Morgunblaðið - 09.11.1995, Blaðsíða 46

Morgunblaðið - 09.11.1995, Blaðsíða 46
46 FIMMTUDAGUR9.NÓVEMBER1995 MORGUNBLAÐIÐ 4" MINNINGAR Haraldur Eggertsson • • Svanhildur Hlöðversdóttir Haraldur Jón Haraldsson Ástrós Birna Haraldsdóttir Rebekka Rut Haraldsdóttir FJOLSKYLDANHJALLAVEGI10 + Haraldur Eggertsson fædd- ist á Flateyri 18. janúar 1965. Eiginkona hans, Svan- hildur Hlöðversdóttir, fæddist í Reykjavík 23. mars 1965. Har- aldur Jón Haraldsson fæddist í Reykjavík 4. júní 1991. Astrós Birna Haraldsdóttir fæddist í Reykjavik 21. október 1992. Rebekka Rut Haraldsdóttir fæddist á fsafirði 27. júní 1994. Þau létust ðll í snjóflóðinu á Flateyri 26. október síðastlið- inn og fór útför þeirra fram frá Hallgrímskirkju 7. nóvember. í formála minningagreina um fjölskylduna á Hjallavegi 10, sem birtust á blaðsíðu 38-40 í Morgunbiaðinu 7. nóvember, láðist að hafa með í upptaln- ingu bróðurson Svanhildar, Hjalta Krisrjánsson, f. 7. júlí 1989. HVERS VEGNA? Okkur setur hljóð, og við spyrjum í vanmætti okkar, en fáum engin svör. Af hverju er heil fjölskylda, svo ung í blóma lífsins tekin í burtu úr þessum heimi á einu andartaki frá foreldrum, systkinum og öðrum ástvinum. Er þetta tilviljun í landi þar sem náttúruhamfarir hafa löngum tekið sinn toll eða er þetta fyrirfram ákveðið eins og sumir vilja halda fram, að þegar við fæðumst er líka ákveðið hvenær við eigum að deyja, eða eigum við að trúa því að þeir deyi ungir sem guðirnir elska? En enginn á svör við því. Við reynum að hugga okkur við að þau eru áfram saman í æðri heimi sem er betri og fallegri en sá sem þau komu frá. Kynni mín af þessari fallegu fjöl- skyldu hófust fljótlega eftir að við Guðríður systir Svanhildar fórum að vera saman fyrir u.þ.b. tveimur árum, ég þá í mikilli sorg eftir skyndilegan, ótímabæran föður- missi. Þá fékk ég ómetanlegan stuðning frá fjölskyldunni sem seint verður fullþakkaður. Myndir þær sem birst hafa af fjölskyldunni í dagblöðunum þegar fjallað var um þetta hörmulega slys, af Svanhildi, Haraldi og elsku litlu börnunum þeirra, sýna best hvað þessi fjölskylda var falleg. Þannig voru þau líka yst sem innst: Oftast glöð, sérlega jákvæð og ánægð með það sem þau áttu og höfðu. Ég dáðist oft að Svanhildi þegar við ræddum aðstæður á Vestfjörð- um og sérstaklega eftir síðastliðinn vetur sem var svo erfiður. Hún, borgarbarnið að verða sjómanns- kona með öllu sem því fylgir að setjast að á svo „erfiðum" stað, en alltaf svo jákvæð og fljót að benda á alla góðu kostina sem Flateyri hafði upp á að bjóða, eins og gott að ala upp börnin þarna, gott mann- líf og svo er svo fallegt þar, þegar veðrið er gott. Þar var líka fallegt þegar ég heimsótti þau í fyrrasum- ar með Guðríði og við áttum yndis- lega daga með þeim. Ég minnist líka komu þeirra hingað til okkar og allra góðu stundanna á Laugateignum og lífið í húsinu varð í meira lagi fjörugt þegar þið komuð, litlu fjörkálfarnir, Halli Jón, Ástrós Birna og Reb- ekka, og svo einnig spilakvöldanna með Haraldi pg Svanhildi sem voru svo skemmtiieg. Þökk fyrir að hafa fengið að vera vinur ykkar. Ykkar verður sárt saknað um ókomna tíð af öllum sem þekktu ykkur, en sárastur er söknuður for- eldra og systkina, ekki síst foreldra Svanhildar