Morgunblaðið - 22.04.2004, Side 50

50 FIMMTUDAGUR 22. APRÍL 2004 MORGUNBLAÐIÐ
Grettir
Smáfólk
Smáfólk
GRETTIR! ÞAÐ ER
EKKI KOMINN TÍMI TIL
ÞESS AÐ VAKNA!
AF HVERJU VARSTU
ÞÁ AÐ ÖSKRA?
ÞAÐ
TÓKST!
ANSANS!
HÉRNA
STENDUR
JÓI SVALI Á
VELLINUM Á
SUNNU-
DEGI...
ÞAÐ ER ALLT LOKAÐ...
ÞAÐ ERU ALLIR FARNIR
HEIM... ENGAR GELLUR...
EKKERT!
ÞAÐ BAUÐ ENGINN JÓA
SVALA HEIM Í KAFFI ÞANNIG
AÐ HANN NEYÐIST TIL ÞESS
AÐ FÁ SÉR HAMBORGARA
OG GOS Í SJOPPU...
OJ!
ALDREI VERÐA
ÁSTFANGINN AF
SNJÓKORNI!
Leonardó
© LE LOMBARD
HANN ER SVO SEM EKKI SLÆMUR KVARÐI
ÞESSI RICHTERKVARÐI
ÉG ÆTLA AÐ
VONA AÐ ÞÚ
HAFIR EKKI
EYÐILAGT
MÆLINGUNA
NÚNA SKULUM VIÐ SKOÐA
STYRKLEIKA SKJÁLFTANS ÞAÐ
MUNAÐI
LITLU... AÐ ÉG DITTI Í
GLUFU
JA HÉRNA! SAMKVÆMT
MÆLINUM VAR SKJÁLFTINN
AF STYRKLEIKANUM 6.5
EN
HVERNIG GETUR ÞÚ VITAÐ
ÞAÐ MEÐ ÞVÍ AÐ MÆLA
SPRUNGUNA MEÐ STIGA?
EINFALT! MAÐUR TELUR BARA HVERSU MARGAR
TRÖPPUR ERU UNDIR YFIRBORÐINU
HMM
ÞETTA ER EKKERT MÁL!
AF HVERJU DATT MÉR
ÞETTA EKKI Í HUG?
ÉG Á ENNÞÁ
MARGT ÓLÆRT
ÞETTA ER AÐGERÐ SEM
MÆLIST 7,8 Á
BRÁÐAMÓTTÖKUKVARÐA
HMM
BRÉF
TIL BLAÐSINS
Kringlunni 1 103 Reykjavík  Sími 569 1100
 Símbréf 569 1329  Netfang bref@mbl.is
Allt efni sem birtist í Morgunblaðinu og Lesbók er varðveitt í upplýsinga-
safni þess. Morgunblaðið áskilur sér rétt t i l að ráðstafa efninu þaðan, hvort
sem er með endurbirtingu eða á annan hátt. Þeir sem afhenda blaðinu efni
ti l birtingar teljast samþykkja þetta, ef ekki fylgir fyrirvari hér að lútandi.
MEÐ fáeinum línum langar mig til
að þakka Ingólfi Guðbrandssyni fyr-
ir frábært ferðanámskeið sem hann
hélt á mánudagskvöldum 9. febr. til
8. mars í vetur, sem fjallaði um 40
fegurstu, frægustu, einstöku staði
heimsins. Námskeiðið stóð svo sann-
arlega undir nafni, enda Ingólfur
frábær leiðsögumaður og ferðajöfur
og getur því manna helst tileinkað
sér eftirfarandi kvæði úr Gestaþátt-
um Hávamála sem sjálfum Óðni er
lagt í munn:
Sá einn veit
Er víða ratar
Og hefur fjöld um farið,
Hverju geði
Stýrir gumna hver,
Sá er vitandi er vits.
Námskeiðin voru haldin á Grand
hóteli, með glæsibrag. Var notalegt
að koma inn úr sorta og skammdeg-
iskulda í fallegan veislusal þar sem
kertaljós var á hverju borði og í hléi
biðu veitingar frammi í námunda við
arineld, kaffi og konfekt m.a. And-
rúmsloftið meðal fólksins minnti
óneitanlega á þann góða anda sem
ríkti í ferð sem undirrituð fór með
Heimsklúbbi Ingólfs 1996 og kynnt-
ist þá fyrst „Töfrum Ítalíu“ þar sem
eftirfarandi boðorð fararinnar voru í
heiðri höfð: Glaðværð, góðvild, hjálp-
semi, tillitssemi, athygli, hófsemi og
þolinmæði“, en í þeim eru töfrar
mannlegra samskipta fólgnir. Ing-
ólfur töfraði einnig fram myndræna
lýsingu á ferðum sínum um sérhvern
heimshluta sem hann fór með okkur
um, sagði frá sögu, menningu, ein-
stökum atburðum sem hann hafði
upplifað, eða orðið vitni að, gaf heil-
ræði og margt meira. Ef lesa hefði
átt um áðurnefnda 40 staði heimsins,
hefðu ferðahandbækurnar spannað
nokkur hundruð ef ekki þúsund blað-
síður samanlagt, en Ingólfur dró
fram það sem máli skipti og bætti við
því sem er enn dýrmætara. Hann
sagði frá sinni eigin reynslu.
