Óðinn - 01.07.1920, Blaðsíða 34

Óðinn - 01.07.1920, Blaðsíða 34
82 ÓÐINN Jón Björnsson. Hann er eitt af okkar ungu og efnilegustu skáldum. í vor, sem leið, kom út eftir hann safn af skáldsögum, sem heitir »Ógróin jörö«, en ljóðmœli hafa hirtst eftir hann til og frá i hlöðum og tímarilum. Nokkur hin síðustu missiri hefur hann verið fastur starfsmaður við »Morgunblaðið«. finni', að jeg er í þínum helga heimi, þar sem að andans eilífð fögur rís. Gráturinn hjúpar augu mín. Lækkar á staupum — lækkar á slaupum. Nóttin var auðug — nóttin var auðug — ilmur af þrúgum, ásta bál, æska og fegurð í hverri sál, sólskin og gleði og söngsins mál. — Nóttin var auðug. Vínguðsins töfrar — vínguðsins töfrar tryltu og viltu og fyltu hvern hug, lyftu sálum á svimhátt flug, sorginni, myrkrinu vísuðu á bug. — Vínguðsins töfrar villu og tryltu. Brimólga blóðsins — brimólga blóðsins í brjóstunum heitu þungan svall. Ör var hver kend — eins og fossins fall, sem farveg sjer ryður og brýtur hvern slall. — Brimólga blóðsins í brjóstunum heitu þungan svall. Sólarlagstöfrar. Jeg sit við gvátandi gluggann minn. — Gengin er sól í haf. Hún batt yfir blárri hvílu blikandi logatraf. Paðan leggur Ijóma um litla herbergið milt — nú er það alt í einu orðið purpuralitt. — Svona er að vera sólin: þó sjálf hún gangi í haf, lyptir hún heilagri Ijóssins fegurð legstað sínum af. Lækkar á staupum. Lækkar á staupum — lækkar á staupum — liðin er nótlin, dagurinn skfn. Með víninu gullna gleðin dvín. Dagurinn ljómar — dagurinn Ijómar. Drýpur þrúgunnar síðasla tár. Birtan kemur með sorgir og sár. Hann söng í nólt — í dag er hann fár. — Lækkar á staupum — lækkar á staupum. Hvolpavitið. Inn í stofu sá jeg svein, sem að laut að horði. »Snemmma byrja manna-mein« mjer varð þá að orði. Pó að væri húsið hlýtt, hjartað skalf og blakti, því að eitthvað angurblítt inst í huga vakti. Hvað pað var pað veit jeg ei, en var pað ei hann segði: »Enginn vinur, engin mey arm að hálsi Iegði?« Fnjóskur,

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.