Dagblaðið Vísir - DV - 26.07.2003, Blaðsíða 18

18 DV HELGARBLAÐ LAUGARDAGUR 26. JÚLÍ2003
Fréttamaður
með qræna fingur
Það fer ekki fram hjá neinum þeirra sem
horfa á sjónvarpsfréttatíma RÚV að
langflestar landsbyggðarfréttirnar flyt-
ur snaggaralegur fréttaritari af Suður-
landi, Magnús Hlynur Hreiðarsson.
Fréttaritari þessi er óvenjulega afkasta-
mikill og vekja fréttir hans yfirleitt mikla
athygli. Sumir kalla fréttir hans af trjám
og bændum „gúrkufréttir" en Magnús
segir þær einungis mannlegar; það séu
slíkar fréttir sem almenningur vilji
heyra. Helgarblað DV hitti Magnús og
eiginkonu hans á heimili þeirra á Sel-
fossi.
„Nei, ég tók þetta ekki vitund nærri mér. Ég
varð miklu frekar stoltur og túlkaði þetta sem
ákveðið hrós. Mér fannst þetta bara mjög
fyndið og koma skemmtilega á óvart. Það
sýndi að það væri alla vega vel tekið eftir
fréttunum mínum," segir Magnús Hlynur,
aðspurður um skopstælinguna á honum fyr-
ir tveimur árum í tveimur atriðum í ára-
mótaskaupi Sjónvarpsins. Atriði þessi eru
mörgum enn í fersku minni en annað fjallaði
um ryðsvepp, hitt um Guðna Ágústsson og
íslensku paprikuna. Sfðan þá hefur Magnús
oft verið nefndur „Sveppafréttamaðurinn á
Suðurlandi" - enda fjalla flestar hans fréttir
um gróður, gras og bændur.
„Um 90% afþví efnisem ég
vinn fyrir fréttastofuna er
sprottið afmínum eigin hug-
myndum og vissulega eru
fréttir um landbúnað og garð-
yrkju í yfirgnæfandi meiri-
hluta enda eru það sannar-
lega mín hjartans mál. Það er
ánægjulegt hvað RÚV er vel-
viljað iandsbyggðinni og vill
fá fréttir af landsbyggðarmál-
um. Það er gaman að við skul-
um vera komin á kortið og
getum sýnt fram á að það sé
eitthvert líf hérna - því
þannig er það svo
sannarlega."
„Ég er orðinn hundleiður á þessum enda-
lausu stríðs- og stjórnmálafréttum og margir
eru sammála mér um það. Fólk vill mannleg-
ar fréttir um Jón og Gunnu; þær skilja oft
miklu meira eftir,“ segir Magnús og býður
upp á vínarbrauð og ávaxtasafa úti á palli við
heimili sitt á Selfossi eftir að hafa fallist á að
veita lesendum DV örlitla innsýn í líf sitt.
Pennavinaást
Magnús, sem er þrjátíu og þriggja ára gam-
all, er fæddur og uppalinn í Vogum á Vatns-
leysuströnd. Hann á bróður sem býr í Kópa-
vogi en annar bróðir hans lést af slysförum,
tíu ára gamall. Þetta var þó ekki eina áfallið
sem dundi yfir fjölskylduna því að móðir
Magnúsar lést úr krabbameini þegar hann
var fimmtán ára. Eftir það urðu feðgarnir þrír
að bjarga sér upp á eigin spýtur en Magnús
segist enn búa að þeirri reynslu því hann er
óvenjuliðtækur í heimilisstörfunum og finnst
GRÆNIR FINGUR: Magnús Hlyndur er bæði búfræðingur og garðyrkjumaður og auk fréttamennskunnar klippir hann garða á Selfossi á vorin. Hann gegnir einnig starfi
endurmenntunarstjóra hjá Garðyrkjuskóla ríkisins að Reykjum í ölfusi. DV-myndir:Pjetur
bara gaman að brjóta saman þvott og gera
fleira af því tagi.
Eftir grunnskólann lá leið Magnúsar í Fjöi-
brautaskóla Suðurnesja. Þar útskrifaðist
hann af fjölmiðlabraut og vann með skólan-
um hjá Suðurnesjafréttum og Útvarpi Bros í
Keflavík. „Þetta lá einhvern veginn beint við;
ég hafði strax mjög gaman af því að skrifa og
þóttu fjölmiðlarnir heillandi."
Magnús er giftur æskuástinni, Önnu Mar-
gréti Magnúsdóttur, hjúkrunarfræðingi, og
eiga þau þrjá stráka saman - Fannar Frey, tólf
ára, Atla Helga, sjö ára, og Veigar Atla, tveggja
ára - en þau kynntust þegar þau voru tíu ára
gömul. „Við fórum að skrifast á í gegnum
pennavinadálk Æskunnar en á þessum árum
átti ég, eins og margir aðrir, fullt af pennavin-
um, bæði innlendum og erlendum," segir
Magnús. Þau Anna skrifuðust á í sex ár áður
en þau hittust en hún bjó á Selfossi. „Anna
átti afa og ömmu í Garðinum. Einn daginn
var hún stödd þar í heimsókn þegar hún
hringdi í mig og við mæltum okkur mót. Við
fórum í bíó í Reykjavík sama kvöld á kvik-
myndina The Fly og eftir það varð ekki aftur
snúið," segir Magnús og Anna kinkar kolli því
til samþykkis. Einhvers staðar upp á lofti
liggja bréfin sem staðfesta þessa sætu ástar-
sögu en Anna segir það mjög óvenjulegt að
strákar hafi nennt að standa í svona bréfa-
skriftum á þessum árum og hún til dæmis
verið ein um það í sínum vinkvennahópi að
eiga strák að pennavini.
Að Fjölbrautaskóla loknum fór Magnús í
Bændaskólann á Hvanneyri og var þar eitt ár.
„Sem unglingur var ég öll sumur í sveit og
gekk lengi vel með bóndann í maganum,"
upplýsir Magnús. Ekkert varð þó úr því að
hann gerðist bóndi því eftir námið flutti hann
með Önnu á Selfoss og fór að vinna þar á
Dagskránni, héraðsfréttablaði sem dreift er
frítt einu sinni í viku, allt frá Selvogi til Kirkju-
bæjarklausturs. „Á Selfossi fór ég líka að
vinna hjá garðyrkjudeild bæjarins og fékk í
kjölfarið mikinn áhuga á garðyrkju. Eg háfði
aldrei áður komið nálægt neinu slíku en þeg-
ar ég sá hvað allt óx og dafnaði vel hér á Sel-
fossi skráði ég mig í Garðyrkjuskóla ríkisins
að Reykjum í ölfusi,“ segir Magnús. Úr skól-
anum útskrifaðist Magnús árið 1996 og var
þá strax ráðinn til starfa sem endurmenntun-
arstjóri skólans. Því starfi hefur hann gegnt
síðan ásamt starfi kynningarstjóra. „Ég sé um
að skipuleggja ýmiss konar námskeið en við
höldum að meðaltali um sextíu námskeið á
hverju ári,“ segir Magnús og upplýsir um leið
FRtTTAPABBI: Það fer ekki á milli mála hvort Magnús er á svæðinu eða ekki. Hægt er að þekkja bílinn hans lang-
ar leiðir á hinu skemmtilega einkanúmeri „Pabbi" sem hann fékk í afmælisgjöf frá konunni þegar hann varð þrí-
tugur.