Dagblaðið Vísir - DV - 25.08.2001, Blaðsíða 43

Dagblaðið Vísir - DV - 25.08.2001, Blaðsíða 43
LAUGARDAGUR 25. AGUST 2001 51 3* I>V Tilvera Með góðan mat fær maður öllu framgengt - meira að segja fyrirgefningu, þannig að ég dreif mig af stað og útbjó dýrindishlaðborð í miðjum Herjólfsdal Æskan er tíminn eins og einhver sagði og þó hún líði hjá er þó alltaf hægt að ylja sér við minningarnar sem maður á. Minningar um endalausar skemmtanir, vináttu, ástir og annað eins. Það eru eflaust margir sem hafa eignast skemmtilegar minningar eftir siðustu verslunarmannahelgi og Hrund Guðmundsdóttir, sem er mat- gæðingur vikunnar að þessu sinni, er engin undantekning. Það eru ótrúlegir hlutir sem gerast á útihátíðum og þessa vikuna mun Hrund deila með okkur skemmtilegri sögu um þá at- burði sem hún lenti í um siðustu versl- unarmannahelgi. Röö tilviljana „Það má með sanni segja að ég skemmti mér konunglega um síðustu verslunarmannahelgi og í rauninni þá held ég að það verði erfitt að toppa þá helgi því það er mjög ólíklegt að lífið geti orðið skemmtilegra en þá. Það mætti segja að þetta hafi allt saman verið röð tilviljana. í fyrsta lagi ætluð- um ég og vinkona mín, Salka, ekki að fara til Eyja til að byrja með, við ætl- uðum á Eldborg. Það var ekki fyrr en seint á föstudeginum sem við ákváðum að koma okkur til Eyja. Við keyrðum til Selfoss og þar hittum við indælis stráka sem redduðu okkur með sér í vélina til Eyja. Það má segja að það hafi verið mikil heppni að hitta þá því þegar við komum í Herjólfsdal tjölduð- um við við hliðina á þeim og sáu þeir alltaf til þess að við svæfum ekki of lengi. Það mætti segja að að hluta til hafi það verið eins og að vera i þrælk- unarbúðum að vera i Eyjum því að það var algert bann við að sofa oflengi. Ég og vinkona mín brugðum því á það ráð á sunnudeginum að fela okkur alger- lega í svefnpokunum svo að það sæi enginn að við værum sofandi. Við vor- urn mjög heppnar að Vaka, grunn- skólavinkona okkar, vakti okkur rétt fyrir brekkusönginn. Vaka hafði verið svo tillitssöm að kaupa kjúklingabita fyrir mig og Sölku svo að við dæjum ekki úr hungri á hátíðinni." Skelfilegur svipur „Af því að kjúklingur er uppáhalds- maturinn hennar Sölku var þetta svona hálfgerð hátíð fyrir hana. Svip- urinn á henni þegar hún beit í kjúklingabitann var skelfilegur og ég er alveg viss um að ég hef séð glitta i eitt lítið tár á augnhvörmum hennar. Kjúklingurinn var sem sagt óætur þannig að við ákváðum að fylla okkur bara af bjór í brekkusöngnum svo við myndum gleyma hungrinu. Þegar líða tók á nóttina voru bæði Salka og Vaka byrjaðar að kvarta yfir hungri og neit- uðu báðar að fá sér að borða niðri í dal. Þegar nöldrið í þeim var orðið heldur mikið fyrir partdýr eins og mig stakk ég þær af en um leið og ég fann þær ekki aftur fékk ég mikið sam- viskubit og settist hálfgrátandi í brekk- una í dalnum og aumkaði mig yfir því hve vond ég gæti verið," sagði Hrund og glotti er hún rifjaði upp þessar skemmtilegu minningar. Hlaðborö í miöjum Herjólfsdal „Þegar ég var búin með áfengis- birgðirnar ákvað ég að fara inn í tjald og ná mér í meiri vistir. Þegar ég kom inn í hlýlega tjaldið okkar datt mér i hug að það