Dagblaðið Vísir - DV - 04.05.2002, Blaðsíða 19

Dagblaðið Vísir - DV - 04.05.2002, Blaðsíða 19
LAUGARDACUR 4. MAf 2002 f~f <? t C} d f tj lG C7 JD V 19 meinafræðin gat verið fólgin en þar er ákveðinn hluti af meinafræðináminu að vera í starfsnámi á réttar- meinafræðistofhun. „Það má segja að þar hafi áhuginn kviknað. Ég var varla stigin inn í stofnunina í Boston þegar mér var boðið með í dómsal til að hlýða á vitnisburð réttar- meinafræðings í morðmáli. Á næstu dögum helltist inn mikið af áhugaverðum málum þar sem glöggt kom i ljós hvað vettvangsrannsóknin skiptir stundum öllu máli. Síðan hafði ég tækifæri til að fara á vett- vang með réttarmeinafræðingi, fyrir utan að vera við fleiri tugi af krufningum. Þarna áttaði ég mig á því að þetta væri það sem ég vildi sérhæfa mig í." - DV hefur fyrir satt að vinnubrögð Þóru á vett- vangi og mikill áhugi hennar hafi vakið athygli með- al lögreglumanna en hún vill ekki viöurkenna að vinnubrögð hafi neitt breyst við morðrannsóknir. „Ég beiti aðeins þeim vinnubrögðum sem ég lærði og lögreglumenn vita um áhuga minn og ég tel að það sé ómetanlegt að fara á vettvang." Fyrsta krufriingin erfið - Mörgum finnst krufningar skuggaleg iðja og margar sögur eru til af því hvernig fyrsta krufningin er manndómsvígsla meðal læknastúdenta og þá líða þeir oft út af. „Þetta eru áreiðanlega eðlileg og mannleg viðbrögð. Á því stigi meinafræðinnar sem stúdentar kynnast krufningum eru þeir litið farnir að vera inni á spítöl- um og fyrir marga er þetta i fyrsta sinn sem þeir sjá látinn einstakling. Það tekur tíma að venjast því." - Fannst þér það erfitt? Mér fannst fyrsta krufningin mín sem ég framkvæmdi sjálf mjög erfið. Sennilega vegna þess að þetta var ung kona, nán- ast jafngömul og ég, sem hafði dáið úr krabbameini. Ég hugsaði mikið um ald- ur hennar og hugsaði: hvérs vegna hún en ekki ég? Svo venst þetta og sjálfsagt fær maður ákveðna skel. Þetta starf verður samt aldrei hversdagslegt því það eru engar tvær krufhingar eins. Stundum finnur maður eitthvað sem enginn vissi um, jafnt lítil mein sem engan þátt áttu í dauða viðkomandi og stór mein sem öllum duldust og ollu andlátinu. Ég geri mér vel grein fyrir því að meðal lækna eru krufningar ekki eftirsóttar og mér fmnst þeir fara mikils á mis. Mannslíkaminn er alveg ótrúlegur og það eru oft und- arlegir hlutir sem maður fmnur og sér. Margir halda að meinafræðingar sitji bara við smásjá alla sína starfsævi og hafi aldrei nein samskipti við þá lifandi. í Bandaríkjunum hefur þetta starf á sér þá imynd að það sé stórskrýtið fólk sem leggur þetta fyrir sig. Þetta er auðvitað tómur misskilningur." Litla samfélagið - Það eru strangar reglur um það hverjir eigi að vera viðstaddir krufningar. í sjúkrahúskrufningum eru tveir læknar viðstaddir. í réttarkrufningum er Þóra yfirleitt ein en nema um manndráp sé að ræða, þá kveða lögin á um að tveir réttarlæknar skuli vera viðstaddir og þá er Gunnlaugur Geirsson einnig á staðnum. Það var fyrst eftir heimkomu Þóru sem unnt var að framfylgja þessu ákvæði laganna um réttarkrufningar vegna manndrápa. Þóra segir að til skamms tíma hafi þetta verið karlastarf nær ein- göngu líkt og önnur læknisfræði. Konur sækja í þetta í vaxandi mæli og í Boston yoru konur í meiri- hluta meðal nema sem voru samferða Þóru í hennar námi. í