sem áður hafa misst dóttur af slysförum. En minningin lifir um yndislegar manneskjur sem ekki verða frá ykkur teknar þrátt fyrir allt. Elsku Birna, Hlöðver, Kristján, Guðríður og aðrir ástvinir, ég og fjölskylda mín sendum ykkur okkar dýpstu samúðarkveðjur og biðjum Guð að styrkja ykkur í sorginni. Arnar Sigurður Helgason. Hve nöturlegir sumir dagar geta verið. Þvílík sorgarfregn að gömul vinkona mín skyldi farast í snjóflóði ásamt börnum sínum og eigin- Gifstrefjaplötur til notkunar á veggi, loft og gólf * ELDTRAUSTAR * HUÓÐEINANGRANDI * MJÖG60TTSKRÚFUHALD * UMHVEFISVÆNAR PLOTUR VIÐURKENNDARAF BRUNAMÁLASTOFNUN RÍKISINS Þ. Þ0RGRÍMSS0N & CO Ármúla 29 • Reykjavík • Simi 553 8640 Jólaefni - 700 gerðir úraðvelja. Verð frá kr. 385 til kr. 947 pr. m. Gífurlegt úrval af jólaföndursniðum, bókum, blúndum og satínborðum. Föndurlímið vinsæla ávallt til hjá okkur. m. %fiVIRKA .-.*;• Mörkin 3 við Suðurlandsbraut. *?*? Sími 568-7477 Opiö mán kl. 10-18. og laugard. kl. 10-14. föst. manni, öll í blóma lífsins. Ég vil votta foreldrum hennar og öðrum nákomnum ættingjum mína dýpstu samúð og bið ég góðan Guð að veita þeim styrk við þann stóra missi sem þau hafa orðið fyrir. '•" Ég vil minnast Svanhildar á þann hátt sem ég kynntist henni, þegar við unnum saman fyrir mörgum árum. Reyndar er ég viss um að allir þeir sem emhvern tíma kynnt- ust henni, þó ekki væri nema í stutt- an tíma, muna hana ætíð. Hún hafði einstaka kímnigáfu sem eng- inn lék eftir því hún var stór þáttur í hennar persónuleika og sú ein- staka lífsgleði sem hún bjó yfir smitaði út frá sér og þá var tilgang- inum náð að fá okkur hin með sér í gleðinni. Svanhildur, þú varst góð vinkona og ég þakka fyrir að hafa fengið að kynnast þér. Ég hélt reyndar alltaf að við myndum hittast einn daginn úti á götu og heilsast eins og engin ár hefðu liðið. Ég trúi því að þið séuð öll saman og þú fáir tækifæri til að annast og elska börnin þín fallegu áfram ásamt manninum þínum. Ég mun ætíð minnast þín, Svan- hildur. Vertu blessuð og gangi þér vel þar sem þú ert nú. Sigrún Stella Einarsdóttir. Það er ólíkt hvernig menn hittast og kynnast, það er eins og sumt sé ákveðið fyrirfram. Við Haraldur, eða Halli kynntumst fyrst fyrir al- vöru þegar leiðir okkar lágu saman úti á só, þar sem okkur var falið að halda skipinu okkar út á sjá, hann í brúnni og ég í vélinni. Við Halli eyddum mörgum stund- um saman þegar við vorum báðir á vakt í einu, þá var einhvern veginn svo auðvelt að fara upp í brú að hitta Halla, halla sér upp að dýptar- mælinum, horfa út um brúar- gluggana, láta hugann reika, hlusta á Halla og ræða við hann um það sem var okkur efst í huga þá stund- ina, hvort sem það var um skipið og fiskiríið eða bara eitthvað alveg ótengt öllu og öllum. Eftir því sem við töluðum meira saman tengd- umst við betur og Halli varð einn minn besti vinur og sálufélagi. I þessi tvö ár sem við störfuðum sam- an varð okkur aðeins einu sinni sundurorða, en nokkrum mínútum síðar vorum við farnir að hlæja að þessu og vorum sammála því að svona vildum við ekki hafa vinskap- inn á milli okkar. Þegar líða fór á túrana gerði söknuðurinn vart við sig og tilhlökk- unin eftir því að komast heim jókst með hverjum deginum. Barst þá