væri nú snjallræði að elda fyrir Sölku svo hún gæti fengið sér að boröa þegar hún kæmi til baka. Salka hafði minnst á það að hún ætlaði að kaupa einhvern mat og ef til vill griH áður en við færum á útihátíðina. Ég læddist því í töskuna hennar og mér til mikillar undrunar hafði hún keypt allt sem til þurfti til þess að grilla góðan mat. Þetta kom mér mikið á óvart því yflrleitt er hún vinkona mín frekar óskipulögð í sambandi við svona hluti. Ég fann einnota grill og allan pakkann, hún hafði meira að segja keypt for- kryddaðar lærisneiðar og tilbúna sósu sem þurfti einungis að hita. Ég bað einhvern strák sem ég sá að hjálpa mér að kynda undir grillinu (ég hafði aldrei grillað áður) og svo hófst elda- mennskan. Ég tók stórt teppi sem hún hafði tekið með og lagði yfir grasblett- inn og lagði plastdiska og hnífapör við hliðina. Allt saman heppnaðist þetta ótrúlega vel og mér tókst meira að segja að hita sósuna með því að hella henni í eina bjórdósina og setja á grillið. Þetta var orðið rosalega flott hjá mér og það eru ekki til orð sem geta lýst því hversu ánægð ég var þeg- ar ég sá fyrir mér svipinn á hungruðu vinkonu minhi þegar hún sæi að henn- ar biði hlaðborð. Ég ákvað að athuga hvort það væri ekki eitthvað fleira til í töskunni hennar og mér til ómældrar ánægju fann ég einnig salat, súkkulaðikex og ýmislegt fleira. Ég raðaði þessu öllu á teppið og undirbjó mig undir það að hringja í Sölku." „Þegar Salka svaraði loks í síman- um sínum virkaði hún frekar þreytt. Ég sagði henni að drífa sig upp í tjald til min því hennar biði óvænt veisla. Hún muldraði eitthvað sem átti að vera já og ég hélt áfram að laga kræs- ingarnar og gat ekki setið á mér og smakkaði þvi kjötið og það var vægast sagt guðdómlegt. Ég var þó orðin frek- ar óþolinmóð því vinkona mín hafði tekið sér allmikinn tíma í að koma þannig að ég ákvað að hringja í hana og athuga hvernig staðan væri," sagði Hrund. Forðuöum okkur „Salka virkaði enn þá jafnþreytt þegar ég hringdi aftur í hana og sagði henni að koma sér inn í tjald. Mér til mikUlar undrunar sagðist hún vera inni í tjaldinu okkar og væri búin að koma sér mjög vel fyrir. Hún sagði að það væri meira að segja einhver búinn að borða kjúklingabitana okkar sem lágu fyrir framan tjaldið okkar. En ef Salka var í tjaldinu, hvar var ég þá?! Ég lýsti staðsetningunni fyrir Sölku og hún kom til mín til þess að hjálpa mér því ég var búin að setja allt dótið mitt út um aOt í tjaldinu þannig að ég gat ekki beint hlaupið í burtu. Þegar hún kom auga á matinn mætti segja að hún hafi bókstaflega slefað yflr honum. Hún leit á mig bænaraugum og sagði að við gætum ekki skilið þennan mat eftir, það hefði jú einhver annar borð- að kjúklingabitana okkar og ef til vill væri það sama manneskjan. Við sett- um salatið, gosið, ávaxtasafann, sós- una, kjötið, diskana, glösin og allt það sniðuga, sem ég hafði fundið, í teppið og forðuðum okkur í burtu! Þegar við vorum komnar í tjaldið okkar komum við okkur vel fyrir og byrjuðum að borða veisluföngin því ekki gátum við borðað hann fyrir utan ef við yrðum svo óheppnar að hitta eiganda kjöts- Dularfullur þjófur „Seinna um daginn heyrði ég strák- ana í tjaldinu við