Tíminn - 21.12.1975, Blaðsíða 34

Tíminn - 21.12.1975, Blaðsíða 34
34 TÍMINN Sunnudagur 21. desember 1975. Spilið sem ALLIR ÞURFA að eignast Monopoly — Matador spilið er eitt vinsælasta spiiið í heiminum í dag. Verður þú næsti heimsmeistari í AAatador/Monopoly? FÆST í NÆSTU BÚÐ Magnús E. Baldvinsson Laugaveg 8 - Reykjavík Viðskiptavinum vorum er vinsamlegast bent á, að vegna vörutalningar og endur- skipulagningar á varahlutalager verður varahlutaverzlun okkar lokuð dagana 29., 30. og 31. desember og 2. janúar. Opnum aftur mánudaginn 5. janúar 1976. Um leið óskum við öllum viðskiptavinum vorum gleðilegra jóla og farsæls komandi árs VARAHLUTAVERZLUN iilillii 11 f 1 Leikið lausum hala Ný bók eftir Flosa Ólafsson Flosi Ólafsson hefur sent frá sér nýja bók, hina þriðju i röð- inni, ef átt er við frumsamdar bækur. Þar að auki hefur hann þýtt fræga erlenda bók, sem kom út á vegum Almenna bóka- félagsins i haust. Flosi ólafsson er þjóðkunnur maður af leiklistarstörfum, bæði i Þjóðleikhúsinu og eins við rikisfjölniiðlana. Þar að auki hefur hann skrifað i Þjóðviljann það sem hann nefnir viku- skammta. — Það eru hugvekj- ur, sem birtast á laugardögum, og þar tekur hann fyrir þá við- burði er hæst ber — eða lægst fara. Þessir vikuskammtar Flosa þykja sumir vera sniðug- ir, og aldrei eru þeir verulega leiðinlegir, nema þegar Flosi er normal. Þá er óperan Ringulreið eftir Flosa Ólafsson (og Magnús Ingimarsson). Óperan gekk fremur illa, hana vantaði herzlumuninn til þess að ná vin- sældum. Flosi ólafsson tjáir sig ein- kennilega. Ef til vill hefur Ringulreið gengið hetur, ef þorskstofnarnir hefðu verið minna ofveiddir og búið hefði verið að leysa lifsgátuna um sjóðakerfið. tslendingar skemmta sér fremur illa, þegar lágt verð er á mjöli og flökum, þá kemur svartsengi i svip þeirra og þeir verða varir um sig. Þriðja bók Flosa Ólafssonar berheitið Leikið lausum halaog kaflarnir, eða þættirnir, eru rúmlega þrjátiu. Flosi kemur vfða við, og meðal kaflaheita eru Timburmenn, Prestagrín, Union Camenbert, Fálkaorða, Simaprisar, Litasjónvarp, 'íþróttahreyfingin,' Norður- landaráð og Gæsir. Við hvern kafla hefur hinn ágæti teiknari, Árni Elvar gert myndir af mikilli kúnst. Vikuskammtar Flosa ólafs- sonar eru<llir byggðir upp með svipuðum hætti. Flosi nálgast viðfangsefni sitt með sérstökum aðferðum, oft mjög frumlegum, ogyfirleittenda þeir á visu. Það er greinilegt, að Flosi hefur nú náð betri tökum á skömmtun- um, þeir eru markvissari og skemmtilegri lesning en við eig- um að venjast hjá dagblöðun- um. Það er hugsanlegt, að blaðamenn geti verið skemmti- legir öðru hverju, það geta allir, en annað mál er nú það að vera skemmtilegur einu sinni i viku fyrir borgun, eins og Flosi Ólafsson hefur orðið að vera — árið inn og árið út. Þessir þættir eru sérstakur heimur, það er heimur Flosa Ólafssonar, og þar liður hátiðlegu fólki illa. Á kápusiðu stendur: „Verkið spannar það, sem þótt hefur broslegast á árinu sem er að liða, þótt éf til vill megi með nokkurri yfirlegu og visinda- legri nákvæmni finna einhverja alvöru leynast i grfminu.” Ekki erurh við hér sammáia þessum orðum. Þvert á móti eru þættir Flosa nú rikari af samúð og dulinni alvöru en þeir voru áður. Þetta eraðvisufalið undir gáoka og gálgahúmor, en er þar samt. Þetta er siður en svo eins- dæmi. Unnt er að benda á hlið- stæður, þar sem djúp alvara og réttlætiskennd skin gegnum spott og spé. Má þar vitna til . leikarans Charles Chaplin, sem ekki var aðeins alltaf að skemmta