Lesbók Morgunblaðsins - 24.12.1957, Blaðsíða 2

Lesbók Morgunblaðsins - 24.12.1957, Blaðsíða 2
réMl*00*** JVra (Lntil ISjömááon: Aó la kuale ioin 9 9 „ — en enginn kenndi mér elns og þu hið cilífa og stóra, kraft og trú, ué gaf mér svo guðlegar myndir". M. Joch. Á altaristöflu einni er mynd af fæðingu frelsarans. Það er mið nótt en bjart sem á ljósum degi. Hvar eiga hinir mildu geislar upptök sín, er lýsa npp ásjónur Maríu, Jósefs og f járhirð- anna? Þeim stafar öllum frá jötunni. Þar er uppspretta ljóssins. í því ljósi verða öll önnur ljós myrkur. Eg sé fyrir mér aðra mynd. Þegar eg var barn var mér eitt sinn gefið Jólakort með mynd af manni, konu og barni. Konan sat undarlegan reið- skjóta, sem fólk nefndi ösnu, og vafðl sofandi barn að brjósti sér, en maðurinn gekk við staf og teymdi ösn- una. Umhverfis þau var bylgjótt sand auðn, sem minnti á ómælishaf. Þá var mér sögð sagan af fiótt- anum \ií Egyptalands, er engill drott- ins vitraðist Jósef i draumi og sagði honum að sótzt væri eftir lífi barnsins; og Jósef flúði með barnið og móður þess eftir tilvísan engilsins. Og þegar hættan var liðin hjá snéru maður, kona og barn heim aftur undir vernd himn- anna. Þessi frásögn gaf jólakortinu mínu margfalt gildi, eg geymdl það eins og dýrgrip i púltinu minu. Þó átti þessi jólamynd eftir að geymast lengst i hug- skoti mínu og grópast þar að lokum óafmáanlega af sérstöku tilefni: Það var mörgum árum seinna. Eg var á ferð um eyðilegan f jallveg ásamt fólki, sem var í leit að nýjum heim- kynnum. Það hafði dregizt aftur úr, eg settist á stein og beið. Þegar eg leit upp bar samferðafólkið i dökka sand- öldu. Kona sat hest og var með sofandi barn i fanginu, maður teymdi undir þeim, valdi veginn af stakri umhyggju wpiwpiiMwuiiBWj^^ - ¦ ui'" ¦ 'in.....mMwmiiiiiMpiiMuiiu ".**..<: aT-*l. i„. , - - .-i i.'-Jr' 5> og studdist við birkilurk á göngu sinnl. Eg hrökk upp eins og af dvala. Þarna var gamla jólamyndin mín orðin að lifandi lífi. Þetta var eins og vitrun, eins og nýr heimur opnaðist sjónum minum, líkt og þegar vér skynjum haf- djúpið i dropanum og eilífðina í and- ránni. Og eg hugsaði á þessa leið: Hverju skiptir þjóðerni manns og konu, hverju skiptir hvaða barn það er, oll eru þau guðs börn, hverju skiptir hvori það er asna eða hestur, hvort það er austurlenzkur hirðisstafur eða íslenzkur birkilurkur, sem stuðst er við hvort sandauðnir Austurlanda eða fjallvegir íslands •ru i baksyn. ÞaS gerir engan mun. Það eitt sklptir öllu, að hér er á ferð samnefnari alls mann lífs á jörðunni, hér er lifandi gjörð myndin eilifa af vegferð manns, konu og barns allra tíma og allra þjóða. Hér birtist drottinn sjálfur i draumi for eldranna um barn allra alda, og gerir þann draum að veruleika, bægir frá hættum í svefni og vöku, vakir yfir öllum og leiðir alla styrkri hendí á lífs- ins veg. Enn hafa mörg ár liðið síðan mér vitraðist það að jólamyndin min er lif af lifl allra manna á öllum timum. eins og Jesús er iif af lifi guðs, ljos af hans

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.