Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 22. DESEMBER 1968
l'
i
I
I
í
!
i
I
!
I
i
i
i
í
r
i
!
,
:
;
i
Edintoorg,
Tristan da Cunha — (AP)
Unglingahljómsveitin Her-
man's Hermits (Einsetu-
menn Hermanns!) hafa
tekið sér fasta bólsetu, ef
svo mætti að orði komast,
hér á þessari afskekktustu
eyju veraldar. í þrjár
klukkustundir á dag, þrjá
daga í viku, glymja dægur
lög þeirra og annarra vin-
sælla hljómsveita af sama
tagi í útvarpsstöð staðar-
ins og þeim er vel tekið í
flestum hina 60 kofa, sem
,eru einu sýnilegu merkin
um mannabyggð á þessum
stað, í miðju úhafinu sem
teygir sig 5.000 km. milli
Höf ðaborgar og Rio de
Janeiro .
Þetta er eifct af því, sem
hinir 247 íbúar Tristan de
Cunha-eyjar, verða að gjalda
fyrir að 'hafa istaðnæmst í 20.
öldirnni um stundarsakir.
„Fra því að við snerum aft-
ur heim frá Englandi (hetfur
unga fólkið verið vitlaust í
þessi bítla- og dægurlög",
sagði Irene Green, þar sem
hún sat í sólbaði fyrir framan
Tristan da Cunha:
Sólin skín sjaldan á Tristan da Cunha, einbúanum í S-Atlantshafi, þótt hún geri það hér á
þessari mynd af frú Irene Green fyrir utan kofa hennar, sem gerður er að mestu úr grjóti og
með stráþaki.
Hárrúllur Herman's Hermits,
2 mótorhjól halda innreiö sína
— sem hin einu sýnilegu merki um 20.
öldina á einangraöasta mannabú-
stað veraldar eftir 18 mánaba dvöl
íbúanna í Bretlandi — Og nú bart
oð byggja fangelsi    .....
steintkafa sinm. Skaimmt frá
beindi 16 ára dóttir hennar,
Joam atlhyglinni til skiptis að
löguan Herman's Hermits,
sem flæddu úr litlu ferða-
útvarpi og að síðu hári sínu,
sem hún var að koma fyrir á
rúllum í öllum regnbogans
litum.
Þetta var einn hinna sára-
fáu sólríku sunnudaga á Trist
an da Cunlha, en tindur hins
3.200 m háa eldifjalls, sem rís
ógnvekjandi yfir allri eynni,
liðlega 40 ferkílómetrum alls,
var sveipaður stormskýjum
og ucmihverfiis eyna ólgaði sjór
inn og við ströndina brimaði.
Jatfnivel á hinum sólrikustu
dögum, sem verða á S-At-
lantshafi, 'líta skipstjórar etft-
ir skýjum, og sjái þeir eitt á
himni geta þeir verið vissir
um að það hvílir yfir þessari
grænu, brezku smráeign sem
heitir Tristan da Cunha,
Fyrsta skip í 8 mánuði
Ég slóst í förina á báti frá
skipi Norsk-arrueríska skipa-
félagsins, ásamt lækni og
tannlæikni skipsins, þeim
Anker Qls&n og Johannes
Narvestad, í því skyni að
heimsæ'kja eyna. Slkip okkar
var hið fyrsta, sem þangað
hatfði komið í átta mánuði.
Bátnum var lent háltfgerðri
brimlendingu og barst hann á
öldufaldi framihjá sjíáivarboð-
um og grjóti inn í hina ör-
emáu hötfn þar sem dökikleitir
og hraustlegir menn, kilæddir
ullarjökkum í skærum litum,
gripu línuna, sem til þeirra
var fleygt, og bundu taátinm
fastan við steinlbryggjuna
litlu.
,^Hvernig  þið Ihafið  það?",
kölluðu þeir spyrjandi og
glaðlega, talandi hina ein-
kennilegu ensku sína, sem
jafnvel 18 mánaða dvöl í Eng-
landi nútímans 'hetfur ekki
megnað að breyta að mál-
fræðilegri samsetningu.
Viku fyllirí framundan
Enda þótt sunnudagur væri,
var því þegacr lýst yfir, að öl-
kráin í Prince Pthilip Hal'l,
sem einnig telst ráðhús Edin-
borgar, eina þorps eyjarinnar,
væri hér með opin.
„Sunnudagar ekki eru
venjulega skem'm'tilegir dag-
ar", útSkýrði Sogreas Swain,
og átti með þvi við það, að
meðal hinna 'guðhræddu eyj-
arskeggja þætti ekki öðru
jötfnu sæma að drekka eða
dansa á degi Drottins. Brúð-
kaupsveizlur eru þó undan-
tekningar í þessu tilliti.
„í>að verðiur brúðkaup
næsta mánuð", andvarpaði
séra Paui Daivis, hinn rauð-
skeggjaði Walesmaður, sem
er prestur kapellu Maríu
meyjar og Englandskirkju,
einu kirkju eyjarinnar, og
a.m.k. eru 2.000 km til næstu
kirkju í hvaða átt, sem farið
er frá Tristan da Cunha. „Ég
býst við því, að a.lir eyjar-
Skeggjar verði íullir í viku.
Það er venjan. Þetta eru einu
tæ'kifærin, sem þeiir hafa til
þess að kaupa brennivín í
heilum flöskum".
