Bergmál - 01.12.1955, Qupperneq 23

1 9 5 5 ------------------------
fullvissa yður um það kona góð,
að ég er ekki hið minnsta ölv-
aður, það hafa bara orðið smá-
vegis straumrof í minni mínu
og ég vona að því verði fljótlega
kippt í lag, en nú vildi ég mega
biðja ykkur vinsamlegast að
ganga inn í stofuna hér við
hliðina, því að ég kann ekki við
að klæða mig í návist ykkar,
þar sem við höfum aðeins þekkzt
í tíu mínútur.“
Þegar hann hafði klætt sig þá
samþykkti hann það að láta
lækni skoða sig og þegar læknir-
inn hafði skoðað hann mjög
gaumgæfilega í krók og kring
þá komst hann ekki að neinni
annarri niðurstöðu en þeirri, að
sjúklingurinn yrði að hafa full-
kominn frið og ró. Klukkan tvö
snæddi Corambeau hádegisverð
með konu sinni og var þá af-
burða stimamjúkur og kurteis.
„Þér hafið mjög sterk áhrif á
mig, frú mín góð, og ég stenzt
með naumindum aðdráttarafl
yðar. Yndisþokki yðar er tak-
markalaus, og með hverri mín-
útu sem líður uppgötva ég nýja
þætti, geðþekkari og unaðslegri
en mig hefði getað dreymt um í
fari yðar, rödd yðar hrífur mig
og leysir tilfinningar mínar úr
læðingi, og ég er sannfærður um
að við verðum mjög hamingju-
------------------ Bergmál
söm. Leyfið þér að ég kyssi hönd
yðar?“
Hann hafði endurheimt alla
sína viðkvæmni og tilbeiðslu frá
því að þau voru í tilhugalífinu,
endurheimt allt það sem þrettán
ára hjónaband hafði máð brott.
Hann lagði sig allan fram um
það að geðjast Germaine. Hann
töfraði hana á ný, eins og hann
eitt sinn hafði töfrað hana er
þau hittust fyrst.
„Ég óttast það eitt, að svo
muni virðast að ég elski yður
minna í dag en ég hlýt að hafa
gert í gær.“
„Ég bið yður að hafa engar
áhyggjur af því,“ svaraði Ger-
maine í flýti. „Sjálfri finnst mér
eins og einhver þrá og eftir-
vænting streymi um mig alla,
eftirvænting sem á engan hátt
er óþægileg. Við erum boðin út
til kvöldverðar hjá Delawairs-
hjónunum.“
„Delawair’s?“
„Já, það er náfrændi þinn og
kona hans.“
„Getum við ekki afþakkað
boðið. Getum við ekki bara
verið hérna heima. Þegar fer að
skyggja þá skal ég lesa fyrir
yður kvæði. Ó! Má ég sjá fót
yðar. Ég hafði ekki veitt athygli
hinum dásamlegu fótum yðar,
þeir eru unaðslegir. Ég gleðst
21