Óðinn - 01.07.1920, Blaðsíða 3

Óðinn - 01.07.1920, Blaðsíða 3
ÓÐINN 51 starfi, heldur með óbilandi natni og nákvæmni grúskarans og þó um leið með ómengaðri tilfinn- ingu og smekkvísi á mál og menningareinkenni — og má segja, að slíkt sje fremur sjaldgæft sam- fara hvort öðru. Nokkuð hefur J. Á. skrifað meira en þjóðsög- urnar, þó nú orðið beri lítið á því við hlið þeirra, bæði æfisögu Lúthers og Karlamagnúsar sögu og jafnvel á safni hans að gálum, þulum og skemt- umiiii. Af öðrum störfum J. Á. er auðvitað helst að geta bókavörslu hans við Landsbókasafnið — áður Stiftisbókasafnið — en þeim störfum gegndi hann frá 1848-1887. Fyrst fyrir 30 ríkisdali á ári, en síðast fyrir 1000 krónur. Hjer er ekki rúm til að rekja sögu hans þar, þó hún sje merkileg að mörgu leyti, ekki einungis fyrir þróun safnsins, heldur sem aímenn íslensk menningarmynd og sýnishorn þeirra kjara, sem margir andlegir starfs- menn hafa ált hjer við að búa. En í þessu efni verður að vísa til hins nákvæma yfirlits í hinu ágæta minningarriti »Landsbókasafnsins« eftir Jón Jacobson, þar sem rakin er starfssaga J. Á. við safnið. Annars átti hann ýmsan þátt í mörgum fjelögum og fyrirtækjum sinna tíma, sem bók- mentum hnigu og íslenskum fræðum. Hann átti þátt í stofnun forngripasafnsins og var lengi um- sjónarmaður þess. Hann starfaði einnig mikið fyrir Bókmentafjelagið og var um skeið eftiriitsmaður við Latínuskólann og biskupsskrifari. Um æfisögu hans má annars vísa til ritgerðar Pálma Pálssonar í 17. árg. Andvara. En hjer verður þetta ekki rakið nánar, því Oðinn vildi að eins Ieggja sinn skerf lil að geyma minningu þessa mæta manns. En það að skrifa nákvæmlega um hann, væri nærri sama og að skrifa um eitt sjerkennilegasta og þróttmesta sviðið í íslenskri menningar- og bókmentasögu — skrifa um þau undralönd islenskra þjóðsagna, sem Jón Árnason á beinlínis og óbeinlínis bestan og mestan þátt í, að okkur standa opin. Vþg. 0 Miiiningnrrit Landsbókasafnsins eftir yfirbóka- vörð Jón Jacobson er nýkomið út, mjög stór bók og vönduð, með nákvæmu yfirliti yfir sögu safnsins í ann- álsformi, myndum og tylgiskjölum. Upplagið er lítið og einna mest sent erlendum bókasöfnum víðsvegar um heim, til minningar um Landsbókasafnið. Erla litla. Erla litla, Erla, þú ert mín fyrsta synd. Á kvöldin orti' eg kvæði um þig og kyssti þína mynd. Erla litla, Erla mín. Og enn í kvöld jeg krans til þín af kossum minum bind. Erla litla, Erla, þín ást var grimm og blind. En hvernig sem þú kvaldir mig jeg kyssti þína mynd. Erla litla: jeg unni þjer! Þii varst sú sterka en vægðir mjer, það var þín dauða-synd. Erla litla, Erla, þú áttir líf og mált. Þú áttir söngva- og sólskinshöll, með synd í hverri gált. Erla litla, Erla mín, þú áttir guðdóm, ást og vín, eld og hjartaslátt. Úti kveður vorið unga viðlögin sín. — ¦— Vorljóðin þín, Erla litla, Erla mín. Inni' er drukkin brúðarskál, — en beiskt er það vín. — Brúðarskálin þín, Erla lilla, Erla mín. Sig. Grímsson. íslenskan. íslenskan er afbragðs mál, einkum tæp á broti, í orkuraunum egghvast stál í ástum töfrasproti. Fnjóskur.

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.