Úrval - 01.11.1982, Blaðsíða 99

HVER MYRTl NAPÓLEON?
97
í raun og veru vegna þess að Hudson
Lowe þótti fjölskyldan allt of vinveitt
Napóleoni. Þar með tapaði Napóleon
veigamikilli tengingu við heiminn
fyrir utan og um leið einu vinunum
sem hann átti í ensku nýlendunni á
eynni.
Barry O’Meara var næstur. Napó-
leoni þótti slæmt að sjá þennan unga
lækni fara. Þegar Cipriani var dáinn
og Balcombe farinn var O’Meara einn
af sárafáum uppsprettum frétta að
utan og samræðurnar við hann voru
honum dýrmæt dægradvöl.
Ári síðar hélt Albine de Montholon
burtu með Montholonbörnin þrjú.
Eftir skildi hún spurningar sem aldrei
var svarað: var hún í raun frilla
Napóleons? Var dóttir hennar, Napó-
leone, sem fæddist þar á eynni, barn
keisarans? Hvert svo sem samband
hennar við keisarann var leyndi sér
ekki að brottför hennar gerði honum
tómlega daga enn tómlegri.
Þegar Napóleoni var ljóst að
Albine var ákveðin í að fara sagði
hann manni hennar að honum væri
frjálst að fara með henni. Montholon
afþakkaði. Hann var nú orðinn valda-
mestur í fylgdarliði keisarans. Hann
hafði gersamlega fengið yfírhöndina
yfír hlédrægum og fálátum
marskálknum, Bertrand, sem óskaði
nú einnig að hverfa á burt. Þegar fjöl-
skylda Montholons var farin helgaði
hann Napóleoni allan sinn tíma, vék
aldrei frá honum og harmaði aldrei
hlutskipti sitt.
Svar fyrir vantrúaða
Allan tímann sem rannsókn Fors-
hufvuds stóð rakst hann á margar
beittar spurningar. Sumar komu frá
efasemdarmönnum, sumar frá
honum sjálfum. Allar beindust þær
að því að fínna veilur í kenningu hans
og hvaðeina sem gæti ógilt hana.
Loks árið 1974, þegar rannsókn hans
var komin á enda, gat hann svarað
þessum spurningum með nokkurri
vissu.
Vísbendingarnar um arseníkeitrun
eru svo augljósar. Hvers vegna haföi
enginn komið auga á það á undan
þér?
,,Ég lagði þessa spurningu fyrir
Henri Griffon, eiturfræðing á rann-
sóknarstofu lögreglunnar í París.
Griffon sagði að það hefði aldrei
komið fyrir, þegar mál varðandi
arseníkeitrun voru annars vegar — og
hann hefur rannsakað mörg —, að
læknir hefði greint eitrunina rétt og í
tæka tíð. Einkennin eiga við fjöl-
marga sjúkdóma sem læknum eru
þekktari og það er ógerningur að
leiða hugann að arseníkeitrun fyrr en
unnt er að sjá öll einkennin í sam-
hengi. Þar við bætist að læknir
hyggur eðlilega fyrr að sjúkdómum
en eiturbyrlun.”
En Antommarchi var á staðnum.
Og arseníkeitrun var sannarlega
algeng morðaðferð á þessum tíma.
Hvers vegna grunaði hann ekki að
Napóleoni væri byrlað eitur?
,,Við verðum að muna eftir mun-
inum á snöggri (acute) eitrun og