Mímir - 01.04.1973, Blaðsíða 55

UPPHAFSSTAK UM FORM
(með áorðnum breytingum)
Ljóð
Ijóð er til að finna og skynja.
Vinir mínir
þreifið ekki á ljóðinu
spjallið ekki Ijóðið
lokið augunum
látið ljóðið seytla í vitund ykkar
líkt formlausu tæru vatninu í litlum fjallalæk
formlausum ilmi lyngs og mosa
formlausum þyt heiðavindsins.
Er okkur ekki tilfinningar vant
á þessum forkunnlegu tímum
þegar veður er mælt með tólum
við lítt háð veðri hvort eð er
sláttur hjartans
skráður á kardíógramm
eins og hver önnur síldartorfa
blóðið rauða
hríslast um gagnsæjar æðar úr plasti
og þegar ég hef verið dauður
í þúsund ár
er enn eftir af mér
glær nælonæð frá Du Pont
— óskemmtilegt —
ástin
elektrónískir impúlsar
í skældum frumum og teygðum
menn spásséra um með battarí í brjóstinu
bragglegir og hressir
á gerfifótum með gerfihendur
— jafnvel gerfiskaufa —
og glasaugu.
Ljóð
það hlægir mig
að ljóðið verður stöðugt illmældara
væri ljóðið múrverk
múrverk hefur form
en ljóðið er ekki múrverk
væri ljóðið plast
plast hefur form
en ljóðið er ekki plast
ekki enn.
Form
hvað kemur formið mér við
skrokkurinn hefur að vísu form
en tilfinningar mínar hafa ekkert form
og Ijóð mitt ekki heldur.
Eyvindur.
55