Fyrirhugað brúðkaup mun
ugglaust verða stærsti við-
burðurinn í lítfi eyjarskeggja
allt frá því í október 1961,
er eldtfjallið gaus með þeim
afleiðinigum að eyjarskeggjar,
sem þá voru 284 talsins, urðu
að ycfirgefa eyna, og Konung-
lega brezka vísimdatfélagið
komst að þeirri niðurstöðu,
eftir rækilega athugun, að hin
stormasama eyja væri eftir-
leiðis óbyggiileg. En hinum
fróðu jarðfraæðingum og
jarðstkjáliftatfræðingum Henn-
ar hátignar láðist að mæla
skapgerð og hörku íbúanna,
sem allir eru beinix afkom-
endur sjö fjölsikyldna her-
manna og skipreika sjó-
manna, sem setið hafa eyna
frá 11816.
Snúið heim aftur
Hið furðulega gerðist: Eyj-
arskeggjar, eftir að hatfa ver-
ið fluttir til Bretlands, efndu
til kosningar meðal sin og
ákrváðu með 148 atkvæðum
gegn 5 að yfirgefa 20. öldina,
og taka hina þokusömu eyju
sína fram ytfir hvað svo sem
það var, sem Calshot, Surrey,
í SA-Englandi, þar sem þeir
hötfðu divalið í 18 mánuði við
litla gleði, hafði upp á að
bjóða. Nokkru síðar ákiváðu
þeir fimm, sem attevæði
greiddu gegn heinnflutningn-
um, að hvenfa heim til Trist-
an da Cuinha og tóku þax með
hættuna á glóandi hrauni
framyfir búsetu í óvinrveittu
þjóðtfélagi.
„Aðeins sjö unigar stúlkur
sem fundu sér maka, sneru
ekki atftur til okfkar", trúði
Michael Pepetto atf fjórðu
kynslóð eyjarSkeggja. Hann
er snjall bátasmiður heima
fyrir, en hann komst að raun
um, líkt og aðrir verkfærir
menn eyjarinnar, að hann
hafði ekki hætfileika til þess
að komast áfram í nútíma
veröldimiL
En  hin  björtu  ljós   í  Eng-
landi skildu etftir leiðar minn-
ingar í olíulampalýstum  kof-
unum við „Ugly Road" (Ljóta
veg), sem eyjarskeggjar bera
enn fram „The Hugly Road".
íbúar  Tristan   bjuggu  enn   á
naumu  landssvæði,  einskonar
syllu, sem er um 700 m breið
og tæplega 4 km löng. Fyrir
ofan  eru  þvenhnípt  björg  og
hraunstallar.   Enn   voru   fjöl-
skyldurnar aðeins sjö talsins,
og hjónaböndin blönduð milli
þeirra.    Fjölskyldurnar    eru:
Rogers,      Lavarello,     Hagan,
Repetto,     Swain,     Glass     og
Green. Þeir urðu enn að bjóða
vindi  og sjó byrginn á ségl-
d'úksbátum     sínum,     heima-
gerðum, til þess að fanga gul-
netfjaða   albatrossa   og   safna
gúanói    á    næstu    eyju    við,
Inaccessible    Island.    Gúanó-
inu  (fugladrit)  verða þeir að
ná til áburðar í kartötflugarða
sína, en kartaflan er ein upp-
skera eyjarinnar. Kartöflurn-
ar eru ræktaðar í litlum görð-
um,   umgirtum  grjótveggjum,
til þess  að  halda sauðfé frá
þeim. Emn voru hinir svoköil-
uðu „koddadansleikir" á laug-
ardagskvöldum,   er  krventfólk-
ið lagði hannyrðirnar á hill-
una  til  þess  að mega þiggja
léttan  koss  á  kinn  frá  karl-
mönnunum   í   Viktóriönskum
dansi, og kvöldsöngur í kap-
ellunni á suntnudagskvöldum,
niákvæmlega eins og þetta var
1«67   er   hertoginn   atf   'Edin-
þorg  heimsótti eyna  og  léði
nafn sitt kofatildrunum, sem
síðan   hafa   heitið   Etíinborg,
og hatfa lítið breytzt frá þeim
tíma.
Fangelsi fyrir einn
Fyrir utan hárrúilurnar og
ferðaútvacrpstiaekin, og tivö ný
mótorihjól, sem skelfdu bú-
peniing ákaflega, breytti drvÖl-
in í mióðurlandinu ýmsu öðru.
,^umar urtgu stúlkurnar
reykja núna, ag strékamir
bölva dálítið. Og nú verðum
við að byggja íangeltsi með
einum Mefa vegna fyrsta of-
beldiisaifbrots okkar, grjóttoar-
daga milli tveggja brœðra",
sagði séra Darvis og átti erfitt
með að leyna áhuga sónu é
hicnni skynditegu auknimigu á
hverskyns viðskiptum. „Nú
sjáum við kvikmyndir á
hverju miðvikudagslkvöldi, og
svo er auðvibað þessi hræði-
lega glamurmúsík, sem eldra
Framhald á bls.    (
1
í    -
Humargildran er hluti hinna fornu og sígildu lífshátta íbúa Tristan da Cunha. Þessi litla
stúlka, sem stendur við eina slíka, Judith Davis, dóttír prestsins, heyrir nú um nútímaundrin,
plasthárrúllur og Herman's Hermits o.fl. er eyjaskeggjar ræða um dvöl sína í Englandi, en
þangað neyddust þeir til að flytja um sinn vegna eldgoss á eynni. (f baksýn er skipið „Saga-
fjord", hið fyrsta sem til Tristan hafði komið í 8 mánuði).
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32