oft talið að fjölskyldunni heima, Svan- hildi og börnunum þeirra þremur. Það var stoltur faðir, og eiginmaður sem talaði um fjölskylduna sína, sem hann elskaði svo mikið og beið eftir honum heima. Það var fjöl- skyldan sem Halli lifði fyrir og það er sárt til þess að hugsa að þau séu farin frá okkur. Eftir þetta hörmulega snjóflóð að morgni fimmtudagsins 26. októ- ber, á ég aðeins minninguna um Halla og fjölskylduna hans, sem ég var einhvero veginn viss um að ég ætti eftir að eiga meiri samskipti við á komandi árum, þegar ég færi á sjóinn aftur. Þessi -glaðlega, hressa fjölskylda sem ég sá svo oft á röltinu um götur Flateyrar, barna- vagn, kerra og lítið tvíhjól með hjálpardekkjum, er farin frá okkur og við horfum en sjáum ekki neitt því þau vantar, en í hugum okkar er minningin um þau og þær stund- ir sem við fengum að vera með þeim. Guðmundur Valgeir Magnússon. Það er höggvið stórt skarð í barnahópinn sem fyllti leikskólann á Flateyri lífi og gleði. Tvö lífsglöð börn eru skyndilega horfin ásamt foreldrum sínum og yngstu systur. Snjóflóðið sem lagði stóran hluta Flateyrar í rúst og hreif með sér tuttugu mannslíf varð þessari ynd- islegu og samrýndu fjölskyldu að aldurtila. Haraldur Jón og Ástrós Birna voru einstaklega skemmtileg og Ijúf börn sem settu sterkan svip á þetta samfélag litla fólksins. Þeirra verð- ur nú sárt saknað. Iitla fallega brosið hennar Ást- rósar Birnu sem svo sannarlega yljaði um hjartarætur er nú aðeins til í minningunni og einnig dugnað- ur og framtakssemi Halla Jóns sem setti oft skemmtilegan svip á leik- skólastarfið. Hann var ákveðinn í því að verða eins stór og sterkur ogj>abbi hans. Eg er þakklát fyrir að hafa átt samleið með þessum yndislegu börnum sem ekkert illt þekktu og mér verður aftur og aftur hugsað til þess hvers vegna þau eru horfin. Það er mér skýrt fyrir hugskots- sjónum þegar ég hringdi heim til þeirra kvöldið áður en hörmungarn- ar dundu yfir til að segja Svanhildi móður þeirra að leikskólinn yrði lokaður vegna óveðurs. Þau vildu þá bæði fá að tala við mig í símann sem hafði ekki gerst áður. Mér þykir afar vænt um að hafa fengið tækifæri til að kveðja þau. Ég votta öllum aðstandendum fjölskyldunnar, sem alltaf hélt sam- an í lífinu og hvarf héðan saman, mína dýpstu samúð. Það er sagt að þeir deyi ungir sem guðirnir elska og ég veit að fjölskyldan á Hjallavegi 10 fékk góðar móttökur í nýjum heimkynnum. Elsku Halli Jón og Ástrós, ég kveð ykkur í hinsta sinn. Bless og takk fyrir að auðga líf mitt. Ykkar vinkona Gróa Haraldsdóttír, leikskólastióri á Flateyri. Okkur langar að minnast í nokkr- um orðum Svanhildar, vinkonu okk- ar og skólasystur, sem var með okkur í Iðnskólanum. Þessi ár sem við áttum saman eru okkur dýr- mæt, og þó að leiðir hafi skilið, mun vinátta sem myndaðist þá, hafa áhrif alla ævi. Svanhildur átti stóran þátt í þeirri samheldni sem einkenndi hópinn. Hláturmildi hennar og jákvætt lundarfar hreif okkur 511. Þó að eitthvað bjátaði á sá Svanhildur alltaf björtu hliðarn- ar. Skólaárin liðu, Svanhildur kynnt- ist lífsförunaut sínum, Haraldi, og eignuðust þau þrjú börn. Fréttin um að öll fjölskyldan hefði farist í snjóflóðinu á Flateyri kom sem reiðarslag. í hugum okkar býr djúp sorg. Blessuð