Bergmál - 01.12.1955, Qupperneq 56

Bergmál - 01.12.1955, Qupperneq 56
Desember Bergmál ---------------------- myndir þú vilja taka að þér eitt- hvert borgaralegt starf. Er þetta rétt?“ Pandos blés frá sér stórum reykjarstrók og kinkaði kolli. Forsetinn leit ánægður á ríkisráðsmenn, en gaut kvíða- fullu augnaráði á þennan mikla glæpamann áður en hann hélt áfram: „Vér getum náðað þig, svo framarlega sem vér erum vissir um að þú verðir nytsam- ur þegn San Angelo, þ. e. a. s. nytsamur á löglegan hátt.“ Pandos íhugaði þetta vand- lega. Ríkisráðið stóð á öndinni af eftirvæntingu. „Tja,“ sagði hann. „Ef til er eitthvað löglegt starf sem ég kann og sem hæfir karlmanni.“ „Það er einmitt til slíkt starf,“ sagði forsetinn og Ijómaði af gleði. „Ríkið vantar einmitt mann með þína ágætu hæfileika, mann sem menn virða, mann sem er bæði handsterkur og sem hefur göfuga skapgerð, er klár og kaldur og hefur hjartalag sem ann málefni réttlætisins og — eh —“ „Starf sem böðull?“ spurði Pandos. „Einmitt," stundi forsetinn upp. Allra augu beindust nú að glæpamanninum sem hugsaði sitt ráð. Loks mátti sjá að hann hafði ákveðið sig því hann setti stút á munninn og spýtti beint á kakerlaka sem þaut yfir sal- inn. „Hr. forseti, háæruverðugu ríkisráðsmenn, ég tek tilboði yðar.“ Allir viðstaddir vörpuðu önd- inni léttilegar. Don Pasquales lét fallast í stól sinn, sveittur en ánægður og gætti þess vandlega að setjast ekki á fót þorparans. Don Pasquales hafði leyst erfið- asta vandamálið sem ■ komið hafði fyrir í stjórnartíð hans: Frestun aftökunnar án þess Pandos grunaði neitt. Böðullinn hafði sagt af sér án þess að hon- um væri mútað og loks hafði hann komið Pandos gegnum einhverja þrengstu smugu lag- anna án þess að meiða hina við- • kvæmu réttlætistilfinningu hetjunnar og án þess að rýra álit eða traust þessa mikla stiga- manns á stjórn þeirri sem hann sjálfur hafði komið til valda. Það var sannarlega þess vert að gera sér dagamun vegna þessa afreks. Um kvöldið komu Don Jose, Tonio og Pandos sjálfur saman í forsetagarðinum og þar gerðu þessir fjórir heiðurs- menn sér dagamun með því að tæma flösku af bezta árgangi. 54 —
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68

x

Bergmál

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Bergmál
https://timarit.is/publication/1971

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.