Dagblaðið Vísir - DV - 04.05.2002, Blaðsíða 32

Dagblaðið Vísir - DV - 04.05.2002, Blaðsíða 32
32 HelcjctrbiaöJZ>"V" laugardaour^.maí Alda Sigurðardóttir varð þjóðþekkt eftir leik sinn ímund Hrafns Gunnlaugsson- ar, Hin helgu vé. Síðan eru liðin tíu ár og nú erAlda fræðslustjóri Verslunar- mannafélags Reukjavíkur auk þess sem hún situr Í12. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins til borgarstjórnar. ALDA SIGURÐARDÓTTIR HAFÐI EKKI komið ná- lægt pólitík þegar hún settist í Stúdentaráð Háskóla íslands fyrir hönd Vöku, félags lýðræðissinnaðra stúdenta árið 1998. „Þegar ég byrjaði í stjórnmála- fræði i Háskólanum tók ég þá ákvörðun að annað- hvort skyldi ég sitja hjá og sætta mig við þær aðstæð- ur sem voru þar eða reyna að hafa áhrif á umhverfið en lesaðstaða námsmanna var til dæmis skelfileg," segir Alda sem fyrir nokkrum vikum lét af embætti varaformanns Varðbergs sem er ungliðahreyfing Samtaka um vestræna samvinnu. Af hverju Varð- berg? spyr ég og Alda svarar: „Þegar ég byrjaði í stjórnmálafræði stefndi ég fyrst að því að starfa við fjölmiðla en síðan heilluðu alþjóðastjórnmálin mig upp úr skónum. í framhaldinu fékk ég mikinn áhuga á NATO og tók virkan þátt á fundum Varðbergs." Vaka vann kosningarnar nú í ár í Háskólanum í fyrsta sinn í rúman áratug. Alda er glöð: „Já, þvílíkt gleðiefni," segir hún. „Það sem var líka merkilegt við þennan sigur var að allir stjórnmálaspekúlantar höfðu spáð því að Vaka myndi tapa. Og fyrst Vaka vann Röskvu sem hafði verið ósigrandi í áratug þá er allt mögulegt - liká í Reykjavík." Meira flokkaflakk hjá ungu fólki í dag Fékkstu pólitískt uppeldi? Ertu kannski úr sósíal- ískri fjölskyldu? „Það voru ekki miklar pólitískar umræður á mínu heimili, nema einstaka sinnum yfir kvöldmatnum. En eftir því sem ég lærði meira um stjórnmálafræði, þvi hrifnari varð ég af stefnu Sjálfstæðisflokksins. Kenn- ararnir komu úr öllum áttum svo þeir höfðu minnst áhrif á það, heldur fyrst og fremst höfðaði hugmynda- fræðin til mín. Hægri stefnan er rökréttari til að ná árangri og til að bæta hag íbúanna að mínu mati. Mér fannst það vera almennt stefnan í stjórnmálafræðinni þótt nokkrir róttækir vinstri vinir mínir muni seint skrifa undir það. Margir af þeim sem voru mjög vinstri sinnaðir þegar þeir hófu nám viðurkenndu að hafa færst til hægri þegar leið á námið, þótt þeir væru ekki beint orðnir hægri menn. Það er oft talað um að ungt fólk sé vinstrisinnað á þeirri forsendu að á þeim aldri lifa margir á kerfmu í gegnum skóla og námslán. Síðan þegar aldurinn færist yfir og fólk fer að fá tekjur verður fólk hægri- Hjarta mitt liggur hægra megin sinnaðra, vill minnka skatta og ráða sínum peningum sjálft. Það er athyglisvert sem kom fram í skoðana- könnun Félagsvísindastofnunar HÍ fyrir Morgunblað- ið í vikunni en þar kemur fram að fylgi Sjálfstæðis- flokksins hjá ungu fólki er meira en fylgi R-listans. Ungt fólk vill breytingar og ein af skýringunum fyrir því að fylgi Sjálfstæðisflokksins er svona mikið með- al ungs fólks er sú (fyrir utan að stefha flokksins er mjög góð) að ungt fólk gerir sér grein fyrir því að þaö þarf sjálft að greiða upp þær skuldir sem R-listinn hefur steypt borginni í; skuldir sem hafa safnast upp á góðæristímum." • Þú hefur aldrei verið í vafa um að þú hafir valið rétta leið þegar þú fórst í Stúdentaráð fyrir Vöku? „Nei, hjartað lá hægra megin. Ég held að þegar fólk kynnir sér stefnu og hugmyndafræði flokkanna geri flestir sér fljótt grein fyrir því hvort þeir eru til hægri eða vinstri í pólitík, en þó er alltaf einhver hópur sem er óákveðinn og stundar flokkaflakk milli hægri