Frjáls verslun - 01.08.1972, Qupperneq 25

Fjölmiðlar
Sjónvarpstími til ráðstöfunar
fyrir almenning í Bandaríkjunum
Svo að lítið beri á og nœst-
um óafvitandi hefur fjarskipta-
nefnd Bandaríkjanna hrundið
af stað tilraun, sem gerir al-
menningi í landinu mögulegt
að koma fram í sjónvarpi.
í reglum nefndarinnar um
hið svokallaða þráðsjónvarp,
sem útvarpar um jarðstreng til
fastra áskrifenda sjónvarps-
sendinga og æ meira ryður sér
til rúms vestan hafs, eiga fyr-
irtækin, sem leyfi fá til rekst-
urs sjónvarps með þessum
hætti á helztu þéttbýlissvæð-
um að leggja til að minnsta
kosti eina rás, sem almenning-
ur geti haft aðgang ^ að, þeg-
ar hann vill koma sjálfum sér
á framfæri í þessum áhrifa-
mikla fjölmiðli. Árið 1977
verða allar sjónvarpsstöðvar,
sem notast við þetta kerfi nú,
samtals 3000 talsins, að opna
slíka almenningsrás. Þar eiga
allir að hafa aðgang eftir röð
eða bókunum og þurfa ekkert
að greiða fyrir. Engin ritskoð-
un verður viðhöfð og engar
auglýsingar leyfðar. Sjónvarp-
ið á með þessum hætti að
verða eins og blöðin, vettvang-
ur hins frjálsa orðs.
EIGA AÐ NÝTA
AUKARÁSIRNAR.
Ástæðan fyrir þessum al-
menningsafnotum af þrápsjón-
varpinu, sem ekki hafa tíðkazt
áður í sjónvarpi eða útvarpi,
er sú, að þráðsjónvarpið ræður
yfir fleiri rásum en hvert fyr-
irtæki um sig þarf að nota.
Venjulegast senda þau um
jarðstrengi sína endurvarp af
sjónvarpsdagskrám, sem verða
mun greinilegri, en í venju-
legri notkun með loftneti, sér-
staklega litasjónvarp. Áskrif-
endur greiða 5 dali á mánuði
fyrir þessa þjónustu. Strengina
má nota til að flytja samtímis
12 eða 14 dagskrár á mismun-
andi rásum og þess vegna ætl-
ar fjarskiptanefndin að setja
fram viss skilyrði um nýtingu
þeirra í framtíðinni. Sem dæmi
má nefna, að sjónvarpsfyrir-
tækin verða að gefa sveita-
stjórnum og skólum viðkom-
andi bæja og sveita kost á
sjónvarpstímum auk hinnar al-
mennu notkunar, sem áður var
nefnd.
Frjáls aðgangur almennings
að sjónvarpi til miðlunar er
þegar við lýði — en þó rétt
aðeins. Athyglin hefur aðallega
beinzt að tveimur rásum, sem
notaðar hafa verið í þessum
tilgangi í New York síðan í
ur aðeins til átta dagskrár-
stundir á viku en nú eru þær
orðnar 200. Dagskrárnar hafa
allar verið teknar á myndseg-
ulband fyrir útsendingu og er
það sumpart sakir þess að
sjónvarpsstöðvarnar hafa ekki
tæknilega aðstöðu til beinna
útsendinga og ennfremur af
því að þær óttast málshöfðun
gegn sér fyrir meiðandi um-
mæli eða hugsanlega klám-
fengni, sem gæti komið fram
Útsending þáttccr í almenningssjónvarpi í Bandaríkjunum.
fyrrasumar. Arangur er óljós.
Mörg dagskráratriðin eru léleg
og aðeins lítill hluti þeirra 200
þús. áhorfenda. sem eru áskrif-
endur að sendingum þessara
stöðva, hafa sýnt málinu á-
huga og fylgzt með. Af hálfu
stöðvanna er ekki horft í
kostnaðinn, því að þær leggja
til upptökuherbergi, mynda-
tökuvélar, myndsegulbands-
tæki og að vissu marki leið-
beiningar sérfræðinga í fag-
inu. í fyrstu lagði almenning-
í beinum útsendingum.
ÁHRIFAMIKIÐ
FYRIR FÉLAGSSHÓPA.
Þjónusta af þessu tagi kem-
ur áreiðanlega að beztum not-
um fyrir skipulagðan félags-
skap, sem vill koma sjónarmið-
um á framfæri við ákveðinn
hóp áhorfenda með jöfnu milli-
bili. Þjálfunarstöð heyrnleys-
ingja, sem opinber yfirvöld
standa meðal annars að, hefur
notað sér þessa aðstöðu frá
FV 8 1972
25