litlu samfélagi eins og íslandi, þar sem að- eins tveir réttarlæknar starfa, hlýtur sú hætta að vera fyrir hendi að læknirinn þekki persónulega þann sem hann þarf að kryfja. „Það hefur enn enginn sem ég þekki komið til mín. Ég veit ekki hvernig ég myndi bregðast við því." - Er eitthvað í þessu starfi sem þér finnst vera erf- iðara en annað? Þóra Steffensen réttarmeinafræðingur er fyrst íslenskra kvenna til að gegna því starfi. „Mér finnst þetta ein- faldlega mjög spennandi starf. Síðan ég byrjaði í meinafræðinni hefur mér alltaf fundist afar áhugavert að komast að því af hverju fólk deyr." „Mér finnast krufningarnar sjálfar ekki erfiðar og sömu sögu má segja um vettvangsrannsóknir. Þetta er vinnan manns og maður venst þessu og sinnir því eins og hverju öðru. Erfiðast finnst mér að tala við aðstandendur í sumum tilvikum. Lögum samkvæmt er dánarvottorð sem inniheldur dánarorsök og dán- aratvik lokað en nánustu aðstandendur og að sjálf- sögðu lögregla fá að vita um niðurstöður krufningar. Ættingjar hafa stundum samband við mig og vilja fá að vita nákvæmlega hvað gerðist og þá kemur það oft til minna kasta að ræða við þá. Þetta fólk kemur þá til mín í viðtal ef það vill. Þetta geta verið erfið- ar stundir en geta verið gagnlegar fyrir báða." - Starf Þóru er þess eðlis að það er freistandi að spyrja hana hvað hún geri þegar hún er ekki að vinna, hvort hún fjarlægi sig með einhverjum hætti frá starfi sínu? „Það er afskaplega erfitt að komast burt úr vinn- unni. Það er alltaf eitthvað sem þarfhast umhugsun- ar. Það er ekki í hverri krufningu sem dánarorsök er ljós í lok krufningar. Oft lýkur málinu ekki fyrr en framhaldsrannsóknir hafa farið fram og það tek- ur tíma og í millitíðinni er maður oft að velta þess- um ráðgátum fyrir sér. Svo liggur það í hlutarins eðli að maður getur átt von á símhringingu frá lög- reglunni hvenær sem er. Þetta hefur samt truflað mitt fjölskyldulíf minna en það gerði stundum í Bandaríkjunum þar sem allir dagar ársins eru eins. Þar vann ég eitt sinn níu helgar í röð fullan vinnu- dag auk virku dagana. Ég var satt að segja orðin nokkuð þreytt." Lífið er dýrmætt - Sennilega hafa margir sínar hugmyndir um starf réttarmeinafræðinga úr sjónvarpsþáttum og bíó- myndum og nægir að nefna þáttaraðir eins og Cross- ing Jordan og CSI. Er eitthvað likt með raunveruleik- anum og sjónvarpsheiminum? „Raunveruleikinn er aldrei eins og sjónvarpið. Svo eitt dæmi sé tekið af því sem tröllríður svona þáttum þá kemur sérfræð- ingur á vettvang og lítur lauslega á látinn mann og segir síðan nákvæmlega hvenær hann dó. í raunveru- leikanum er ákaflega erfitt að ákvarða dánarstund og því erfiðara eftir því sem lengra líður frá. Það er aldrei hægt að ákvarða það upp á klukkuslag nema maður sé viðstaddur." - Þóra gegnir sérstæðu og undarlegu starfi sem er samt heillandi og við að ræða við hana verður manni ljóst að hún hefur mikla ástríðu fyrir starfinu. „Það að vera réttarmeinafræðingur gerir mann ákaflega meðvitaðan um hve dauðlegur maður er. Maður skyldi aldrei taka það sem gefið að vakna að morgni. Þótt við eigum auðvitað að skipuleggja okk- ur og lífið eins og maður verði áttræður þá má mað- ur ekki gleyma að njóta lífsins og litlu hlutanna og sinna fjölskyldunni." -PÁÁ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.