og vinstri. Þetta er aðallega ungt fólk og þessi hópur er alltaf að stækka. Þetta er jákvæð þróun að því leytinu til að ungt fólk tekur málefnalega afstöðu í hverjum kosningum fyrir sig. Þessi nýja hugsun gerir það að verkum að flokkarnir fá meira aðhald og þurfa að standa sig betur." Harður skrápur Þegar fólk fer inn í eldlínu stjórnmálanna er Ijóst að ekki verða allir sáttir við persónuna. „Ég þekki það úr stúdentapólitíkinni." Truflar það þig ekkert? „Nei, ég held að háskólapólitíkin hafi kennt mér margt; þá þurfti ég að mynda ákveðinn skráp. Og það er staðreynd að það er sama við hvern er talað, það má alltaf búast við því að allavega helmingurinn sé ósammála og hafi aðrar skoðanir á málunum. Maður þarf að vera meðvitaður um þá staðreynd. Það má ekki taka allt inn á sig. Maður á bara að hlusta á eig- in rödd." En af hverju ferðu í borgarmálin? „Það var haft samband við mig og þar sem ég hef áhuga á stjórnmálum var erfitt að segja nei." Þetta hefur verið eins og með forsetaframbjóðend- urna um árið: það komu margir að máli við mig? „Ég sá þarna tækifæri, líkt og í Háskólanum," seg- ir Alda og brosti. „Og af því ég er ung gera margir ráð fyrir því að áherslur mínar séu mestar á menntamál og leikskólamál. Menntamál eru auðvitað mikið hags-_ munamál og ég legg mikla áherslu á þau en mér finnst borgin ekki hafa sinnt hlutverki sínu nógu vel; Reykjavíkurborg hefur ekki staðið sig sem skyldi í því að útvega næg hjúkrunarrými og hlúa að öryrkj- um. Móðir mín er öryrki og ég þekki þvi aðstæður mjög vel af eigin raun. Þótt félagsþjónustan sé að mörgu leyti mjög góð og starfsfólkið sé gott þarf að hlúa sérstaklega að þeim hópi sem þarf á aðstoð hennar að halda. Það er ekki eina málið því að ég hef búið í miðbæn- um síðustu ellefu ár og hef horft upp á hann hrörna. Það þarf meðal annars að gera miðbæinn fjölskyldu- vænni." Ástfangin af starfinu „Þegar ég var litil ætlaði ég að verða leikkona. Mér fannst mjög gaman að leika. Ég lék lítið aukahlutverk í Hvíta víkingnum eftir Hrafn Gunnlaugsson árið 1990," segir Alda þegar kvikmyndaferilinn berst í tal. „Árið 1992 lék ég í mynd Hrafns, Hin helgu vé. í kjöl- far þeirrar myndar fór ég á kvikmyndahátíðir í ísra- el og Noregi. Nokkru síðar sá ég auglýst i sjónvarp- inu eftir leikkonu á aldrinum 18-25. Mér fannst það frekar spennandi og sagði við kærastann minn að ég ætti kannski að sækja um. Þá hringdi síminn. í sím- anum var norskur kvikmyndahúsaeigandi sem hafði tekið eftir mér á blaðamannafundi á Den Norske Film Festival í Noregi. Það vantaði islenska stelpu til að leika í samnorrænni sjónvarpsþáttaröð sem hét Hotel Oslo. Ég fór í prufur og fékk að lokum hlutverkið og var þrjá mánuði við tökur í Noregi. Ég lék Vigdísi og þegar ég spurði handritshöfundinn af hverju persón- an héti Vigdís þá sagðist hann ekki hafa munað eftir neinu öðru íslensku kvenmannsnafni, nema þáver- andi forseta okkar." En leiklistin hefur orðið undir? „Já, ég stefndi alltaf á háskólanám og sé ekki eftir þvi. Að taka þátt í leiklistinni var mikið ævintýri en mig langaði ekki að leggja hana fyrir mig. Ég verð þó að játa að ég nýt mín best í skapandi umhverfi og þótt ég starfi ekki beint við listir þá er ég í skemmtilegu og skapandi starfi sem fræðslustjóri VR." Leiklist, fræðslustjórn, stjórnmál ... Hvernig er framtíðin? „Ég held áfram í mínu starfi; ég er pínu ástfangin af starfinu, það er svo fjölbreytt og skemmtilegt. En hvað framtíðin ber í skauti sér er að Reykvíkingar geti vonandi orðið stoltir af borginni sinni og setji Reykjavík í fyrsta sæti." -sm
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.