Mímir - 01.04.1973, Page 37

verði sett upp í rannsóknastofunum söfn nauð-
synlegusm handbóka og fræðirita fyrir stúdenta
og kennara, en yfirvöld Háskólabókasafns hafa
ekki orðið við þessum óskum.
Hefur þá reglugerðarákvæðið lun
bókasöfn stofnananna ekkert gildi?
Að sjálfsögðu lít ég svo á, að það hafi gildi
og beri að breyta eftir því, en það hefur ekki
tekizt að fá yfirvöld safnsins til þess.
Er þá bókastofan í Arnagarði
bráðabirgðalausn, eða verður hún áfram?
Við hugsum okkur bókasöfn fyrir hverja stofn-
un. Það verða ekki stór söfn, einfaldlega vegna
húsnæðisins, en þau þurfa að vera nytsamleg
söfn sérhæfðra bóka fyrir hverja grein. Bóka-
safnið, sem er hér í húsinu, hygg ég sé af hálfu
yfirvalda bókasafnsins eins konar dúsa til þess
að sýna, að við séum ekki alveg bókalausir. En
ég gæti hugsað mér, að þar yrðu í framtíðinni
geymdar bækur, sem snerta allar þessar greinar,
þar sem þær hafa marga snertipunkta.
Hvað er að segja um bókapantanir
fyrir söfnin?
Við erum sjálfsagt hvergi nærri nógu duglegir
að panta bækur, en til þess að bókasöfnin hafi
nægan bókakost, er auðvitað frumskilyrði, að
kennarar séu vel vakandi og panti þær bækur,
sem þeir telja að nota þurfi. Mjög dýrar bækur,
sem margir stúdentar þurfa að nota í senn,
þurfa þá að vera til í tví- eða þrítökum, til
þess að þær teppist ekki hjá einum manni.
Nú hafa stúdentar betri fjárhag en áður var og
kaupa orðið meira af bókum sjálfir. Því hefur
nokkuð verið pantað af bókum gegnum Bók-
sölu stúdenta, og í bókmenntafræðum er til
þess að gera mikið af ódýrum handbókum, sem
allir ætm að hafa í höndum. En stærri verk
og tímarit þarf tvímælalaust að panta meira
á söfnin.
Hvernig er f járhagsleg staða
stofnunarinnar?
Okkur var á þessu ári úthlutað kr. 50.000,00
til stjórnunar og kr. 170.000,00 til útgáfu. Þetta
er naumur skammmr. Nú höfum við sótt um
sömu fjárhæð til stjórnunar, 50.000,00 til skrif-
stofukostnaðar, 100.000,00 til tækjakaupa,
400.000,00 til bókakaupa og eina milljón króna
til útgáfustarfsemi. Maður getur ekkert sagt,
hvað verður, fyrr en fjárlög verða endanlega
afgreidd.
Auk þessa er eitt atriði, sem við leggjum
mikla áherzlu á, og það er að koma á styrk-
þegakerfi þannig að stúdentar, sem langt em
komnir í námi, ellegar kandidatar, hefðu laun
við stofnunina hliðstætt því, sem styrkþegar
Stofnunar Arna Magnússonar hafa, eða 21.
launaflokk. Við báðum um, að okkur yrði gert
kleift að hafa á næsta ári 2 styrkþega á okkar
vegum.
Hvers fleira má vænta
í starfsemi stofnunarinnar á næstunni?
Hlutverk stofnunarinnar er mjög margþætt. I
fyrsta lagi á hún að annast grundvallarrann-
sóknir í íslenzkri og almennri bókmenntafræði,
en hér er rætt um bókmenntafræði í víðum
skilningi. Hugmyndin er sú, að stofnunin skipt-
ist í deildir, þar sem tekin yrðu fyrir afmarkaðri
svið rannsókna, t. d. þjóðfélagslegrar rannsókn-
ir bókmennta, rannsóknir á leikbókmenntum
og rannsóknir í samanburðarbókmenntafræði,
þ. á. m. samanburði bókmennta við aðrar grein-
ar, til dæmis tónlist og myndlist.
Þá á stofnunin að gangast fyrir námskeiðum,
fyrirlestrum og æfingum fyrir starfandi kennara,
sömuleiðis ráðstefnum, námskeiðum til kynn-
inga á nýjungum, rannsóknaræfingum og fyrir-
lestrum. I þessu efni er vert að geta þess, að
við höfum ákveðið að halda hér sumarið 1974
ráðstefnu International Association for Scandi-
navian Studies, sem eru samtök háskólakennara
í bókmenntum á Norðurlöndum, í Evrópu,
Ameríku og allt austur til Japans.
37