sé minning þeirra. Aðstandendum þeirra vott- um við okkar innilegustu samúð. Sofðu, unga ástin mín, - úti regnið grætur. Mamma geymir gullin þín, gamla leggi og vðluskrin. Við skulum ekki vaka um dimmar nætur. Það er margt sem myrkrið veit, - minn er hugur þungur. Oft ég svarta sandinn leit svíða grænan engireit. í jöklinum hljóða dauðadjúpar sprungur. Sofðu lengi, sofðu rótt, seint mun best að vakna. Mæðan kenna mun þér fljótt, meðan hallar degi skjótt, að mennirnir elska, missa, gráta og sakna. (Jóhann Sigurjónsson). Ragnhildur, Björn, Júlía, Jóhanna, Gígja og Sigrún H. Mig langar að minnast Haraldar og Svanhildar nokkrum orðum. Finn þó hversu lítill og vanmegnug- ur maður er á svona stundu, þegar náttúruöflin láta að sér kveða og skilja eftir djúp sár, sem seint gróa. Kynni okkar Halla hófust vorið 1987 þegar við unnum saman við að bútbúa ms. Gísla Árna á rækju- veiðar. Þau kynni héldust áfram eftir að við, tveimur árum seinna, fórum hvor í sitt skiprúmið. Það var gott að vinna með Halla hann var hægur og rólegur í fasi, og skilaði verki sínu vel og örugg- lega. Honum var treystandi fyrir hlutunum. Alltaf var gaman að fá þau Halla og Svönu í heimsókn eða að hitta þau fyrir vestan. Það skein af þeim ánægjan með hvort annað, litlu börnin og lífið framundan. Sam- verustundirnar voru allt of fáar, og okkur fannst að við hefðum nógan tíma. Ég bið guð að blessa minningu Haraldar, Svanhildar og barnanna og styrkja og styðja ættingjana í þeirra miklu sorg. Rafn Svan Svansson. Nú kveðjum við fjölskyldu sem fórst í snjóflóðinu á Flateyri. Við slíkan sorgaraburð verður manni orða fátt, og erfitt fyrir okkur sem eftir erum að skilja tilgang hans. Okkur langar með fáum orðum að minnast Svanhildar, sem við höfum þekkt frá barnæsku á Laugateignum og einnig Haraldar og barna þeirra, Halla Jóns, Ást- rósar Birnu og Rebekku Rutar. Þegar fjölskyldan var í bænum, reyndum við að hittast sem oftast með börnin okkar, sem voru á svip- uðum aldri, og spjalla saman, mömmur, ömmur og börn. Alltaf var glatt á hjalla, mikið'hlegið og hafði Svanhildur einstakt lag á að brosa og gera gott úr öllu. Og öll voru börnin þeirra yndisleg og fal- leg. Við kveðjum kæra vini og vottum aðstandendum innilegustu samúð okkar og biðjum góðan Guð að styrkja þau í þeirra miklu sorg. Nú legg ég augun aftur, ó, Guð, þinn náðar kraftur mín veri vörn í nótt Æ, virst mig að þér taka, mér yfir láttu vaka þinn engil, svo ég sofi rótt. (Þýð.S.Egilsson) Edda og Heiður. Handrit afmælis- og minningargreina skulu vera vel frá gengin, vélrituð eða tölvusctt. Sé handrit tölvusett er œski- legt, að disklingur fylgi útprentuninni. Auðveldust er móttaka svokallaðra ASCH-skráa, öðru nafni DOS-texta- skrár. Ritvinnslukerfin Word og Word- perfect eru einnig auðveld f úrvinnslu. Senda má greinar til blaðsins á netfang þess Mbl@centrum.is cn nánari upplýs- ingar þar um má lesa á heimasíðum. Það eru vinsamleg tilmæli að lengd greina fari ekki yfir eina og hálfa örk A-4 miðað við meðallinubil og hæfilega línulengd - eða 3600-4000 slög. Höf- undar eru beðnir að hafa skfrnarnöfn sfn cn ekki stuttnefni undir greinunum. i s € 4 € I 4 4 I 4 4 4 4 4
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.