Bergmál - 01.12.1955, Side 48
Desember
B E R G M Á L
fyrirlitningu. „Og hvað gerist, ef ég neita að ginna hann í gildr-
una?“
Faber hleypti í brýrnar svo vart sást í augu hans. „Þá neyðist
ég til að skjóta yður og Mordaunt líka. Ég get fullvissað yður um
að ég er óhræddur við það. Að vísu ieiða skothvellirnir lögreglu-
mennina hingað, en ég verð ekki í neinum vandræðum með að
gefa þeim fullnægjandi skýringu. Hinn óði maður réðist á okkur
og skaut yður, svo að við urðum að skjóta hann.“
Það fór hrollur um Christine er hún leit í andlit Fabers. Þar
var enga miskunn að sjá. Aðeins grimmd og illmennsku. Hann
myndi auðsjáanlega ekki láta einn né neinn standa í vegi fyrir
að fyrirætlanir hans kæmust í framkvæmd.
Einn af mönnunum, sem stóðu við hlið hans, þrekvaxinn og
hörkulegur náungi, sagði eitthvað í hálfum hljóðum og dró fingur
yfir háls sér. Faber gaf honum merki um að þegja.
„Vinir mínir eru mjög að flýta sér,“ bætti hann við ógnandi.
„Og við viljum ná Mordaunt lifandi ef nokkur möguleiki er á því.“
„Hvers vegna viljið þið ná honum lifandi?11 neyddi Christine
sjálfa sig til að spyrja. „Hvað verður um Tona, ef ég geri eins og
þér hafið óskað?“
Doktor Faber virtist mjög óþolinmóður.
„Mordaunt er föðurlandssvikari. Hann komst inn í það land, sem
mér veitist sá heiður að þjóna. Komst þangað sem flóttamaður og
bað um vernd, sem pólitískur flóttamaður. Honum var veitt sú
vernd og honum var treyst og vel með hann farið á allan hátt, en
hann endurgalt það traust með svikum.“
„Við ætlum að hafa hendur í hári hans til að láta hann standa
reikningsskap gerða sinna, og þess vegna er þessi mótorbátur kom-
inn hingað, til að flytja hann á brott. Nokkrum klukkustundum
eftir að hann fer héðan í mótorbátnum verður hann fluttur yfir
í gufuskip, sem heldur beina leið til vissrar hafnar. Þar verður
hann leiddur fyrir rétt og ég get fullvissað yður um að mál hans
fær eðlilega dómsmeðferð, og í versta lagi þá lendir hann í fanga-
búðum nokkra mánuði.“
Leiddur fyrir rétt,“ endurtók Christine æst. „En hann er veikur.
Hann er .... “
— 46