Mímir - 01.04.1973, Side 39

þetta er nú einu sinni svo, að íslendingar eru
alltaf allir aftur í fornöld, og eini maðurinn, sem
eitthvað hefur ritað verulega um íslenzka nú-
tímasögu, er Þorsteinn Thorarensen. Hans verk
eru að sjálfsögðu umdeilanleg, eins og öll önn-
ur verk.
Hvað er að frétta af útgáfustaríi?
Þar er allt í smáum stíl. Við munum hafa
samvinnu við Bókaútgáfu Menningarsjóðs og
Þjóðvinafélagsins um útgáfu kandidatsritgerða.
Sú fyrsta er um það bil að koma út, en það er
ritgerð Gunnars Karlssonar, Frá endurskoðun til
valtýsku. I bígerð er að halda þessu starfi áfram,
en það er bæði vandasamt og viðkvæmt mál að
velja efni til birtingar. En margar þessara próf-
ritgerða eru anzi merkilegar og vel þess virði
að vera gefnar út. Þessi útgáfa ætti að verka
sem hvati á kandidatsefni, en hugmyndin er,
að útlit ritanna verði hið sama, og þau myndi
ritröð. Einnig væri æskilegt að gefa út verk
prófessora og lektora, en ekkert hefur verið
ákveðið þar um.
Verður gefið út tímarit?
Það hefur verið rætt um að stofnunin gæfi út
tímarit, en fjárskortur veldur því, að ekkert
hefur verið gert í þeim málum enn. En með
útgáfu tímarits og annarra verka, væri unnt
að afla stofnuninni ýmissa fræði- og tímarita,
þ. e. a. s. með ritaskiptum við útlönd. Þannig
mætti byggja upp vísi að nokkurs konar stofn-
unarbókasafni. En eins og ég sagði, stríðum við
við fjármálaerfiðleika, og ekkert verður gert án
peninga.
Hefur komið til tals að gefa út
kennslubækur í sagnfræði fyrir
Háskólann eða aðra skóla?
Nei. Það hefur ekkert verið rætt um það.
Kennslubækur eru nú yfirleitt gefnar út af
höfundunum sjálfum, og sú útgáfa er hreint
enginn gróðavegur, því að kennslubækur hafa
svo þröngan markað. En ef við gæmm með
útgáfu náð til almennings og fengið einhverjar
tekjur af útgáfunni, væri ýmislegt hægt að gera
fleira.
Nú virðist f járhagsvandi standa í vegi
fyrir framkvæmdum.
Hver er fjármálaleg staða stofnunarinnar?
Hún er afar slæm. Við höfum sent frá okkur
áætlanir um væntanleg rannsóknastörf og um-
sóknir um aukna fjárveitingu, en fáum lítinn
hljómgrunn. Skammturinn, sem við fengum á
þessu ári (1972) var 170.000,00 og það dugar
skammt til rannsókna eða útgáfu. Raunar er
ekkert hægt að gera fyrir þessa fjárhæð. Hvað
við fáum á fjárlögum næsta árs, veit ég ekki,
en satt að segja er ég vondaufur um glæsilegt
framlag.
Já, við bemm okkur hörmulega vegna þessa
fjárskorts. Frá þessari hlið séð eru stofnanir
heimspekideildar tómt grín. Það er sýndar-
mennska ein að stofna fyrirtæki og hafa ekki
fjárhagsgrundvöll til að reka það.
Hverjir eru starfsmenn stofnunarinnar?
Starfsliðið er þriggja manna stjórn, svo og allir
sagnfræðikennarar við heimspekideild. Þá vinna
nokkrir stúdentar og kandidatar að rannsókn-
um við stofnunina, sumir á styrkjum, að mestu
erlendum.
Þegar stofnanirnar við heimspekideild lögðu
fram áætlanir og fjárhagsbeiðnir fyrir árið 1973,
var beðið um sameiginlega upphæð, til þess að
hægt væri að ráða skrifstofustúlku til hálfs dags
vinnu. Þetta mundi létta mjög á stjórnum stofn-
ananna, til dæmis við bréfaskriftir og aðra
pappírsvinnu. Hingað til hefur deildarfulltrúinn,
Fríða A. Sigurðardóttir, hlaupið undir bagga
með okkur í þessum efnum, en það veldur því
embætti einungis auknu álagi og er engin úr-
lausn. Þess vegna væntum við þess, að þessi
umsókn verði tekin til greina.
Við höfum einnig sótt um fjárveitingu til
að fá hingað fyrirlesara, sem gæti lesið fyrir
og haldið seminaræfingar með stúdentum. Eins
og annað, er þetta háð peningum.
39