Bergmál - 01.12.1955, Blaðsíða 12

Bergmál - 01.12.1955, Blaðsíða 12
Desember Bergmál ----------------------- „Heimsóttuð þér hana aldrei í sjúkrahúsið,“ spurði ég. „Jú, tvisvar sinnum. En hún vildi ekki taka á móti mér. Hún lét senda mér boð um það, með einni hjúkrunarkonunni, að hún gæfi mér eitt ár.“ Ég gekk með honum beint yfir torgið og inn í anddyri hótelsins hinum megin við það. Ég gekk beint til dyravarðarins og bað hann að hringja upp á herbergið til ungu stúlkunnar, sem hefði komið inn rétt eftir klukkan hálf ellefu. Hún hefði verið í svartri silkikápu.“ „Hún býr ekki lengur hér,“ sagði dyravörðurinn. „Hún fer í kvöld með næturlestinni." „Er hún þá farin burt af hótelinu?“ „Nei, hún er ekki farin, en hún er að búa sig af stað,“ sagði dvravörðurinn, og horfði yfir að lyftunni sem var á leið niður. Andartaki síðar stöðvaðist lyft- an, lyftudyrnar opnuðust og hún gekk út úr lyftunni. Þau veittu því enga athygli að ég gekk á brott. Ég bretti upp frakkakragann og hélt beina leið til skrifstofunnar við dag- blaðið. Ég settist strax við rit- vélina mína og fór að skrifa þetta niður, sem ég hef sagt ykkur frá. Gamli setjarinn okk- ar var á leið heim og sá þá að ljós var hjá mér, og stakk höfð- inu inn um dyragættina til að vita hvort eitthvað sérstakt hefði komið fyrir. „Já,“ sagði ég. „Ég hef séð nokkuð í kvöld, sem allir tala um en aðeins sárafáir hafa séð á undan mér.“ „Það hefur verið vofa,“ sagði hann, eins og honum hefði dottið í hug sama tilvitnunin og mér fyrr um kvöldið. „Nei, nei, það var ástin,“ svar- aði ég. Það hnussaði hátt og háðslega í honum, um leið og hann þreif út úr sér vindlinginn. „Vitleysa," sagði hann. „Þá trúi ég meira á vofur.“ „Það gerði ég líka,“ svaraði ég. „Þangað til í kvöld.“ Endir. N „Hvers vegna liggur svona illa á þér?“ „Hugsaðu þér annað eins, ég vann málið fyrir undirrétti og andstæðingur minn var dæmdur til að greiða þús. kr. í skaðabætur. Fyrir yfirréttinum vann ég líka og skaðabætur andstæðings míns voru tvöfaldaðar, en nú fyrir hæstarétti tapa ég málinu." „Ég get nú ekki séð neina ástæðu fyrir þig að láta liggja svona illa á þér út af þessu. Þar sem þú hefur unnið málið tvisvar, finnst mér að þú getir vel unnt andstæðingi þínum að vinna einu sinni.“ 10
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Bergmál

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bergmál
https://timarit.is/publication/1971

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.