okkur, heldur lika að segja okkur til syndannao-g hinn bitra sannleika. Það er þess konar undirtónn, sem við grein- um oft hjá Flosa. Hann birtist t.d. i þessari visu um Rithöf- undasambandið: „Magnast rithöfunda raun við rýran kost þeir lifa. Ef að þeir fá engin laun þeir ætla að hætta að skrifa.” Það er naumast á þvi nokkur vafi, að þriðja bók Flosa Ólafs- sonar er sú bezta, er hann hefur frá sér sent. Undirritaður ætlaði aðeins að „blaða í henni”, og svo fór að hún var lesin spjald- anna á milli, og má þvi taka undir það, sem hann Bjarni Baukur sagði, þegar hann varð undir i' slagsmálunum: „TAKIÐ ÞIÐ DJÖFULS MANNINN OFAN AF MÉR ÁÐUR EN ÉG DREP HANN", en þarna fjallar Flosi um viðskipti íslendinga við ofur- eflið. Jónas Guðmundsson Strókurinn hans Ármanns Ár m a n n K r . Einarsson: Afastrákur. Barnasaga. Bókaforlag Odds Björnssonar. Teikningar eftir Þóru Sigurðardóttur. Mörgu ungu fólki mun þykja góðar fréttir þegar Armann Kr. Einarsson sendir frá sér nýja bók. Hér er afastrákur sögu- hetjan og er sagan frá fyrstu æviárum hans eftir að hann kemst á kreik. Þetta er Reykja- vikurbarn sem á heima hjá móður sinni og forelddrum hennar. En afi er fæddur i sveit og þar er frændfólk og tengslin eru ekki slitin. Þetta er allt ósköp algengt og hversdagslegt. Svo er öll þessi saga. 1 þvi liggur styrkur henn- ar. í hversdagsleika og við- burðaleysi á hið unga fólk sorg sina og gleði. Svo fábreytt er lif- ið ekki að hvergi reyni á. Von- brigði og sorg, huggun og traust og gleði heyrir til hversdags- leikanum og af þvi er jafnan saga ef sá fer með sem kann að segja. Höfundur segir söguna af næmum skilningi á söguhetj- unni og er þar stundum gripið á viðkvæmum atriðum. Ilann kann lika skil á hinum eldri per- sónum, stolti afans og lang- ömmunnar og hve sveinninn ungi er öllu þessu fólki mikils virði. Hér er söguefni sem svo til allir þekkja. Afabörnin eru mörg á landi hér. t þessari sögu er ekkert kynslóðabil. Oft mun þess ekki gæta fyrr en hinir ungu ná hærri aldri. Þó er mikil spuming hvort það sé ekki undirbúið og til þess stofnað strax á aldri þessarar sögu- hetju. En þó við sleppum öllum heimspekilegum hugleiðingum vitum við að börn eru skemmti- leg og þeir, sem hafa gaman af bömum ættu að hafa yndi af stráknum hans Ármanns. H.Kr. Hlýjar kveðjur Hlýjar kveðjur Jón Þórðarson frá Borgarholti: Á fleygri stund. Ljóð. Fjölvaútgáfan. Þetta er litið og snoturt ljóða- kver, 78 bls. Höfundur yrkir eins ogtizka var i æsku hans en hann tekur nú að reskjast. Rimið er lipurt og hnökralaust, hugsunin greindarleg, yrkisefnin þjóðleg og sótt i eðlilegt mannlif. Rómantisk átthagatryggð og ræktarsemi á þar heima: — Úr bikar þinna blóma ég bergi nýjan þrótt. A samhljóm hafs og heiða ég hlýði ljúfa stund. — t heiði himintóna á hjartað draumalund. Samferðamanna er minnzt með hlýju og sarnúð, ýmsar . ljúfar minningar bundnar rimi. Þó eru þessi eftirmæli viður- kenning með nokkuð sérstökum hætti: Margur var auðugri i anda og átti sér styrkari lund, en — þú varst svo laginn að . láta ljósið falla á þitt pund. Jón Þórðarson er hvorki frumlegur né mikið skáld en hann er hlutgengur fulltrúi þeirrar Ijóðhefðar sem heyrði til islenzkri alþýðumenningu framan af öldinni. Stakan, þeg- ar hann hugsar heim i London i sólmánuði, gæli verið einkunn hans. Næturdjúpsins litla ljós, láttu geisla þi’na bláúm fjöllum, brekkurós bera kveðju mina. Sú kveðja er yfirlætislaus, al- úðleg og hlý. H.Kr.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.