Frjáls verslun - 01.07.1968, Síða 41

.FRJÁLS VERZLUN
39
HANNES Þ. SIGURÐSSON:
FRJÁLSAR SLYSATRYGGINGAR
Slysin gera ekki boð á undan sér og skyldu menn varast a5
treysta um oí á hugtökin öryggi og tœkni; hvorugt greiðir
bœíur, ef slys ber að höndum.
Frjálsar slysatryggingar eiga
sér ekki langa sögu hér á landi.
Ekki veit ég hversvegna svo er,
en tel líklegustu ástæðuna vera
þá, að allt fram að heimsstyrjöld-
inni síðari lögðu íslenzku trygg-
ingafélögin megináherzlu á sölu
líftrygginga með útborgun við
ákveðinn aldur eða við dauða. A
þeim tíma voru fjárráð fólksins
í landinu miklu takmarkaðn en
nú er, og meira þurfti þá að því
að hyggja. að eiga einhverja
peninga til elliáranna, þar sem líi-
eyrissjóðsréttindi voru þá tiltölu-
lega fáum mönnum tryggð og al-
mannatryggingarnar ekki heldur
komnar til sögunnar. Þó munu
einstaka menn á þessum árum
hafa'keypt sér slysatryggingu, og
þá helzt þeir, sem höfðu rúm fjár-
ráð.
Um og eftir 1940 fer að verða
algengara að menn kauni sér
slysatryggingu, enda ríkir hér þá
sérstakt ástand vegna herset-
unnar.
Fyrsta friálsa slysatryggingin,
sem Sjóvátryggingarfélag Islands
greiddi að fullu með t’-ygginga’-
íiá>~hæ*inni, vom til útbo’gunar
árið 1942 ísienzku" Vpimsýslu-
maður tók sér far með tovara tiI
Englands en skin’ð va- '’kot’ð ’
kaf á leiðinni og fórst ha">n með
skininu Tryggingarfiárhæðin va
200 000,00 k ónur, sem te'jn verð-
u háa t.rygE'ingarfiá hm' m-'g-'ð
við verðgildi neninga á þeim tíma.
I kjölfar stríðsins fvled’i bæti-
a>’ samgöngur og aukna" f>-am-
farir á öllum sviðum þióð’ífsins
Tækniþróunin hélt smátt og smátt
innreið sína fyrir alvöru og með
henni hættur. sem höfðu í för
með sér meiri og varanlegri tjón á
mannslíkamanum en áður var
þekkt. Þetta leiddi til þess, að
menn fóru að gefa sérstökum
Hannes Þ. Sigurðsson:
Slysatrygging er einn þáttur í for-
sjálni manna.
slysatryggingum meiri gaum en
áður, þöriin fór sem sé vaxandi
og skilningurinn um leið á gildi
tryggingarverndar fyrir þann, sem
. i slysi verður.
Sú tryggingarvernd, sem boðin
e • í dag á sviði slysatryggingar, er
þrennskonar:
1 Dánarbætur.
2. Öi orkubætur.
3. Bætur fyrir beinan, útlagð-
an kostnað, sem leiðir af
slysi.
Örorkubótaflokknum er aftur
skipt í tvo flokka:
a. Bætur fyrir varanlega ör-
orku.
b. Bætur fyrir tímabundinn
starfsorkumisssi (dagpen-
ingar).
Það er algengast hér á landi, að
dánarbætur og bætur fyrir 100%
varanlega örorku séu jafnháar.
Annarsstaðar er þessu öðruvísi
farið. Þar eru örokubætur venju-
lega hærri en dánarbæturnar, oft
tvisvar eða þrisvar sinnum hærri.
Þó er þetta nokkuð að breytast i
þessa átt hérlendis. Fjölskyldufað-
irinn sér fram á, að verði hann
100% öryrki, þá er fjölskylda hans
ver sett fjárhagslega en ef hann
heíði dáið.
Dagpeninga ber að jafnaði að
takmarka við raunveruleg mánað-
arlaun hins tryggða, eða örlitlu
lægri upphæð. Algengast er hér á
landi, að miða upnhæð dagpeninf-
anna við 0,5% á viku af dánarbóta-
upphæðinni, en þó verður o't að
takmarka þessar bætur, ef um
mjög háar tryggingarfjárhæði e-
að ræða.
Algengast er að menn kaupi ser
slysatryggingu, sem gildir í 1 ar,
en að sjálfsögðu er einnig hæ“t
að fá keypta slysatryggingu i
skemmri tíma. Algengast e- að
láta trygginguna gilda allan sólar-
hringinn. og innifela auk þess
fe>’ðalög hins tryggða til útlanda,
með dvöl hans þar um lengri eða