Með þessum línum langar mig til
að ítreka þakkir mínar til Ingólfs
Guðbrandssonar og einnig aðstoðar-
manns/manna við myndvarpann sem
og þátttakendum í námskeiðinu og
óska öllum gleðilegs sumars með
þakklæti fyrir ánægjulegar sam-
verustundir í vetur.
GUÐRÍÐUR BRYNDÍS
JÓNSDÓTTIR,
Ægisíðu 92,
107 Reykjavík.
Um sumarmál
Frá Guðríði Bryndísi Jónsdóttur:
Á ÖÐRUM degi páska átti ég leið
um Þingvelli og drakk kaffi í hinu
nýopnaða kaffihúsi Þingi sem áfast
er við Valhöll. Þægilegur og snyrti-
legur staður, en nokkuð í dýrari
kantinum.
Rölti með fjölskyldunni í nágrenni
Valhallar og við okkur blasti ljót
sjón. Einhver með vélsög hefur al-
gjörlega misst sig og ráðist til vel-
heppnaðrar atlögu við þau grenitré
og aspir sem næst eru staðnum.
Heilu þyrpingarnar höfðu verið
gjörfelldar og stóðu aðeins naktir
stubbar eftir. Eiginlega ekki nein
grisjun heldur frekar gjöreyðing á
myndarlegum 50–60 ára gömlum
trjám, sennilega jafnöldrum lýðveld-
isins unga.
Kyrkingslegum birkitrjám hafði
auðsýnilega verið þyrmt þótt beygð
væru og bæld af átroðningi og snjó-
broti. Skógarfura sem erfitt hefur
átt uppdráttar lengi vel og var að
rétta úr kútnum varð einnig fórn-
arlamb hinna íslensku keðjusagar-
morðingja, aðeins stubbar nú.
Hópar af auðnutittlingum flugu
tístandi yfir stubbana og fremur
auðnulausir að sjá í trjáleysinu.
Reyndar eru þeir ekki alíslenskir
enn, tegund sem nam land fyrir 20–
30 árum og kannski í hættu fyrir
þjóðernissinnum á Þingvöllum?
Langt hefur verið farið í æði
þessu því á gönguleiðinni frá Valhöll
að Almannagjá í 200–300 metra fjar-
lægð voru heilu lundirnir stráfelldir
og berir stubbarnir tákn um sorg-
legt offors.
Hvað er að gerast á Þingvöllum?
Ekkert segir um þetta á vefsíðu
Þingvalla um þjóðernishreinsun
þessa á erlendum trjám. Sem lengi
voru umdeild en höfðu skapað sér
sess sem sjálfsögð ásýnd og eru orð-
in hluti af náttúru staðarins.
Reyndar stendur í lögum um
þjóðgarðinn frá 1928: En skógurinn
og villidýralíf, sem þar kynni að geta
þrifist, skal vera algerlega friðað. Þó
skal nefndin gera ráðstafanir til eyð-
ingar þeim dýrum og fuglum, sem
gera usla á hinu friðlýsta svæði eða
vinna búfénaði héraðsmanna tjón.
Maður getur skilið að grisja þurfi
og oft er það því miður ekki gert
fyrr en of seint og til skaða fyrir þau
tré sem eftir standa.
En slíka gjöreyðingu er erfitt að
skilja nema fegra ætti staðinn frek-
ar en nú er og hefur það þá al-
gjörlega mistekist með vanhugsuðu
verklagi.
Börnin mín voru hneyksluð og
skildu lítt í þessu enda innprentað
frá blautu barnsbeini að vel skuli
gengið um þjóðgarðinn.
Birkið á Þingvöllum hefur nú ver-
ið friðað í meira en hálfa öld og að
sögn kunnugra lítið rétt úr kútnum,
þar var gjörvilegustu trjánum eytt í
gegnum aldirnar og aðeins kræklað
kjarr eftir sem þjáist í úrkynjun
sinni.
Sunnudagsheimsóknin í þjóðgarð-
inn, sem lyft hefði getað andanum,
var því miður hin sorglegasta og
staðurinn fátæklegri fyrir vikið og
ég spyr, hver ber ábyrgðina?
Svarið nú þið þrír þingmenn sem
Þingvallanefnd skipa.
VALUR Þ. NORÐDAHL,
Hraunbæ 86,
110 Reykjavík.
Skemmdarverk
á Þingvöllum
Frá Vali Þ. Norðdahl: