Fréttablaðið - 09.12.2004, Blaðsíða 96

SÍMANÚMER FRÉTTABLAÐSINS: 550 5000, fax: 550 5099 Ritstjórn: 550 5005, fax: 550 5006, ritstjorn@frettabladid.is
Auglýsinga- og markaðsdeild: 550 5010 - fax 550 2727, auglysingar@frettabladid.is Veffang: visir.is
VI Ð S EG J U M F R É T T I R SM Á A U G L Ý S I N G AS Í M I N N E R 550 5000 fyl
gir blaðinu í dag
Einar Már Guðmundsson
Kristín Marja
Baldursdóttir
„Vel skrifuð saga ... um konu sem býr í
holdgerðum heimi togstreitunnar. Og hún er
mögnuð.“
- Melkorka Óskarsdóttir, Fbl.
„Geysilega vel heppnuð skáldsaga, raunsæ og
ljóðræn. Áhrifarík, mikil og þétt.“
- Jón Yngvi Jóhannsson, Rúv.
"Kristín Marja á lof skilið fyrir hvernig hún kemur þessari miklu átakasögu
til skila ... fangar lesandann með þeim hætti að erfitt
er að leggja bókina frá sér fyrr en að lestrinum
loknum."
- Fríða Björk Ingvarsdóttir, Mbl.
„Ógleymanlegar mannlýsingar ... átakanleg, mögnuð,
öflug.“
- Sigríður Albertsdóttir, DV
„Hún er mögnuð“
Auður Jónsdóttir
„Dúndurhöfundur“
Magnaður lestur
„Skáldið er í ham ... Bítlaávarpið er skemmtileg
saga, stráksleg og gosaleg í sprúðlandi stílnum.“
- Páll Baldvin Baldvinsson, DV
„Afar skemmtileg, sprenghlægileg á köflum.“
- Melkorka Óskarsdóttir, Frbl.
„Mikið vor og glettni í þessari bók ... skemmtilestur.“
- Gauti Kristmannsson, RÚV
„Hljómsveitardraumum og stelpuáhuga er skemmtilega lýst,
með tilfinningu fyrir smáatriðum og húmor.“
- Gunnþórunn Guðmundsdóttir, bokmenntir.is
„Konan mín hélt að ég væri að verða eitthvað skrýtinn. Ég hló svo mikið.“
- Gunnar Þórðarson, tónlistarmaður
„Skemmtilestur“
8. sæti
Skáldverk
Félagsvísindastofnun
23. – 29. nóv.
1. prentun
uppseld
10. sæti
Skáldverk
Penninn Eymundsson
og Bókabú›ir MM
1. – 7. des.
2. prentun
á þrotum
„Makalaus bók, við höfum eignast dúndurhöfund
... Frábærlega hugsuð og yndislega stíluð.“
- Páll Baldvin Baldvinsson, Stöð 2
„Höfundur kann sannarlega að segja sögu.“
- Soffía Bjarnadóttir, Rúv
„Afar áhrifarík“
- Fríða Björk Ingvarsdóttir, Mbl.
„Besta bók Auðar.“
- Jón Yngvi Jóhannsson, Kastljósið
3. sæti
Skáldverk
Penninn Eymundsson
og Bókabú›ir MM
1. – 7. des.
2. prentun
væntanleg
1. prentun
á þrotum
Frá höfundi
Mávahláturs
Tilgangur
lífsins
Það er skrítið þetta líf. Maður kem-ur hingað algjörlega óundirbúinn.
Maður bað ekki um neitt, maður pant-
aði ekki neitt. Maður fær ekkert nám-
skeið eða notkunarleiðbeiningar; mað-
ur bara er´ann og á svo að reyna að
bjarga sér eftir bestu getu. Maður fær
ekki einu sinni að velja sér foreldra.
Þeir eru valdir fyrir mann og eru
oftar en ekki fólk sem maður hefði
aldrei valið sjálfur ef maður hefði
haft eitthvað um það að segja.
ÖLLU fer aftur í heiminum. Allt eyð-
ist fyrr eða síðar. Alls staðar er hnign-
un. Maður hnignar sjálfur og hrörnar.
Líkaminn hrörnar. Vitsmunir hrörna.
Með aldrinum missir maður hæfileik-
ann til að læra og muna. Ekkert
þroskast nema sálin. Því hallast ég að
því að þar sé falinn tilgangur lífsins.
LEITIN að tilgangi lífsins ber mann
oft um grýtta og erfiða leið sem vörð-
uð er af gátum og þversögnum. Þeir
sem byrja að leita þurfa fyrst að leita
að sjálfum sér. Þeir sem finna sjálfa
sig komast að því, eftir mikið erfiði,
að til þess að finna sig þarf maður
fyrst að týna sér og finna sig síðan
aftur í öðrum. Kannski að það sé það
sem Guð er að reyna að gera með
okkur.
LÍFIÐ er eins og fótbolti. Tilgangur
fótboltaleiks er ekki að vinna, eins og
gæti virst við fyrstu sýn, heldur að
læra og samhæfa sig með öðrum og
umfram allt að hafa gaman af því að
spila fótbolta. Árangur næst með æf-
ingu, erfiði og aga.
Knattspyrnumaður nær ekki árangri
fyrr en hann hættir að reyna að ná ár-
angri upp á eigin spýtur, hættir eigin-
girni sinni og finnur sér samhljóm
með öðrum. Með því að láta af eigin-
girni nær hann árangri. Og með ár-
angrinum fær hann viðurkenningu frá
áhorfandanum sem gefur honum orku
til að ná enn lengra. Kannski erum við
mennirnir eins og íþróttamenn og Guð
eins og áhorfendurnir.
LÍFIÐ er erfitt. Þegar upp er staðið
þá er sálin það eina sem maður á og
svo fáum við ekki að eiga hana fyrr en
við höfum afsalað okkur eignarréttin-
um á henni. Tilgangur lífsins er að
þroskast. Það er að þroskast og taka
fagnandi á móti meiri verkefnum til
að þroskast meira. Og við verðum að
hafa gaman af því. Maður verður að
hafa gaman af öllu þessu veseni sem
þetta líf er. Ef maður hefur ekki gam-
an af því þá er það einskis virði. ■
JÓNS GNARR
BAKÞANKAR