóðþrýstingurinn
féll þegar niður í 30. Klemman var
strax sett á aftur. Augljóst var að
blóðið streymdi ekki nógu ört inn í
æðar Owens úr blóðpokunum til að
hægt væri að halda uppi blóðþrýst-
ingnum þegar klemman væri tekin
af. Til þess að bæta úr þessu settu
læknarnir blóðslöngu beint inn í efra
hægra hjartahólf hans. Klemman var
látin vera enn t fímm eða ttu mínútur
til viðbótar á meðan blóðmagnið var
að aukast.
Loks fór Nambisan að losa
klemmuna, hægt og hægt, og fylgdist
náið með blóðþrýstingsmælinum á
meðan. Eftir um það bii fimm
mínútur var alveg búið að losa takið á
æðinni. Blóðrásin í ltkama Owens
Thomas var komin í eðlilegt horf.
Nokkrum mtnútum stðar rann þvag
frá sjúklingnum í gegnum pípu sem
komið hafði verið fyrir í þvagblöðr-
unni. Það var merki um að nýrun
störfuðu eðlilega og einnig mátti
draga þær ályktanir af þessu að lifrin
væri ltklega einnig ósködduð.
Klukkan var nú að verða fímm
síðdegis. Owen hafði verið á sjúkra-
húsinu í klukkustund. I að minnsta
kosti þrjár klukkustundir til viðbótar
héldu læknarnir áfram að fást við
hann. Sundurskornar æðar voru
tengdar á nýjan leik. 3 x 5 cm stór
biti af lifrinni var numinn í burtu.
Gallblaðran var einnig tekin. Málm-