hliðina á okkur kvarta undan því að kjötið sem vinur þeirra hafði tekið með sér væri horfið. Það kom þeim þó á óvart að það hafði enginn stolið neinu áfengi, bara mat! Ég varð hálfvandræðaleg og kunni ekki við að segja viðkomandi að það væri bara átvaglið ég sem hefði borðað Eldað fyrir Sölku „Ég fann einnota grill og allan pakkann, Salka haföi meira aö segja keypt forkryddaðar lærisneiöar og tilbúna sósu sem þurfti ein- ungis aö hita," segir Hrund Guðmundsdóttir. kjötið með bestu lyst, en ég bjóst ekki við því að hann yrði mjög ánægður, þó svo að ég myndi bjóða honum upp á leifarnar eða hamborgara í matartjald- inu. En við vinkonurnar höfðum oft hugsað út í það hver það var sem borð- aði kjúklingabitana fyrir framan tjald- ið okkar. Þeir voru nefnilega búnir að liggja úti alla nóttina og höfðu alls ekki fengið góða meðferð. Ég vona a.m.k. að viðkomandi hafi ekki orðið veikur eft- ir að hafa borðað þá," sagði Hrund að lokum. -Saga • Humar meö portobelb-sveppum Fyrir 4 400 g humar, skelflettur 200 g portobello-sveppir 6 msk. steinselja 1/2 dl ólífuolía til steikingar 50 g smjör til steikingar 80-100 g smjördeig 1 eggjarauða ldlvatn 100 g blaðlaukur djúpsteikingarolía Rjómasósa 4 eggjarauður 1 dl kjúklingasoð (vatn og Knorr-ten- ingur) 300 g smjör, bráðið 1 dl rjómi Snöggsteikið humarinn í vel heitri olíu, bragðbætið með salti og nýmöluð- um pipar. Setjið til hliðar og haldið heitu. Bætið smjöri á pönnuna og steikið saxaða portobello-sveppi og steinselju. Skiptið á diska ásamt humr- inum. Pískið saman vatn og eggjarauðu og penslið smjördeigið. Skerið deigið í litla bita og bakið við 180°C í 10 mínút- ur. Raðið siðan á diska i kringum humarinn og sveppina. Skerið blaðlaukinn í strimla og djúpsteikið. Setjið á smjörpappir eða servíettur og látið drjúpa af. Saltið. Leggið yfir humar og sveppi þegar bor- ið er fram. Rjómasósa Pískið saman eggjarauður og kjúklingasoð yfir hita þar til eggja- rauðurnar verða eins og léttþeyttur rjómi. Bætið þá bráðnu smjóri saman við og loks þeyttum rjóma. Berið fram með humrinum. Toblerone-marens Mjög góð, þægileg og frekar einfóld. Botnar 3 eggjahvítur 220 g sykur 1/4 tsk. salt 1/2 tsk. edik 200 g salthnetur Rjómakrem 3 dl rjómi 1 tsk. sykur 1 tsk. vanilludropar 400 g Toblerone Súkkuladi 1/4 dl rjómi 150 g rjómasúkkulaði Þeytið eggjahvíturnar og blandið sykri rólega saman við ásamt salti og ediki. Þeytið vel þar til sykurinn er al- veg horfinn. Blandið salthnetum sam- an við með sleikju, smyrjið á pappír tvo botna og bakið við 130°C í 60 mín. Þeytið rjóma og sykur ásamt vanillu- dropum, blandið 3/4 af rúsínunum saman við með sleikju og setjið á milli botnanna. Hitið rjómann að suðu og hellið yfir saxað súkkulaðið, hrærið þar til allir kekkir eru farnir, hellið yfir efri botn- inn og setjið smávegis af rúsínum ofan á kremið til skrauts. Látið standa í kæli í ca 3 tima. Ef frysta á tertuna er best að sleppa hjúpnum og setja hann á þegar hún er borin fram. Verð frá 35.500 Allar stærðir Grensásvegi 3 s: 533 1414 Valtarar Áltar stærðir og gerðir. Tæknilega fullkomnir meö eða án þjöppumælikerfis BOMflG fiJöppiaffiK Sími 594 6000
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.